Δελτίον Τύπου: περὶ μειώσεως τῆς στρατ. θητείας

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ  22ᾳ Μαΐου 2009

Ἀριθ. Πρωτ. 57

ΔΕΛΤΙΟΝ  ΤΥΠΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ,

ἔκανε τὶς ἀκόλουθες Δηλώσεις :

            «Μὲ δυσάρεστη ἔκπληξη ἐδιάβασα στὴν ἐφημερίδα «ΠΡΩΪΝΟΣ  ΛΟΓΟΣ» τῶν Ἰωαννίνων (21.5.2009) τὶς δηλώσεις τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Κων/νου Τασούλα, στὶς ὁποῖες προέβη στὸ Α.Π.Ε. Ὁ κ. Τασούλας, συγκεκριμένα, προανήγγειλε τὴν μείωση τῆς στρατιωτικῆς θητείας ἀπὸ 12 μῆνες ποὺ εἶναι σήμερα, στοὺς ἐννέα.

            Τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ ὑπὲρ τῆς μειώσεως τῆς στρατιωτικῆς θητείας εἶναι ἕωλα, ἀλλὰ καὶ ἀλληλοσυγκρουόμενα. Ἡ Κυβέρνηση φροντίζει γιὰ τὴν διασφάλιση τῆς Χώρας, τονίζει, μέσα σ’ ἕνα καταιγισμὸ βερμπαλισμῶν. Ἀλλὰ ἄν τώρα, τὸ ἕνα στρατόπεδο κλείνει μετὰ τὸ ἄλλο, διότι ἔχει συρρικνωθῆ δραματικὰ ὁ ἀριθμὸς τῶν στρατευσίμων νέων καὶ ἡ Ἑλλάδα μένει οὐσιαστικὰ ἀθωράκιστη, διερωτᾶται κανεὶς πῶς θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ διατυμπανιζόμενη «διασφάλιση τῆς Χώρας» ;

            Καὶ ναὶ μὲν ὁ κ. Τασούλας διακηρύσσει ὅτι ἡ ἀπόφαση αὐτὴ δὲν ἔχει νὰ κάνῃ «μὲ πιθανότητα ἐκλογῶν καὶ ψήφους, ἀλλὰ μὲ τὴν ὑλοποίηση δεσμεύσεων» τοῦ Κυβερνῶντος Κόμματος. Ὅμως, λυποῦμαι, καὶ λυποῦμαι πολύ, γιατὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ πῶ ὅτι ἡ μείωση τῆς θητείας συνιστᾷ κραυγαλέα δημαγωγία. Εἶναι δὲ φυσικὸ νὰ ἱκανοποιοῦνται οἱ νέοι. Ἄν, μάλιστα, ἡ Κυβέρνηση καταργοῦσε ἐντελῶς τὴν θητεία, θὰ ἔστηναν χοροὺς καὶ πανηγύρια ... Πάντως, ἔτσι ὅπως πᾶμε, ἰσχύει τὸ «καλομελέτα κι’ ἔρχεται»!

            Ἀλλὰ ὁ κ. ὑφυπουργὸς παρουσιάζεται καὶ ὡς ἀνακόλουθος. Διότι κατ’ ἐπανάληψη ἔχει δηλώσει κατηγορηματικά, στὸ πρόσφατο παρελθόν, ὅτι δὲν ὑπῆρχε καμμιὰ περίπτωση μειώσεως τῆς στρατιωτικῆς θητείας. Ὁ ἀκηκοὼς «μεμαρτύρηκεν». Ἄς μὴ παραπονοῦνται, λοιπόν, οἱ πολιτικοί μας γιὰ τὸ ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη τοὺς γυρίζει τὰ νῶτα, ἀφοῦ «λένε καὶ ξελένε» «χωρὶς περίσκεψη, χωρὶς αἰδῶ»...

            Προσωπικῶς, διαμαρτύρομαι ἐντόνως. Καὶ παρακαλῶ τὴν πολιτικὴ ἡγεσία τῆς Χώρας (Κυβέρνηση καὶ Ἀντιπολίτευση) νὰ μὴν ὑλοποιηθῇ αὐτὴ ἡ αὐτόχρημα ἐγκληματικὴ ἀπόφαση, ὅταν, μάλιστα, ὅλα, τὰ γειτονικά μας κράτη ἐνισχύουν συνεχῶς τὶς ἔνοπλες δυνάμεις τους. Οἱ καιροὶ εἶναι κρίσιμοι. Καὶ δὲν ἐπιτρέπεται σὲ κανένα νὰ παίζῃ «ἐν οὐ παικτοῖς».  Στῶμεν καλῶς».

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

Δελτίον Τύπου: Ψήφισμα ἀπό τήν Ἐπέτειο τῆς Αὐτονομίας τῆς Β/Η

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 17ῃ Μαΐου 2009

Ἀριθ.  Πρωτ.  45

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Ν    Τ Υ Π Ο Υ

             Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης συμμερίζεται τὰ προβλήματα τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ ἀγωνίζεται, χρόνια τώρα, γιὰ τὴν ἐπίλυσή τους. Ἔτσι, κι’ ἐφέτος, μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς 95ης ἐπετείου τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνος (17.2.1914) καὶ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ Πρωτοκόλλου τῆς Κερκύρας (17.5.1914), ὠργάνωσε τὶς ἐκδηλώσεις μνήμης, στὸ Δελβινάκι, τὴν Κυριακή, 17 Μαΐου 2009. Μετὰ τὴν Θ. Λειτουργία, τὸ μνημόσυνο τῶν πρωτεργατῶν ἐκείνου τοῦ Ἀγῶνος καὶ τὴν ἐπίκαιρη ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, ἀκολούθησε εἰρηνικὴ πορεία μέχρι τὸ Ἡρῷον τῆς κωμοπόλεως, ὅπου, μετὰ τὸ τρισάγιο καὶ τὸν ἐθνικὸ ὕμνο, ἀνεγνώσθη καὶ ἐνεκρίθη διὰ βοῆς τὸ ἀκόλουθο

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

            1) Διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως γιὰ τὴν ἄδικη καταδίκη τοῦ Δημάρχου τῆς Χειμάρρας καὶ Προέδρου τῆς «ΟΜΟΝΟΙΑΣ» Βασίλη Μπολάνου.

            2) Ζητοῦμε ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἡγεσία τῆς Χώρας μας νὰ ξεκαθαρίσῃ ποιά, ἐπὶ τέλους, θεωρεῖ σὰν Βόρειο Ἤπειρο. Ἄν συνεχίσῃ νὰ ἀποδέχεται τὴν ἀλβανικὴ αὐθαιρεσία, ὅτι Βόρειος Ἤπειρος εἶναι μόνο τὰ 99 χωριὰ τῶν Νομῶν Ἀργυροκάστρου, Δελβίνου καὶ Ἁγ. Σαράντα , τότε, περιπτώσεις σὰν αὐτὴ τοῦ Μπολάνου θὰ συνεχίσουν νὰ παρουσιάζωνται. Γιατὶ οἱ συμβιβασμοὶ καὶ οἱ ὑποχωρήσεις βλάπτουν τὰ ἐθνικὰ θέματα. Σπουδαῖο δὲ θέμα εἶναι καὶ ἡ δημιουργία Στρατιωτικῶν Κοιμητηρίων στὴν Κορυτσᾶ καὶ στὴν Χειμάρρα.

            3) Ζητοῦμε νὰ διασφαλισθῇ ἡ περιουσία τῶν Βορειοηπειρωτῶν καὶ νὰ μὴ γίνῃ βορὰ καὶ θυσία στὸν βωμὸ τῆς τουριστικῆς «ἀξιοποιήσεως». Καλοῦμε δὲ τοὺς Βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας νὰ λάβουν ὅλοι μέρος στὶς γενικὲς ἐκλογές, ὥστε νὰ ἔχουν δυνατὴ φωνὴ στὸ Ἀλβανικὸ Κοινοβούλιο, μὲ σύνθημα νὰ ψηφισθοῦν οἱ ἄριστοι, γιὰ τὸ καλὸ τῆς Βορείου Ἠπείρου.

            4) Συμφωνοῦμε ἀπόλυτα μὲ τὸ αἴτημα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀναστασίου νὰ ἐπιστραφῇ στὴν Ἐκκλησία ἡ βιαίως ἁρπαγεῖσα ἀπὸ τὸ ἄλλοτε κομμουνιστικὸ καθεστὼς περιουσία της.

            5) Θεωροῦμε ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν παραμονὴ τῶν συνοριακῶν φρουρῶν στὴν περιοχή μας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν θωράκιση τῶν συνόρων, ὥστε νὰ σταματήσῃ ἡ εἰσροὴ τῶν πάσης φύσεως ναρκωτικῶν, ἡ παράνομη εἴσοδος λαθρομεταναστῶν ἀλβανῶν, ἡ εἰσαγωγὴ ὅπλων καὶ ἡ ἐγκληματικότητα.

            6) Ζητοῦμε ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Πολιτεία, γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά, τὴν ὑποβολὴ τοῦ Βορ/κοῦ Ζητήματος ἐνώπιον τῶν ὑπουργῶν ἐξωτερικῶν τῶν νικητριῶν Δυνάμεων τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, γιὰ τὴν ὁριστικὴ ἐπίλυσή του.

            7) Ἀπαιτοῦμε τὴν τακτοποίηση τοῦ ὀνόματος τοῦ κρατιδίου τῶν Σκοπίων, χωρὶς τὸν ὅρο «Μακεδονία». Γιατὶ ἡ Μακεδονία εἶναι μία. Καὶ εἶναι Ἑλληνική. Τέλος,

            8) Στέλνουμε ἀδελφικὸ χαιρετισμὸ καὶ πρὸς τοὺς δοκιμαζόμενους Κυπρίους ἀδελφούς. Εὐχή μας ὁλοκάρδια, ἡ Κύπρος νὰ μείνῃ ἑνιαία καὶ ἀδιαίρετη. Ὁ ἀγώνας μας γιὰ τὸ μεγαλεῖο τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους συνεχίζεται, σὺν Θεῷ, ἀταλάντευτος καὶ ἀνυποχώρητος.

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

Ἐγκύκλιος 131η: "Ἀπὸ τὸν Αὐτονομιακὸ Ἀγῶνα στὸ Πρωτόκολλο τῆς Κερκύρας"

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 4ῃ Μαΐου 2009

Ἀριθ.  Πρωτ. 43

 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  131η

 ΘΕΜΑ:  Ἀπὸ τὸν Αὐτονομιακὸ Ἀγῶνα στὸ Πρωτόκολλο τῆς Κερκύρας.

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

 -Α-

             Ὁ ξεσηκωμὸς τῶν Βορειοηπειρωτῶν ἐνάντια στὴν ἀδικία τῶν "Μεγάλων Δυνάμεων" τοῦ 1914, εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα τὴν κήρυξη, στὶς 17 Φεβρουαρίου 1914, τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνος τῆς Βορείου Ἠπείρου, στὸ Ἀργυρόκαστρο. "Ἐλευθερία ἤ θάνατος" ἦταν τὸ σύνθημα τῶν γενναίων καὶ ἀπαράμιλλων σὲ ἡρωϊσμὸ ἀγωνιστῶν ἐκείνης τῆς θρυλικῆς ἐποποιΐας. Γιατί, πραγματικά, εἶναι μυριάκις προτιμότερο νὰ πεθαίνῃ κανείς, ἀγωνιζόμενος γιὰ τὴν ἐλευθερία του, παρὰ νὰ ζῇ τὴν ἄσχημη ζωὴ τῆς δουλείας.

            Καὶ δὲν ἦταν λίγα τὰ χρόνια τῆς δουλείας τῶν Βορειοηπειρωτῶν. Πεντακόσια ὁλόκληρα χρόνια εἶχαν δοκιμάσει τὴν βάρβαρη τουρκικὴ σκλαβιά. Κι' ἄν ὁ Θεὸς δὲν ἔστελνε τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλὸ νὰ ἐνισχύσῃ καὶ νὰ τονώσῃ μὲ τὰ φλογερὰ κηρύγματά του τοὺς ραγιάδες, ἴσως οἱ περισσότεροι Βορειοηπειρῶτες, ἄν ὄχι ὅλοι, θὰ εἶχαν ἐξισλαμισθεῖ καί, βέβαια, θὰ εἶχαν χάσει καὶ τὴν ἐθνική τους ταυτότητα. Εἶναι βασικὸ δίδαγμα τῆς Ἱστορίας, πὼς ὅταν ὁ Ἕλληνας χάσῃ τὸν Χριστό, τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν πίστη του, ἀργὰ ἤ γρήγορα θὰ χάσῃ καὶ τὴν ἐθνική του συνείδηση.

-Β-

            Ἔτσι, ὅταν οἱ "Μεγάλες Δυνάμεις" ἐκείνης τῆς ἐποχῆς προσάρτησαν βίαια καὶ ἐτσιθελικὰ τὸ βόρειο τμῆμα τῆς ἑνιαίας Ἠπείρου στὴν Ἀλβανία, ποὺ τὴν δημιούργησαν ἐκ τοῦ μηδενός, οἱ Βορειοηπειρῶτες δὲν μποροῦσαν καὶ δὲν ἔστεργαν μὲ κανένα τρόπο νὰ τὸ παραδεχθοῦν. Γιατὶ ἤξεραν τὸν μισελληνισμὸ καὶ τὴν σκληρότητα τῶν Ἀλβανῶν. Κι' ὅπως ἀπέδειξαν τὰ γεγονότα, ποὺ ἀκολούθησαν, κατὰ τὶς ἑπόμενες δεκαετίες, δὲν ἔπεσαν καθόλου ἔξω στὶς ἐκτιμήσεις τους ...

            Ἦταν, λοιπόν, φυσικὸ νὰ μὴ δεχθοῦν νὰ ὑπαχθοῦν σ' ἕνα νέο τύραννο καὶ σὲ μιὰ καινούργια σκλαβιά. Κι' ἀφοῦ εἶδαν ὅτι τὰ διαβήματά τους τίποτε δὲν ἀπέδωσαν, ἐκήρυξαν τὴν ἐπανάστασή τους. Γιατὶ καὶ ἡ Μητέρα Πατρίδα, ἡ Ἑλλάδα, τοὺς εἶχε ἐγκαταλείψει, ὄχι βέβαια μὲ τὴν θέλησή της. Ὅπως εἶναι γνωστό, ὁ τότε πρωθυπουργὸς Ἐλευθέριος Βενιζέλος δέχθηκε ἀπὸ τοὺς "Μεγάλους" τῆς ἐποχῆς ἕναν ὠμὸ καὶ κυνικὸ ἐκβιασμό : Ἄν ἡ Ἑλλάδα κρατήσῃ τὴν Βόρειο Ἤπειρο, θὰ χάσῃ τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου. Ἀντίθετα, ἄν ἡ Ἑλλάδα κρατήσῃ τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, θὰ χάσῃ τὴν Βόρειο Ἤπειρο. Ἦταν ἡ "ἀποθέωση" τῆς κυνικῆς συμπεριφορᾶς τῶν λεγομένων "Μεγάλων", πού, σχεδὸν ὅμοια κι'  ἀπαράλλακτη, συνεχίζεται μέχρι καὶ σήμερα. Δυστυχῶς !

-Γ-

            Στὴν πρόσκληση τῆς ὑπὸ τὸν Γεώργιο Ζωγράφο Αὐτονόμου Κυβερνήσεως ἀνταποκρίθηκαν, μὲ συγκινητικὴ προθυμία, οἱ Ἕλληνες - καὶ μάλιστα οἱ Μανιᾶτες καὶ οἱ Κρητικοί - ἀλλὰ καὶ οἱ φοιτητὲς τοῦ μοναδικοῦ, τότε, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ἔτσι, σύντομα, σχηματίσθηκαν οἱ "Ἱεροὶ Λόχοι", ποὺ ἔδωσαν σκληρὲς μάχες μὲ τοὺς Ἀλβανοὺς καί, τελικῶς, τοὺς κατενίκησαν καὶ ὑπερίσχυσαν. Αὐτή, ἀκριβῶς, ἡ νικηφόρα ἔκβαση τοῦ Ἀγώνα, ὡδήγησε στὴν ὑπογραφὴ τοῦ "Πρωτοκόλλου τῆς Κερκύρας", στὶς 17 Μαΐου 1914.

            Μὲ τὸ ἱστορικὸ ἐκεῖνο "Πρωτόκολλο", ποὺ τὸ ὑπέγραψε καὶ ἡ Ἀλβανία, ἀνεγνωρίζοντο στοὺς Βορειοηπειρῶτες πολλὰ προνόμια καί, οὐσιαστικά, ἡ αὐτονομία τους μέσα στὰ πλαίσια τοῦ Ἀλβανικοῦ Κράτους. Ἦταν ἕνας θρίαμβος τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπεῖχε πολὺ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴ Ἀποκατάσταση ἐκείνου τοῦ τυρρανισμένου καὶ ἀδικημένου Λαοῦ.

-Δ-

            Ἀλλὰ ἡ χαρὰ ἐκείνη δὲν κράτησε πολύ. Ἦλθαν καιροὶ καὶ χρόνοι δίσεκτοι γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς τῆς Βορείου Ἠπείρου. Οἱ ἐλπίδες τους ἀναπτερώθηκαν γιὰ λίγο, μὲ τὶς νῖκες τοῦ Στρατοῦ μας στὸ Ἔπος τοῦ 1940 - 41, ὅταν γιὰ τρίτη φορὰ ἐλευθερώνοντο οἱ πόλεις  καὶ τὰ χωριὰ ἀπὸ τὶς νικηφόρες Ἑλληνικὲς Ἔνοπλες Δυνάμεις. Τὴν ὑποχώρηση, ὅμως, τοῦ Στρατοῦ μας, τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1941, ὅταν ἀναίτια μᾶς ἐπετέθη ἡ ναζιστικὴ Γερμανία, τὴν διαδέχθηκε πάλι ὁ βαρὺς χειμώνας τῆς σκλαβιᾶς, ποὺ ἔγινε βαρύτερος καὶ πιὸ ὀδυνηρός, ὅταν ἐπεκράτησε τὸ ἀδίστακτο καὶ ἀπάνθρωπο κομμουνιστικὸ καθεστὼς τοῦ Ἐμβὲρ Χότζα.

            Τὰ χρόνια κυλοῦσαν γοργά. Ἡ ἀθεΐα καὶ ἡ λυσσώδης πολεμικὴ κατὰ τῆς Θρησκείας, μαζὶ μὲ τὰ ἠλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, ἔζωσαν ἀπ' ἄκρη σ'  ἄκρη τὴν Βόρειο Ἤπειρο. Ὅμως, οἱ καιροὶ ἄλλαξαν. Τὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς τῆς Ἀλβανίας, ἀκολουθῶντας τὴν πορεία τῶν παρομοίων καθεστώτων τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, γκρεμίστηκε. Οἱ Βορειοηπειρῶτες ἀνάσαναν. Ἡ Ἐκκλησία ξαναγεννήθηκε ἀπὸ τὴν τέφρα της. Ἡ ἐπικοινωνία μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα  εἶναι, τώρα, εὔκολη. Ἀπομένουν, ὅμως, ἀκόμη, νὰ γίνουν πολλά. Καὶ ἀκριβῶς γι' αὐτὸν τὸν λόγο,   ἡ Μητρόπολή μας ὀργανώνει ἐκδηλώσεις, στὸ Δελβινάκι, τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου 2009. Τὸ πρωῒ θὰ τελεσθῇ ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία καί, ἐν συνεχείᾳ, θὰ ψαλῇ τρισάγιο στὸν τάφο τοῦ Δρυϊνουπόλεως ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ  (ἐκ τῶν πρωτεργατῶν τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνος)  ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν ἐπωνύμων καὶ ἀνωνύμων ἀγωνιστῶν γιὰ τὴν Αὐτονομία τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ἀμέσως μετὰ θὰ ὁμιλήσῃ ὁ Σεβασμιώτατος Δρυϊνουπόλεως κ. ΑΝΔΡΕΑΣ καὶ ἡ ὅλη ἐκδήλωση θὰ τελειώσῃ μὲ τὴν εἰρηνικὴ πορεία στὸ Ἡρῶον τῆς κωμοπόλεως, ὅπου θὰ τελεσθῇ τρισάγιο, θὰ ἀναγνωσθῇ σχετικὸ Ψήφισμα καὶ θὰ ψαλῇ ὁ Ἐθνικός μας Ὕμνος. Εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη νὰ δώσουμε τὸ "παρών" ὅλοι μας .    

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

Δελτίον Τύπου: γιὰ Δήμαρχο Χειμάρρας

Ἀριθ.  Πρωτ. 42

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 24ῃ Ἀπριλίου 2009

ΔΕΛΤΙΟ    ΤΥΠΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κύριος ΑΝΔΡΕΑΣ ἔκανε τίς ἀκόλουθες δηλώσεις :

«Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως κυρός ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ, πού μέ τούς συνεχεῖς καί ἀνυποχώρητους ἀγῶνες του ἔφερε στό ἐπίκεντρο τῆς ἐπικαιρότητας τό Βορειοηπειρωτικό, ἔλεγε καί τόνιζε συχνά, ὅτι «οἱ Ἀλβανοί δέν ἔχουν μπέσα».

Τά γεγονότα πού ἀκολούθησαν μετά τήν ἐκδημία τοῦ ἀοιδίμου Ἱεράρχη, ἀποδεικνύουν τοῦ λόγου τό ἀληθές κατά τόν πλέον πανηγυρικό τρόπο. Τελευταία ἀπόδειξη τῆς ἀλβανικῆς κακοπιστίας, ἀλλά καί τοῦ ἀνθελληνικοῦ μένους τῆς γείτονος, εἶναι ἡ βαριά καταδίκη τοῦ Δημάρχου τῆς Ἑλληνόψυχης Χειμάρρας Βασίλη Μπολάνου ἀπό τό Πρωτοδικεῖο τοῦ Αὐλῶνα.

Ὁ Μπολάνος κατηγορήθηκε ὅτι τό 2008 ἀφαίρεσε ὁδικές πινακίδες σημάνσεως, ἐπειδή τά τοπωνύμια, οἱ συνοικίες, τά μνημεῖα καί οἱ κύριες ὁδοί τῆς Χειμάρρας ἦταν γραμμένα στά ἀλβανικά καί στά ἀγγλικά, παρά τό ὅτι ἡ περιοχή κατοικεῖται στήν πλειονότητά της ἀπό Βορειοηπειρωτικό Ἑλληνικό πληθυσμό.

Ἐμεῖς, χρόνια τώρα φωνάζουμε καί ζητᾶμε ἀπό τούς διαχειριζόμενους τήν ἐξωτερική πολιτική τῆς χώρας μας νά δηλώσουν ποιά ἐπιτέλους, εἶναι ἡ Βόρειος Ἤπειρος. Ἡ πόλη τοῦ Ἀργυροκάστρου, οἱ Ἅγιοι Σαράντα, ἡ Χειμάρρα, ἡ Κορυτσά δέν ἀποτελοῦν ἀναπόσπαστο κομμάτι τῆς Βορείου Ἠπείρου; Οἱ Ἀλβανοί ἐπιμένουν ὅτι μόνο τά 99 χωριά τῆς Δερόπολης ἀνήκουν στήν Βορειοηπειρωτική Ἑλληνική Κοινότητα. Ἐμεῖς, ὅμως, τί κάνουμε; Δεχόμαστε αὐτόν τόν ταπεινωτικό συμβιβασμό; Ἄν ναί, τότε φαινόμενα σάν τήν καταδίκη τοῦ Μπολάνου θά αὐξάνωνται καί θά πληθύνωνται. Γιατί οἱ ὑποχωρήσεις βλάπτουν καίρια τά ἐθνικά θέματα.

Εἶναι καιρός νά χαραχθῇ ἑνιαία, ὑπερκομματική πολιτική καί γιά τό θέμα τῆς Βορείου Ἠπείρου, χωρίς νά ὑπολογίζουμε στήν δῆθεν «μεγαλοψυχία» ἤ στίς ἐκδηλώσεις «φιλίας» τῶν Ἀλβανῶν, οἱ ὁποῖοι, τό ἔχουν ἀποδείξει περίτρανα, «δέν ἔχουν μπέσα». Κι’ αὐτό παρά τό ὅτι ἄν ἔχουν κάπως ὀρθοποδήσει σάν κράτος, τό ὀφείλουν κατ’ ἐξοχήν στήν Ἑλλάδα.

Ἄν, τελικῶς, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κων. Καραμανλῆς μεταβῇ προσεχῶς στήν Ἀλβανία, ὀφείλει νά θέσῃ ξεκάθαρα τό θέμα τῶν ὁρίων τῆς Βορείου Ἠπείρου στούς γείτονες. Ἄν δέν τό πράξῃ, ἄς γνωρίζῃ - καί ἄς τό γνωρίζῃ καί ὁλόκληρος ὁ πολιτικός μας κόσμος - ὅτι «οὐκ ἔσται παῦλα τῶν δεινῶν». Οἱ καιροί εἶναι κρίσιμοι καί δέν περιμένουν. Πρός Θεοῦ, μή βάλουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, μέ τήν διστακτικότητα καί τήν ἀδράνειά μας, ταφόπετρα στό Βορειοηπειρωτικό. Ὁ Θεός καί ἡ Ἱστορία δέν θά μᾶς τό συγχωρήσουν ποτέ».

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

Ἐγκύκλιος 130ή: Ἀναστάσιμη Ἐγκύκλιος 2009

Νύκτα Ἀναστάσεως 2009

Ἀριθ.  Πρωτ. 17 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  130ή

     ΘΕΜΑ: «Καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων» (Ἀποκ.α΄ 18)

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

            ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

-Α-

            Μήνυμα χαρᾶς καὶ ἐλπίδος φέρνει σ’ ὁλόκληρο τὸν κόσμο ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Μήνυμα, ποὺ τὸ ἔχει ἰδιαίτερη ἀνάγκη ἡ ἀνθρωπότητα, ἡ ὁποία διέρχεται μιὰ μεγάλη κρίση. Ὄχι μόνο οἰκονομική - πολλοὶ λένε ὅτι εἶναι μεγαλύτερη καὶ χειρότερη ἀπὸ τὸ περιβόητο «κράχ» τοῦ 1929 - ἀλλά, κυρίως πνευματικὴ καὶ ἠθική. Γιατὶ μᾶς περικυκλώνει ἐπικίνδυνα ἡ ἀπάτη, τὸ ἔγκλημα, οἱ ποικίλοι ἐκβιασμοί, ἡ ἀπροκάλυπτη καὶ ἀδιάντροπη ἀνηθικότητα, ἡ ἀναίδεια καὶ ἡ ποικιλόμορφη βία.

            Μέσα, λοιπόν, σ’ αὐτὴ τὴν πνιγηρὴ ἀτμόσφαιρα, ἀκούγεται σὰν μιὰ πνοὴ αἰσιοδοξίας καὶ ἐλπίδος, τὸ μήνυμα : ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !  ΑΛΗΘΩΣ  ΑΝΕΣΤΗ ! Ἀκούστηκε πρῶτα, δειλά - δειλά, στὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὶς Μυροφόρες καὶ τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους, γιὰ νὰ φθάσῃ στὰ πέρατα τῆς Οἰκουμένης.

-Β-

            Δὲν θὰ ἀπεῖχε  κανεὶς ἀπ’ τὴν πραγματικότητα ἄν ἔλεγε, ὅτι ἡ ἄσχημη ἀτμόσφαιρα τῶν καιρῶν μας εἶναι παρόμοια μ’ ἐκείνη ποὺ ἐπικρατοῦσε τὴν ἡμέρα τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς. Ἡ φονικὴ μανία τῶν ἀρχόντων, τὸ ἀνεξήγητο μῖσος ἐναντίον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ ἀβουλία τοῦ λαοῦ, ποὺ τὴν μιὰ φώναζε «Ὠσαννά» καὶ ὑποδεχόταν ὡς βασιλέα τὸν Κύριο, καὶ τὴν ἄλλη δήλωνε ἀναίσχυντα, ὅτι «οὐκ ἔχομεν βασιλέα  εἰ μὴ Καίσαρα» (Ἰωάν. ιθ΄ 15), κραυγάζοντας καὶ πιέζοντας ἀφόρητα τὸν Πιλᾶτο «ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν» (Ἰωάν. ιθ΄  15), ἡ τρομοκρατία ποὺ εἶχαν ἐπιβάλει οἱ ἐχθροὶ τοῦ Ἐσταυρωμένου, εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ βλέπουμε καὶ ζοῦμε στοὺς καιρούς μας. Τὰ Μ.Μ.Ε., στὴν πλειοψηφία τους, πολεμᾶνε τὴν Ἐκκλησία καὶ τὶς εὐαγγελικὲς ἀρχές, ἐξογκώνοντας τὶς παρεκτροπὲς κάποιων - ὁπωσδήποτε λίγων - κληρικῶν. Ἄλλοι θέτουν θέμα χωρισμοῦ Κράτους - Ἐκκλησίας, ἄλλοι νομοθετοῦν ἀντιχριστιανικοὺς νόμους (ὅπως τὸ σύμφωνο «ἐλεύθερης συμβιώσεως») καὶ ἄλλοι ζητοῦν τὴν δήμευση τῆς ἐλάχιστης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ποὺ ἔχει ἀπομείνει ἀπὸ τὶς κατὰ καιροὺς ἁρπαγές, τὶς ὁποῖες ἔχει διενεργήσει ἡ ἑκάστοτε πολιτικὴ ἡγεσία. Καὶ ὁ λαός μας, « ὁ πάντοτε εὐκολόπιστος καὶ πάντα προδομένος», ἄγεται καὶ φέρεται κατὰ ποῦ φυσᾶνε οἱ ἄνεμοι τῶν καιρῶν. Αὐτὸ ποὺ ἔζησε ἡ πρωτεύουσα καὶ ἄλλες μεγάλες πόλεις, τὸν περασμένο Δεκέμβριο, δὲν ἔχει προηγούμενο. Ὁ φόβος καὶ ὁ τρόμος ἁπλώθηκε πάνω σ’ ὁλόκληρη τὴν κοινωνία.

-Γ-

            Ἀλλά, νά ! Γλυκόλαλες οἱ καμπάνες φέρνουν τὸ μήνυμα, ποὺ γεμίζει χαρὰ καὶ αἰσιοδοξία τὶς ψυχές :  ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !  Ἡ ζωὴ ἐνίκησε τὸν θάνατο, τὸ φῶς διέλυσε τὸ σκοτάδι, ἡ ἀλήθεια πὼς ὁ Χριστὸς ἐβγῆκε ἀπὸ τὸν τάφο νικητὴς καὶ θριαμβευτής, παραμερίζει καὶ ἐξουδετερώνει τὸ ψέμα καὶ τὴν διαβολή. Ἔντρομοι οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι σοφίζονται διάφορα ψεύδη γιὰ νὰ συκοφαντήσουν τὴν Ἀνάσταση. Χρησιμοποιοῦν βία καὶ ἀπειλὲς ἐναντίον τῶν Ἀποστόλων «τὸ καθόλου μὴ φθέγγεσθαι μηδὲ διδάσκειν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ» (Πράξ. δ΄ 18). Ἐκεῖνοι, ὅμως, διακηρύσσουν μὲ παρρησία, ὅτι «οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία · οὐδὲ γὰρ ὄνομά ἐστιν ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς» (Πράξ. δ΄ 12). Ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ μοναδικὸς Σωτήρας καὶ Λυτρωτής. Μιὰ ἀλήθεια, ποὺ ἔχει φθάσει ἀτόφια μέχρι τὶς μέρες μας. Καὶ θὰ συνεχίσῃ νὰ κυριαρχῇ ὅσο θὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ.

-Δ-

            Εἶναι χαρακτηριστικό, τὸ ὅτι ὅλοι ὅσοι εἶχαν ἀνεβῆ στὸν Γολγοθᾶ ἀπὸ περιέργεια γιὰ τὸ σταυρικὸ πάθημα τοῦ Κυρίου, «θεωροῦντες τὰ γενόμενα (τὸ σκοτάδι ποὺ ἐπὶ τρίωρο σκέπασε τὴν γῆ, καθὼς καὶ τὸν ἰσχυρὸ σεισμό, ποὺ ἀκολούθησε τὸν θάνατο τοῦ Ἰησοῦ), τύπτοντες ἑαυτῶν τὰ στήθη ὑπέστρεφον» (Λουκᾶ κγ΄ 48). Ἔνοιωθαν τύψεις στὴν συνείδησή τους, γιατὶ εἶχαν συναινέσει στὴν καταδίκη καὶ στὴν σταύρωση τοῦ Κυρίου. Καὶ χτυπῶντας τὰ στήθη τους γιὰ νὰ δείξουν τὴν μετάνοιά τους γιὰ τὸ φοβερὸ ἔγκλημα, ἐπέστρεφαν στὴν Ἱερουσαλήμ. Σ’  αὐτοὺς τοὺς σταυρωτὲς θὰ ποῦν ἀργότερα οἱ Ἀπόστολοι (μετὰ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος), ὅτι τὸν Ἰησοῦν «ὑμεῖς ἐσταυρώσατε» (Πράξ. β΄ 36), ἀλλὰ «ὁ Θεὸς (Τὸν) ἀνέστησε λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου, καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ’ αὐτοῦ» (Πράξ. β΄24).

            Κι’ αὐτό, ἀπὸ τότε, ἐπαναλαμβάνεται διὰ μέσου τῶν αἰώνων πρὸς ὅλους ὅσοι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον πολεμοῦν τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἀνάστασή Του. Ἄνθρωποι καὶ πολιτικὰ συστήματα καὶ καθεστῶτα, ποὺ στάθηκαν ἀμείλικτοι διῶκτες τῆς Ἐκκλησίας, φάνηκε πρὸς στιγμὴν νὰ θριαμβεύουν. Ἔπειτα, ὅμως, ἀπὸ κάποιο διάστημα, ὅσο ἔκρινε ἡ ἀγαθότης τοῦ Κυρίου, ἔσβησαν καὶ χάθηκαν · «ἀπώλετο τὸ μνημόσυνον αὐτῶν μετ’ ἤχου» (Ψαλμ. θ΄ 7), ὅπως βεβαιώνει ὁ ἀψευδὴς καὶ αἰώνιος λόγος τοῦ Θεοῦ.

-Ε-

            Θάρρος, λοιπόν, ἀδελφοί !  Ἕνα κακὸ ὄνειρο ἦταν καὶ πέρασε. Θὰ ’ρθοῦν, πάλι, καιροὶ ἀναψύξεως. Μὴ ἀποκάμνετε. Ὁ Χριστὸς εἶναι τὸ Α καὶ τὸ Ω τῆς Ἱστορίας. Γι’ αὐτὸ λέει καὶ διακηρύττει, ὅτι «ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων» (Ἀποκ. α΄ 18). Σταυρώθηκα καὶ πέθανα γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Καὶ ἰδού, ὅτι παρὰ τὸν σταυρικὸ θάνατό μου ζῶ στοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

            Ἀγωνίζεστε, ἀδελφοί. Μένετε ἑδραῖοι καὶ ἀμετακίνητοι ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων τοῦ χρέους. Γιατὶ ἔχουμε χρέος στὶς γενιὲς  ποὺ ἔρχονται, στοὺς Βορειοηπειρῶτες καὶ στοὺς Κυπρίους ἀδελφούς, στὰ στρατευμένα, στὰ φοιτητικά, στὰ μαθητικὰ καὶ στὰ ἐργαζόμενα νειᾶτα, ἀλλὰ καὶ στὸν ἀπόδημο Ἑλληνισμό, ὁ ὁποῖος δίνει τὴν μαρτυρία τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἑλλάδος σ’ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς γῆς.

            ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ, ἀγαπητοί μου χριστιανοί. Ἡ ζωή σας, ἡ οἰκογένειά σας, τὰ παιδιά σας καὶ τὰ καλά σας ἔργα νὰ εἶναι γεμᾶτα ἀπὸ τὸ ἀνέσπερο ἀναστάσιμο φῶς. ΑΛΗΘΩΣ  ΑΝΕΣΤΗ ! 

            Ἐπὶ δὲ τούτοις,  Διατελῶ

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

Δελτίον Τύπου: περὶ τῶν ἐπιθέσεων σὲ ἀστυνομικοῦς

Ἀριθ.  Πρωτ. 18

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 3ῃ Ἀπριλίου 2009

ΔΕΛΤΙΟ   ΤΥΠΟΥ

            Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κύριος ΑΝΔΡΕΑΣ ἔκανε τίς ἀκόλουθες δηλώσεις :

«Τό νέο κροῦσμα δολοφονικῆς ἐπιθέσεως ἐναντίον Ἀστυνομικῶν, στήν καρδιά τῆς Ἀθήνας, αὐξάνει τό αἴσθημα τῆς ἀνασφάλειας στούς πολῖτες, ἐνῷ παράλληλα προκαλεῖ ἀγανάκτηση καί ὀργή.

Ἡ κατάσταση εἶναι σχεδόν ἀνεξέλεγκτη. Διότι, πέραν τῶν ἐγχωρίων κακοποιῶν, ἔχει ἔλθει στήν Ἑλλάδα, τά τελευταῖα χρόνια, πλῆθος Ἀλβανῶν, Ρουμάνων, Πακιστανῶν, Γεωργιανῶν κλπ, πού ἀσύστολα παραβαίνουν τούς νόμους καί λυμαίνονται τήν Πατρίδα μας, ἀπειλῶντας τήν ζωή καί τήν περιουσία τῶν κατοίκων τῶν Ἀθηνῶν καί τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων.

Ἐκφράζοντας τά αἰσθήματα τοῦ ποιμνίου τῆς ἀκριτικῆς μου Ἐπαρχίας, ἀπευθύνομαι πρός κάθε ἁρμόδιο καί μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς μου λέω μέ πόνο καί ὀδύνη :

ΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΗ ΠΑΡΕΚΕΙ. ΦΤΑΝΕΙ ΠΛΕΟΝ.

Εἶναι καιρός νά ἀναλάβουμε ὅλοι τίς εὐθύνες μας. Βλέπουμε τά τελευταῖα χρόνια τίς διάφορες συνδικαλιστικές ὀργανώσεις νά διαδηλώνουν διεκδικώντας περισσότερες οἰκονομικές ἀπολαβές. Δέν βλέπουμε, ὅμως, παλλαϊκές συγκεντρώσεις γιά τήν πάταξη τῆς τρομοκρατίας, τήν ἐνίσχυση τῆς Ἀστυνομίας, τήν κατάργηση τῆς ἀσυδοσίας στούς Πανεπιστημιακούς χώρους, τήν κατίσχυση τοῦ ἠθικοῦ νόμου τοῦ Εὐαγγελίου στήν Παιδεία καί στήν Δημόσια ζωή.

Ἀδελφοί μου Συνέλληνες, «ἐσχάτη ὥρα ἐστί». Ἄς ἀφυπνισθοῦμε ὅσο εἶναι ἀκόμη καιρός, γιά νά μή τυχόν θρηνήσουμε στά ἐρείπια τῆς κοινωνίας καί τῆς Πατρίδος. Σύνθημά μας νά εἶναι : ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ. Γι’ αὐτά καί μόνο ἀξίζει κανείς νά ζῇ, νά ἀγωνίζεται καί νά πεθαίνῃ».

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

Ἐγκύκλιος 129η: "Ἐθνικὴ Παλιγγενεσία καὶ σύγχρονη σκλαβιά"

Ἀριθ. Πρωτ.  16

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 9 Μαρτίου 2009

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  129η

ΘΕΜΑ: Ἐθνικὴ Παλιγγενεσία καὶ σύγχρονη σκλαβιά.

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

            Δάφνες καὶ Σημαῖες θὰ γεμίσῃ ξανὰ τὶς ἡμέρες αὐτὲς ἡ Πατρίδα μας. Ἀρματωλοὶ καὶ Κλέφτες, Μπουρλοτιέρηδες καὶ Ναυμάχοι, Στρατηγοὶ καὶ μπαρουτοκαπνισμένοι Ἀγωνιστὲς θὰ ξανάρθουν πάλι, γιὰ νὰ μᾶς θυμήσουν ἕνα θαῦμα : Τὸ θαῦμα τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 καὶ τῆς, ἐν συνεχείᾳ, Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας.

            Γιατί, πραγματικά, αὐτὸς ὁ ἀγώνας μιᾶς χούφτας ἀνθρώπων ἐνάντια σὲ μιὰ μεγάλη καὶ πανίσχυρη Δύναμη, τὴν Τουρκικὴ Αὐτοκρατορία, ἦταν ἕνα θαῦμα. Ἀπειροπόλεμοι οἱ Ἕλληνες, μὲ λίγα λιανοντούφεκα. Ἔμπειροι σὲ πολεμικὲς συρράξεις οἱ Τοῦρκοι, μὲ ὅπλα, μὲ κανόνια, μὲ στόλους. Ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν φανερὴ ὑποστήριξη τῆς «Ἱερῆς Συμμαχίας» τῶν Εὐρωπαϊκῶν «Μεγάλων Δυνάμεων», ποὺ μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν μισέλληνα καὶ κυνικὸ Μέττερνιχ, κατεδίκαζε κάθε προσπάθεια τῶν μικρῶν καὶ ἀνήμπορων λαῶν νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἐλευθερία τους. Τετρακόσια χρόνια πικρῆς σκλαβιᾶς στὸν Τοῦρκο δυνάστη θἄλεγε κανείς, ὅτι εἶχαν σβήσει στὶς καρδιὲς τῶν ραγιάδων τὸν πόθο τῆς ἐλευθερίας. Τετρακόσια ὁλόκληρα χρόνια ἦταν αὐτά. Οὔτε πέντε, οὔτε δέκα, οὔτε πενήντα ἤ ἑκατό. Τετρακόσια χρόνια μέσα στὴν αὐθαιρεσία, τὴν σκληρότητα καὶ τὴν ἀπληστία τοῦ βάρβαρου ἀνατολίτη, καὶ μὲ τὴν ἀφόρητη  πίεση γιὰ ἐξισλαμισμό, ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς κατὰ καιροὺς σφαγές, πότε ἐδῶ καὶ πότε ἐκεῖ, θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι δὲν ὑπῆρχε πλέον καμμιὰ ἐλπίδα τὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων νὰ ξαναγεννηθῇ. Ἔτσι ἔλεγε ἡ ἀνθρώπινη λογική.

-Β-

            Ὅμως, ὅταν μιλάῃ ἡ καρδιά, ποιὸς μπορεῖ νὰ τὴν σταματήσῃ ; Στὰ τετρακόσια χρόνια τῆς σκλαβιᾶς, οἱ Ἕλληνες δὲν ἔπαυσαν ποτὲ νὰ νοσταλγοῦν τὶς παλιὲς δόξες καὶ τὰ κλέη τοῦ Γένους. Μικροεπαναστάσεις  καὶ Κινήματα ξεσποῦσαν σὲ διάφορες περιοχές, συχνὰ μὲ ὀδυνηρὲς συνέπειες γιὰ τοὺς ξεσηκωμένους ραγιάδες. Ἀλλὰ «τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου»  τὸ ὥρισε ὁ Θεός. Καὶ ἦλθε στὶς 25 Μαρτίου 1821. Τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, στὸ Μοναστήρι τῆς Ἁγίας Λαύρας, ποὺ εἶναι ἀφιερωμένο στὴν χάρη τῆς Παναγίας, ὑψώθηκε τὸ Λάβαρο τῆς Ἐπαναστάσεως ἀπὸ τὸν φλογερὸ Ἱεράρχη Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανό. Οἱ Ὁπλαρχηγοὶ ὡρκίστηκαν μὲ σύνθημα : «Ἐλευθερία ἤ θάνατος». Καὶ ὁ μεγάλος ἐκεῖνος Ἀγῶνας ἄρχιζε κάτω ἀπὸ τὴν σκέπη καὶ μὲ τὶς εὐλογίες τῆς Ἐκκλησίας. Γιατὶ ἡ Ἐκκλησία, σ’ ὅλη τὴν μακραίωνη δουλεία ἦταν ἡ τροφὸς καὶ φρουρὸς τοῦ Γένους, λιτανεύοντας μαζὶ μὲ τὸν λαὸ τὸν Σταυρὸ τοῦ Μαρτυρίου. Καὶ παρὰ τὶς ἀναπόφευκτες ἀτέλειες καὶ τὰ λάθη κάποιων -ὀλίγων, πάντως - ἐκπροσώπων της, ἡ Ἐκκλησία ποτὲ δὲν πρόδωσε τὸν Λαὸ καὶ τὴν ἀποστολή Της. Αὐτό, ἄλλωστε, πιστοποιοῦν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, καὶ οἱ ἑκατόμβες τῶν Κληρικῶν ποὺ θυσιάστηκαν στὸν βωμὸ τοῦ καθήκοντος : Δέκα Πατριάρχες, 100 Ἐπίσκοποι καὶ 10.000 ἄλλοι κληρικοί, ὑπῆρξε τὸ βαρὺ τίμημα ποὺ πλήρωσε ἡ Ἐκκλησία, μένοντας πάντα πιστὴ καὶ ἄγρυπνη στὶς ἐπάλξεις τοῦ χρέους.

-Γ-

            Αὐτὸν τὸν μεγάλο Ἀγῶνα γιορτάζουμε σήμερα. Καὶ περιδιαβάζουμε ἀπὸ τὴν Ἁγία Λαύρα στὴν Τριπολιτσά, στὰ Δερβενάκια, στὴν Χίο, «στῶν Ψαρῶν τὴν ὁλόμαυρη ράχη», στὸ κατακαϋμένο Μεσολόγγι, στὸ θρυλικὸ Χάνι τῆς Γραβιᾶς, στὴν Γέφυρα τῆς Ἀλαμάνας, στοὺς Μύλους τοῦ Ἄργους, στὸ Παλαμήδι τοῦ Ναυπλίου, σ’ ὅλους τοὺς ἱεροὺς τόπους, ποὺ καθαγιάστηκαν μὲ τὴν θυσία καὶ τὰ τίμια αἵματα τῶν ἡρώων τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδος.

            Γιορτάζουμε, ὅμως, μέσα σὲ μιὰ ἀτμόσφαιρα ἐσωτερικῆς ἀναστατώσεως καὶ παγκοσμίου κρίσεως καὶ ἀβεβαιότητος. Μιὰ τάση ὑποβαθμίσεως τῶν ἐθνικῶν ἐπετείων ἐπικρατεῖ. Κάποιοι μιλᾶνε ἐναντίον τῶν παρελάσεων. Κάποιοι βεβηλώνουν καὶ καῖνε τὴν Σημαία μας. Τὰ ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα ἔχουν, ἐν πολλοῖς, μεταβληθῆ σὲ χώρους ἀναρχίας καὶ μηδενισμοῦ. Ἡ ἐγκληματικότητα βρίσκεται σὲ ἔξαρση, ἐνῷ καλλιεργεῖται ἕνα πνεῦμα εὔκολου καὶ παράνομου πλουτισμοῦ. Γιὰ τὸ Βορειοηπειρωτικὸ καὶ τὸ Κυπριακό, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ λεγόμενο «Μακεδονικό», ὁ πολιτικὸς κόσμος ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἄβουλος καὶ μοιραῖος. Καὶ ἡ Ἐκκλησία, ἡ στοργικὴ Μητέρα τοῦ Ἔθνους, ἐπιχειρεῖται νὰ τεθῇ στὸ περιθώριο, σὰν «φτωχὸς συγγενής», νὰ μὴν ἔχῃ λόγο γιὰ ὅσα γίνονται ἤ καὶ γιὰ ὅσα βυσσοδομοῦνται σὲ βάρος τῆς Πατρίδος μας. Αὐτὴ εἶναι ἡ σύγχρονη σκλαβιά.

-Δ-

            Ἀλλά, γιατί, γιατὶ ἐφθάσαμε σ’ αὐτὸν τὸν κατήφορο, σ’ αὐτὴν τὴν κατάσταση τὴν τόση θλιβερὴ καὶ ὁπωσδήποτε ἀπαράδεκτη ; Ἡ ἀπάντηση ἔρχεται ἀπὸ τὸ ἔπος τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας. Ὁ Γέρος τοῦ Μωριᾶ, μιλῶντας στοὺς μαθητὲς τοῦ Γυμνασίου τῶν Ἀθηνῶν, ποὺ εἶχαν πάει περίπατο στὴν Πνύκα, εἶπε στοὺς νέους ἀνθρώπους ἐκείνου τοῦ καιροῦ, ὅτι «ὅταν πιάσαμε τὰ ἄρματα εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ Πίστεως καὶ ὕστερα ὑπὲρ πατρίδος». Τὸ ἴδιο θὰ γράψῃ καὶ ὁ Μακρυγιάννης στὰ Ἀπομνημονεύματά του καὶ πάμπολλοι ἄλλοι Ἀγωνιστές, ποὺ μᾶς ἄφησαν γραπτὲς τὶς ὑποθῆκες τους. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι χωρὶς πίστη στὸν Θεὸ καὶ χωρὶς ἀγάπη ἀνιδιοτελῆ πρὸς τὴν Πατρίδα, Ἔθνη δὲν ὑπάρχουν. Γιατὶ πάντα θὰ κυριαρχῇ τὸ δίκαιο τοῦ ἰσχυροτέρου καὶ ἡ κοινωνία θὰ γίνεται ζούγκλα καὶ ἡ σκλαβιὰ θὰ διαιωνίζεται.

            Εἶναι, λοιπόν, ἀνάγκη νὰ γυρίσουμε στὶς ρίζες μας. Στὴν Ὀρθοδοξία μας, στὴν Ἁγία μας Ἐκκλησία, στὴν ἀγάπη μας πρὸς τὴν Πατρίδα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκτὸς συνόρων Ἑλλάδα : τὴν Βόρειο Ἤπειρο καὶ τὴν Κύπρο, χωρὶς νὰ παύσουμε νὰ ἐνδιαφερώμεθα γιὰ ὅλα τὰ ἐθνικά μας θέματα. Ἑνωμένοι καὶ μονοιασμένοι, παραμερίζοντας τὰ ψευτοφιλότιμα καὶ τὴν ξεσυνέρεια καὶ τοὺς φανατικοὺς κομματισμούς, ποὺ καὶ στὰ παλαιότερα, ἀλλὰ καὶ στὰ νεώτερα χρόνια, πολὺ ἔχουν βλάψει καὶ ζημιώσει τὸν τόπο καὶ τὰ καλῶς νοούμενα συμφέροντα τῆς Πατρίδοσς μας. Πρὸ παντός, νὰ προσέξουμε τὴν ἀγωγὴ τῶν νέων μας, νὰ τοὺς δώσουμε ἰδανικά : Χριστὸ καὶ Ἑλλάδα. Γιατὶ οἱ καιροὶ ποὺ ἔρχονται καὶ ποὺ φαίνεται ὅτι θὰ εἶναι ἐξαιρετικὰ δύσκολοι, δὲν ἐπιτρέπουν ἐφησυχασμὸ καὶ ἀδιαφορία.

            Ἀπὸ τὸ ταπεινὸ Ἐπισκοπεῖο ἀπευθύνω σὲ ὅλους τὶς πιὸ ἐγκάρδιες εὐχές μου. Χρόνια πολλὰ σὲ ὅλους, μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καὶ ὑπὸ τὴν σκέπη τῆς Παναγίας. Ἄς χαροῦμε ὅλοι τὴν "τρανή, διπλῆ γιορτή", τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου καὶ τὴν Ἐθνική μας Παλιγγενεσία. Χαιρετῶ ἰδιαίτερα τὰ στρατευμένα παιδιὰ τῆς Πατρίδος μας καί, μάλιστα, τοὺς ἡρωϊκοὺς ἀεροπόρους μας, πού, καθημερινῶς δίνουν μάχες, ἀναχαιτίζοντας τὴν τουρκικὴ θρασύτητα καὶ ἀλαζονεία πάνω ἀπὸ τὸ Αἰγαῖο. Στοὺς Βορειοηπειρῶτες καὶ στοὺς Κυπρίους ἀδελφοὺς στέλνω τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπη μου.  Ὁ Θεὸς νὰ σκέπῃ τὴν Ἑλλάδα μας καὶ νὰ τὴν εὐλογῇ.

            Ἐπὶ δὲ τοὺτοις, Διατελῶ

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

   

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης   Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ