Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2020

Tό Ἔπος τοῦ 1940 – 41 συνεχίζει νά λάμπῃ στό στερέωμα.

  ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ,  ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ  &  ΚΟΝΙΤΣΗΣ

 

 Ἀριθ. Πρωτ. 837

                       

 Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 18 Ὀκτωβρίου 2020

 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 231

 

Θέμα:  Τό ἔπος 1940 – 41: Αἰώνια δόξα τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Οἰκουμένης

 

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

Στήν τρισχιλιόχρονη ἱστορία του, τό Ἑλληνικό Ἔθνος δέν βρέθηκε τόσο ἑνωμένο – σάν «μιά γροθιά» - ὅσο τήν στιγμή, πού «ὑποβρύχιο ἀγνώστου ἐθνικότητος» ἐτορπίλλισε, στό λιμάνι τῆς Τήνου, τό εὔδρομο τοῦ Πολεμικοῦ μας Ναυτικοῦ «ΕΛΛΗ», πού βρισκόταν ἐκεῖ, γιά νά ἀποδώσῃ τιμές στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, κατά τήν ἑορτή τῆς Κοιμήσεώς Της, στίς 15 Αὐγούστου 1940.

Ἡ Κυβέρνηση, θέλοντας νά διατηρήσῃ τήν οὐδετερότητά της, ἐχαρακτήρισε τό ὑποβρύχιο «ἀγνώστου ἐθνικότητος». Κι’ αὐτό, ἐνῷ κρατοῦσε στά χέρια της τά θραύσματα τῶν τορπιλλῶν, πού ἔδειχναν τήν ταυτότητα τοῦ πλοίου – δολοφόνου: ΙΤΑΛΙΚΗ! 

 

-Β-

Ἀλλά τό ἔνστικτο τοῦ Λαοῦ μας κατάλαβε ἀπό την πρώτη στιγμή τήν πραγματικότητα. Καί κρύβοντας τόν πόνο του γιά τό πρωτοφανές ἐκεῖνο ἀνοσιούργημα, πίστευε ἀκράδαντα, ὅτι σύντομα θά ἔδινε τήν ἀπάντηση στούς θρασεῖς τολμητίες ἡ ὑβρισμένη «Παναγία τῆς Τήνου».

Ἔτσι, δέν ἦταν καθόλου παράξενο, ὅτι ὅταν τό πρωΐ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, οἱ σειρῆνες ἀνήγγελλαν τήν ἐπίθεση τῆς φασιστικῆς Ἰταλίας ἐναντίον τῆς Χώρας μας, καί οἱ καμπάνες τῶν Ἐκκλησιῶν καλοῦσαν τόν πληθυσμό σέ προσευχή, ὁ Λαός μας ξεχύθηκε στούς δρόμους, γιά νά διαδηλώσῃ τήν ἀπόφασή του ἤ νά ζήσῃ ἐλεύθερος ἤ νά πεθάνῃ γιά τήν Ἑλλάδα τήν πολυαγαπημένη Πατρίδα του.

 -Γ-

Κι’ ἐνῷ ὁ Λαός ἐπανηγύριζε στούς δρόμους τῆς Ἀθήνας καί τῶν μεγάλων πόλεων, κι’ οἱ φαντάροι μας «μέ τό χαμόγελο στά χείλη» βάδιζαν γιά τό Μέτωπο, οἱ Ἕλληνες, ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ἔμεναν ἑνωμένοι κάτω ἀπό τήν ἄξια Ἡγεσία ἐκείνων τῶν καιρῶν. Ἡγεσία: πολιτειακή, πολιτική, στρατιωτική καί ἐκκλησιαστική. Ἐπί κεφαλῆς τοῦ Κράτους, ὁ Βασιλεύς Γεώργιος ὁ Β΄ ˙ Πρωθυπουργός ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς ˙ Ἀρχιστράτηγος, ὁ Ἀλέξανδρος Παπάγος. Καί Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος, ὁ ἀπό Τραπεζοῦντος Χρύσανθος Φιλιππίδης.

-Δ- 

Πραγματικά. Μιά Ἡγεσία ἀντάξια τῶν περιστάσεων, πού εἶχε ἔγκαιρα προετοιμάσει τό Ἔθνος, καθώς ὁ ὁρίζοντας στην Εὐρώπη εἶχε θολώσει καί εἶχε ἤδη ἀρχίσει, ἀπό τήν 1η Σεπτεμβρίου 1939, ὁ Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Ἡ τότε Κυβέρνηση καί οἱ Ἡγήτορες τοῦ Στρατοῦ, σιωπηλά καί ἀθόρυβα, εἶχαν λάβει τά κατάλληλα μέτρα, ἐν τῷ μέτρῳ βεβαίως τοῦ δυνατοῦ, γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ ἐχθροῦ, ὁ ὁποῖος, ἄλλωστε, δέν ἔκρυβε τίς προθέσεις του. Καί ἡ Ἐκκλησία, ὑπό τήν Ἡγεσία τοῦ μεγάλου ἐκείνου Ἀρχιεπισκόπου Χρυσάνθου, σκέπασε στοργικά κάτω ἀπό τίς φτεροῦγες της, «ὡς ἡ ὄρνις τά νοσσία ἑαυτῆς», τόν Λαό καί τόν Στρατό, ἀποδεικνύοντας γιά μιά ἀκόμη φορά, τήν μεγάλη ἀξία πού ἔχει ἡ ἑνότητα τῆς Πίστεως, καί ἡ συναλληλία Πολιτείας καί Ἐκκλησίας.

-Ε-

Ἔτσι ἁπλᾶ, ἀλλά ἀποφασιστικά, γράφτηκε τό Ἔπος τοῦ 1940 – 41, τό ὁποῖο εἶναι καί θά μένῃ αἰώνια δόξα τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Οἰκουμένης, ὅσο κι’ ἄν οἱ τότε σύμμαχοί μας παρασπόνδησαν καί κατάφωρα μᾶς ἀδίκησαν. Καί σήμερα οἱ Ἔνοπλες Δυνάμεις τῆς Χώρας ἀγρυπνοῦν ἀκλόνητες στίς ἐπάλξεις τοῦ Ἐθνικοῦ Χρέους. Καί ἄν, ὅ μή γένοιτο, τό ἀπαιτήσουν οἱ ταραγμένοι καιροί μας, τά σημερινά Ἑλληνόπουλα, πάλι «μέ τό χαμόγελο στά χείλη» θά ἀπαντήσουν στίς ὅποιες προκλήσεις. Γιατί τό Ἔπος τοῦ 1940 – 41 συνεχίζει νά λάμπῃ στό στερέωμα. Καί νά μᾶς δείχνῃ τόν δρόμο. Τόν δρόμο πού ὁδηγεῖ στό μεγαλεῖο καί στήν δόξα, καί πού θά συνεχίσῃ νά φωτίζῃ ὁλόκληρη τήν Οἰκουμένη.

 

Διάπυρος πρός Χριστόν εὐχέτης

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 † Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2020

Ἡ Κόνιτσα ἑορτάζει καὶ τιμᾶ τὸν Νεομάρτυρά της, Ἅγιο Ἰωάννη τὸν ἐξ Ἀγαρηνῶν

 

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ,  ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ  &  ΚΟΝΙΤΣΗΣ

 

 

 

Ἀριθ.  Πρωτ.  777        Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 16ῃ Σεπτεμβρίου 2020

 

 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  230η

 

ΘΕΜΑ: Τὸ μαρτύριο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου, ἄλλη μιὰ δόξα τῆς Ἐκκλησίας.


Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

 Εἴκοσι αἰῶνες - δυὸ χιλιάδες χρόνια - ἔχουν περάσει ἀπὸ τότε ποὺ ἱδρὺθηκε ἡ Ἐκκλησία καὶ θεμελιώθηκε πάνω στὸ τίμιο αἷμα τοῦ Ἀρχηγοῦ Της, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Κι’ ἀπὸ κείνη τὴν ὥρα, πόσοι οἱ ἐχθροί, πόσος ὁ πόλεμος, πόσοι οἱ διωγμοὶ καὶ τὰ βασανιστήρια τῶν χριστιανῶν... Μόνο στὰ πρῶτα τριακόσια (300) χρόνια, μαρτύρησαν γύρω στὰ 12 - 13.000.000 ἀπὸ ὅλες τὶς ἡλικίες. Ὕστερα, ἀμέτρητα πλήθη ἔγιναν μάρτυρες ἀπὸ τοὺς ποικιλώνυμους αἱρετικούς, διὰ μέσου τῶν αἰώνων, μονοφυσίτες, εἰκονομάχους, παπικούς ...

-Β-

Ὅταν, ὅμως, ὁ μουσουλμανισμὸς κατέλυσε τὸ 1453 τὴν Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία, τὸ σκοτάδι τοῦ φανατισμοῦ καὶ τῆς μισαλλοδοξίας σκέπασε ὅλη τὴν “καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολή”. Τότε ἦταν, ποὺ βρῆκαν μαρτυρικὸ θάνατο δέκα (10) Πατριάρχες, ἑκατὸ (100) Ἀρχιερεῖς, δέκα χιλιάδες (10.000) Ἱερεῖς καὶ Μοναχοί, καθὼς καὶ ἀναρίθμητοι λαϊκοὶ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, μέχρι τὸ 1922, μὲ τὴν Γενοκτονία τοῦ Πόντου καὶ τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή.

-Γ-

Ἀλλ’ ἄν οἱ Τοῦρκοι μισοῦσαν, γενικῶς, τοὺς χριστιανούς, μὲ κανένα τρόπο δὲν μποροῦσαν ν’ ἀνεχθοῦν ἕνας μουσουλμάνος νὰ γίνῃ χριστιανός. Αὐτὸ τὸ θεωροῦσαν μεγάλη προδοσία, μεγάλη ντροπὴ γιὰ τὴν θρησκεία (τὴν ψεύτικη) τοῦ Μωάμεθ, ποὺ μόνο ὁ θάνατος, καὶ μάλιστα ὁ μαρτυρικὸς θάνατος, μποροῦσε νὰ ξεπλύνῃ.

Βέβαια, ἐκεῖνοι ποὺ ἀπὸ μουσουλμάνοι γινόντουσαν χριστιανοί, δὲν ἦσαν πολλοί - τοὐλάχιστον ὅσους γνωρίζουμε ἀπὸ τὰ μαρτυρικὰ Συναξάριά τους. Ἦταν, ὅμως, γενναῖοι, μὲ φρόνημα ἡρωϊκό, καὶ ἀποδείχθηκαν ἀντάξιοι συνεχιστὲς τῶν μαρτύρων τῶν τριῶν πρώτων αἰώνων τοῦ Χριστιανισμοῦ.

-Δ-

Ἕνας τέτοιος γενναῖος ἀθλητὴς τοῦ Χριστοῦ ἦταν καὶ ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Ἰωάννης ὁ ἐκ Κονίτσης. Μέχρι τὰ εἴκοσι (20) χρόνια του, περίπου, εἶχε ζήσει - σὰν τοῦρκος καὶ μωαμεθανὸς ποὺ ἦταν ὁ Χασάν - μέσα στὴν ἄνεση, στὸν πλοῦτο καὶ στὴν χλιδή. Καὶ μετά, ὅταν ἔγινε - ἄγνωστο πῶς μίλησε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μέσα του - Χριστιανός, βρέθηκε νὰ ζῇ στὴν φτώχεια καὶ στὴν βιοπάλη, ἐνῷ δὲν ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ ὁ κίνδυνος ἀπὸ τοὺς πρώην μουσουλμάνους ὁμοθρήσκους του.

Κι’ ἡ ὥρα ἦλθε. Ἡ ὥρα τῆς ὁμολογίας καὶ τοῦ μαρτυρίου. Δὲν ἀρνεῖται τὸν Χριστό. Καὶ δέχεται μὲ χαρὰ τὰ μαρτύρια καὶ τὸν ἀποκεφαλισμό του. Ἦταν 23 Σεπτεμβρίου 1814. Ἄλλη μιὰ δόξα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Γιατί, ποῡ εἶναι καὶ ποιός γνωρίζει τοὺς δημίους τοῦ Νεομάρτυρος Ἰωάννου ; Κανείς. Ἐνῷ τὸν Ἰωάννη ;  Τὸν γνωρίζουν οἱ χριστιανοὶ στὴν Κόνιτσα (τόπο τῆς καταγωγῆς του) καὶ στὸ Ἀγρίνιο (τόπο τοῦ μαρτυρίου) καὶ τὸν τιμοῦν “ἐν ὕμνοις καὶ ᾦδαῖς πνευματικαῖς”.

-Ε-

Ἔτσι καὶ μεῖς, στὴν ἀκριτική μας Ἐπαρχία, θὰ τιμήσουμε, σὺν Θεῷ, καὶ φέτος τὴν ἱερὴ μνήμη του στὸν Ναὸ τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, ὅπου φυλάσσεται τεμάχιο τοῦ ἱεροῦ του λειψάνου, ὡς ἑξῆς :

α) Τὴν Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2020, ὥρα 7 μ.μ., θὰ ψαλῇ ὁ Μέγας Ἑσπερινός.

β) Τὴν Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2020 (ἡμέρα τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου), θὰ τελεσθῇ ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία.

Σὲ καιρούς, ποὺ οἱ ἐξ Ἀνατολῶν γείτονες χτυπᾶνε ἐναντίον μας τὰ τύμπανα τοῦ πολέμου, ἄς σπεύσουμε νὰ πάρουμε χάρη καὶ δύναμη καὶ εὐλογία ἀπὸ τὸν Ἅγιό μας. Μὴν ἀμελήσουμε. Μᾶς περιμένει...

 Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

 Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

 

Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2020

Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς πάντοτε ἐπίκαιρος

                                   ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

      ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ,  ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ  &  ΚΟΝΙΤΣΗΣ

 

 

ριθ.  Πρωτ.: 698                           

                              ν Δελβινακί τ17ῃ Αὐγούστου  2020

 


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  229η


ΘΕΜΑ: “Ὅ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός πάντοτε ἐπίκαιρος”.

 

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

 18ος αἰώνας ἦταν ἰδιαίτερα σκληρὸς γιὰ τοὺς ραγιάδες, τοὺς σκλαβωμένους Ἕλληνες στὸν Τοῦρκο δυνάστη. Ἰδιαίτερα τὸ δεύτερο μισὸ τοῦ 18ου αἰώνα ἦταν, ὄχι μόνο σκληρό, ἀλλὰ καὶ πολὺ ἐπικίνδυνο γιὰ τὴν χριστιανικὴ πίστη τῶν ὑποδούλων. Ἡ ἀπέραντη φτώχεια, ἡ δυστυχία, τὸ ἀβέβαιο παρὸν καὶ τὸ σκοτεινὸ μέλλον, ἔκανε πολλοὺς νὰ ἀρνοῦνται τὴν Ὀρθοδοξία καὶ νὰ ἐντάσσωνται στὸ Ἰσλάμ. Νόμιζαν, ὅτι ἔτσι θὰ γλύτωναν τὴν ζωή τους καὶ τήν, μικρὴ πάντως ἤ καὶ ἀσήμαντη, περιουσία τους. Κι’ ὅτι θὰ βοηθοῦσαν τὰ παιδιά τους νὰ βροῦν μιὰ θέση στὸν ἥλιο ...

-Β-

Ὅλα αὐτά, βέβαια, δὲν ἦταν πάντοτε κατορθωτά. Τὶς περισσότερες φορές, ἐπειδὴ οἱ Ἀγαρηνοὶ ἔβλεπαν μὲ καχυποψία τοὺς ἐξωμότες, οἱ τελευταῖοι αὐτοί, συχνὰ ἔχαναν ὄχι μόνο τὶς ὅποιες περιουσίες τους, ἀλλὰ καὶ τὴν ἴδια τὴν ζωή τους. Τὸ Ἰσλάμ, ὅπως ἄλλωστε τὸ βλέπουμε καὶ στοὺς καιρούς μας, ἦταν καὶ παραμένει μιὰ θρησκεία ποὺ καλλιεργεῖ τὸ ἀδιάλλακτο μῖσος στοὺς μὴ μουσουλμανικοὺς λαούς. Τὸ χειρότερο, ὅμως, ἦταν ὅτι οἱ ἐξωμότες, μαζὶ μὲ τὴν πίστη τους, ἔχαναν καὶ τὴν ἐθνικὴ - τὴν Ἑλληνική τους συνείδηση. Ἔτσι, διαγραφόταν ἕνας θανάσιμος κίνδυνος γιὰ τὸ Ἑλληνικὸ ἔθνος. Δηλαδή, ὁλόκληροι πληθυσμοὶ νὰ παύσουν νὰ θεωροῦν τοὺς ἑαυτούς των Ἕλληνες.

-Γ-

Ὁ κίνδυνος αὐτὸς ἦταν ἰδιαίτερα ὑπαρκτὸς στὸν χῶρο τῆς Βορείου Ἠπείρου, ἐπειδή, ἴσως ἐκεῖ, ἡ πίεση ποὺ δεχόταν οἱ ραγιάδες ἦταν πιὸ ἰσχυρή. Γι’ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ κάποια ἀντίδραση, ὥστε νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ αἱμορραγία τοῦ Ἔθνους. Διότι κίνδυνος ὑπῆρχε νὰ χαθῇ γιὰ πάντα ἕνα ζωντανὸ κομμάτι τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Ἡ Πρόνοια, ὅμως, τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀγρυπνοῦσε, ἔστειλε ἐκεῖνες ἀκριβῶς τὶς κρίσιμες στιγμές, τὸν Πατροκοσμᾶ τὸν Αἰτωλό. Ἕναν ἄνθρωπο, μὲ πίστη σὰν βράχο, μὲ ζῆλο φλογερό, μὲ θέληση ἀνυποχώρητη, μὲ ἀπέραντη ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστό, τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ τοὺς σκλάβους ἀδελφούς του. Πραγματοποίησε τέσσαρες μεγάλες περιοδεῖες σ’ ὅλη τὴν Ἑλληνικὴ ἐπικράτεια, ἰδιαίτερα στὸν χῶρο τῆς Βορείου Ἠπείρου. Μὲ μεγάλα ἐμπόδια, μὲ δυσκολίες πολλές. Ληστές, ἀλβανοί, Τοῦρκοι, Ἑβραῖοι, δημιουργοῦσαν συνεχῶς προσκόμματα στὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο τοῦ Ἁγίου. Ὅμως, ὁ Χριστὸς παραμέριζε τὶς ὅποιες δυσκολίες. Ὁ εὐαγγελισμὸς τοῦ λαοῦ προχωροῦσε. Ὁ Ἑλληνισμὸς καὶ ἡ Ὀρθοδοξία ἔμεναν ἀλώβητοι. Βέβαια, τὴν νίκη αὐτὴ ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς τὴν ἐπλήρωσε μὲ τὴν ζωή του, στὶς 24 Αὐγούστου 1779. Ἔμεινε, ὅμως, στὴν Ἱστορία ὡς ὁ “Ἅγιος τῶν Σκλάβων” καὶ ὡς ὁ προπομπὸς τῆς μεγάλης Ἐθνικῆς μας Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821.

-Δ-

Γι’ αὐτὸ τὸν τιμᾷ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνισμός, ἐπειδὴ εἶναι πάντοτε ἐπίκαιρος, ἀφοῦ καὶ σήμερα ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Ὀρθοδοξία πολεμοῦνται. Ἰδιαίτερα  ἡ Ἐθνική μας Παιδεία, ποὺ κινεῖται σὲ “ἀχαρτοχράφητα νερά”. Καὶ ἡ Μητρόπολή μας εὐλαβεῖται τὸν Ἅγιο, ἀφοῦ πρὸς τιμήν του ἔχει ἀνεγερθῇ στὴν Κόνιτσα ὁ φερώνυμος περικαλλὴς Ναός. Ἔτσι, λοιπόν, καὶ φέτος, Θεοῦ θέλοντος, θὰ γίνουν, ὅπως κάθε χρόνο, οἱ ἑξῆς ἐκδηλώσεις.

α) Τὴν παραμονὴ τῆς Ἑορτῆς, Κυριακή, 23 Αὐγούστου 2020, ὥρα 7 μ.μ., ὁ Μέγας Ἑσπερινός.

β) Ἀνήμερα τῆς Ἑορτῆς, Δευτέρα, 24 Αὐγούστου 2020, ἡ Θεία Λειτουργία, τῇ συμμετοχῇ καὶ ἄλλων Ἱεραρχῶν.

Ἄς δώσουμε ὅλοι τὸ παρών. Θὰ σᾶς περιμένω νὰ συμπροσευχηθοῦμε, μὲ πολλὴ χαρά. Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς βοήθειά μας.

 

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

Τρίτη, 4 Αυγούστου 2020

Ὁ ἔντονος ἀλβανικὸς φιλοτουρκισμός ὁδηγεῖ στὴν ἐξόντωση τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Ἑλληνισμοῦ

                                            ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ,  ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ  &  ΚΟΝΙΤΣΗΣ


Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 3ῃ Αὐγούστου 2020      


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης

κύριος ΑΝΔΡΕΑΣ, ἔκανε τίς ἀκόλουθες δηλώσεις:

«Ὁ ἀνθελληνισμός τοῦ Ἀλβανοῦ πρωθυπουργοῦ Ἔντι Ράμα γιά μιά ἀκόμη φορά «ἐθαυματούργησε» ! Ὅπως ἔγραψε ἡ ἔγκυρη καί μεγάλης κυκλοφορίας ἡμερήσια Γιαννιώτικη ἐφημερίδα «ΠΡΩΪΝΟΣ ΛΟΓΟΣ» (Σάββατο – Κυριακή 1-2 Αὐγούστου 2020) «ἀκόμη πιό βαθειά βάζει «πόδι» στήν Ἀλβανία ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία ἐπιχειρεῖ μέ κάθε τρόπο νά ἐκμεταλλευτεῖ τίς ἀδυναμίες τῆς γείτονος καί κυρίως τόν φιλοτουρκισμό πού ἐπιδεικνύει ὁ Ἀλβανός πρωθυπουργός Ἔντι Ράμα». Ὁ «Π.Λ.» προσθέτει ἀκόμη ὅτι «ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ἐρντογάν εἶναι προφανές, ὅτι χρησιμοποιεῖ τήν Ἀλβανία ὡς «μοχλό πίεσης» κατά τῆς Ἑλλάδος καί αὐτό ἀποδεικνύεται ἀπό τήν τελευταία «γενναιοδωρία» του νά δωρίσει ἐξοπλισμό καί στολές γιά τίς ἀνάγκες τῆς Ὑπηρεσίας Ἐκτάκτων Ἀναγκῶν τῆς Ἀλβανίας συνολικῆς ἀξίας 1,5 ἑκ. Εὐρώ, ἐνῷ ἔχουν προηγηθεῖ δωρεές πολεμικοῦ ὑλικοῦ κ.ἄ.».

Ἀποκαλυπτική τῶν τουρκικῶν, ἀλλά καί τῶν ἀλβανικῶν σχεδίων εἶναι ἀναφορά Ἀλβανίδος βουλευτοῦ, «ὅτι ἀπό τό 1988 ἔχουν ψηφισθεῖ ἀπό τήν Ἀλβανική Βουλή 26 στρατιωτικές συμφωνίες καί πρωτόκολλα μέ τήν Τουρκία» ! (ἡ ὑπογράμμιση, δική μου). Καί ὅλα αὐτά, ἐνῷ κατρακυλᾷ συνεχῶς ἡ οἰκονομία τῆς Τουρκίας, γεγονός πού δημιουργεῖ πανικό.

Ὅλες αὐτές οἱ κινήσεις τοῦ Ἔντι Ράμα σέ ἕνα μονάχα ἀποβλέπουν. Σ’ αὐτό πού κατ’ ἐπανάληψη ἔχουμε τονίσει, δηλαδή στήν πίεση πρός τόν Βορειοηπειρωτικό Ἑλληνισμό καί, τελικῶς, στήν ἐξόντωσή του.

Ἡ κατάσταση στόν προαιωνίως Ἑλληνικό χῶρο τῆς Βορείου Ἠπείρου ἔχει γίνει αὐτόχρημα ἐκρηκτική. Ὁ Ράμα μηχανεύεται πολλούς τρόπους γιά νά ἐξοντώσῃ τόν ἐκεῖ Ἑλληνισμό. Καί παρ’ ὅλα ὅσα τοῦ καταλογίζουν οἱ πολιτικοί ἀντίπαλοί του, αὐτός, ἔχοντας τίς πλάτες τῆς Τουρκίας, δέν λογαριάζει κανένα καί τίποτε. Εἶναι δέ ἐξοργιστικό τό γεγονός νά θέλῃ ἡ Ἑλλάδα τήν εἰσδοχή τῆς Ἀλβανίας στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση !!! Ἐάν, ὅ μή γένοιτο, συμβῇ κάτι τέτοιο, τότε – καί τό λέγω μέ βαθύτατη θλίψη – θά τεθῇ ταφόπλακα στό ἐθνικό Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα. Ἄς μή λησμονοῦμε, ὅτι τό Βορειοηπειρωτικό τό ἀνέστησε ἀπό τήν ἀφάνειά του καί τό ἔκανε Πανελλήνιο καί Παγκόσμιο θέμα, ὁ μεγάλος καί ἅγιος ὄντως Ἱεράρχης καί ἄμεσος Προκάτοχός μου, ἀοίδιμος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κυρός ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ. Δέχθηκε, τότε, ὕβρεις, συκοφαντίες, ἀκόμη καί ἀπειλές γιά τήν ζωή του. Ὅμως μέ τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ καί τίς Πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου δέν κάμφθηκε, δέν ἐλύγισε. Καί, στό τέλος, ὅταν ἔπεσαν τά ἠλεκτροφόρα συρματοπλέγματα καί εἶδαν ὅλοι τήν ἀθλιότητα στήν ὁποία εἶχε καταδικάσει Βορειοηπειρῶτες καί Ἀλβανούς τό ἀπάνθρωπο καθεστώς τῶν Χότζα – Ἀλία, εἶπαν ὅλοι ἐν ἑνί στόματι: «ὁ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ δικαιώθηκε».

Κάνω ἔκκληση θερμότατη πρός τήν Κυβέρνηση καί τόν πολιτικό κόσμο τῆς Χώρας μας: - Προσέξτε τήν Βόρειο Ἤπειρο. Προσεύχομαι νά μᾶς φωτίσῃ ὅλους ὁ Χριστός νά πράξουμε τό Χρέος μας στούς ἀδικημένους καί πονεμένους Βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας, προτοῦ νά εἶναι ἀργά».  

 

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

Ἀγρυπνοῦμε δεόμενοι στὴν Παναγία γιὰ τὴν σκέπη τοῦ κόσμου

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

             ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ,  ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ  &  ΚΟΝΙΤΣΗΣ

 

 Ἀριθ. Πρωτ. 676

                 Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 3 Αὐγούστου 2020

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 228

Θέμα:  «Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καί ὁ κόσμος»

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

 

-Α-

Ἰδού, ὅτι ἡ Παναγία μᾶς συγκεντρώνει εἰς τήν ἑορτήν τῆς Κοιμήσεώς Της. Ἐκοιμήθη ἡ Θεοτόκος καί ἔφυγε σωματικῶς ἀπό τήν γῆν. Ὅμως, οὔτε μιά στιγμή δέν ἐγκατέλειψε τόν κόσμον, ὅπως πολύ παραστατικά ἀναφέρεται στό Ἀπολυτίκιό Της: «Ἐν τῇ Κοιμήσει τόν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε». Ἡ Παναγία μας! Ὅταν ζοῦσε στόν κόσμο αὐτόν ἔμενε στήν ἀφάνεια, ἀκόμη καί ὅταν ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ καί ἰδικός Της Υἱός καί Θεός, ἐδοξάζετο ἀπό τόν λαό, ὁ ὁποῖος ὡμολογοῦσε μέ ἱερό θαυμασμό, «ὅτι προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν» (Λουκᾶ ζ΄ 16). Τά ἱερά εὐαγγέλια ἐλάχιστα μιλοῦν γιά τήν Παναγία. Καί ὅμως! Οἱ Χριστιανοί τήν ἐτίμησαν καί τήν τιμοῦν μέ πίστη, θαυμασμό καί ἀπέραντη υἱϊκή ἀφοσίωση · Τῆς πλέκουν τά ὡραιότερα ἐκκλησιαστικά ἐγκώμια · καί Τῆς ἔχουν ἀφιερώσει μεγαλοπρεπεῖς Ἱερούς Ναούς, Μοναστήρια θαυμαστά καί ταπεινά ἐξωκκλήσια. Κι’ ὅταν ἡ Χάρη Της ἑορτάζεται, ὅπως τώρα, τόν Δεκαπενταύγουστο, πλήθη πιστῶν Ὀρθοδόξων προστρέχουν καί προσεύχονται θερμά, γιά ὅσα τόν καθένα ἀπασχολοῦν.

-Β-

Ὅμως, ὁ κόσμος, στό σύνολό του, δοκιμάζεται ἀπό λοιμούς – ὅπως τώρα τελευταῖα, ὁ περιβόητος κορωνοϊός – ἀπό τήν πεῖνα καί ποικίλα φυσικά φαινόμενα. Κι’ ἀκόμη, ἀπό τά ἄνομα συμφέροντα τῶν λεγομένων «μεγάλων» καί ἰσχυρῶν τῆς γῆς, ὅπως, γιά παράδειγμα, ἡ Κύπρος, ἡ Βόρειος Ἤπειρος καί ἡ Μέση Ἀνατολή. Εἶναι, πράγματι, θλιβερό, στόν 21ο αἰῶνα, νά βλέπῃ κανείς νά ποδοπατοῦνται τά ἀνθρώπινα δικαιώματα, καί πολλοί λαοί νά ὑποφέρουν ἀπό τήν πεῖνα, τίς ποικίλες ἀρρώστιες καί τόν κατατρεγμό, ἀπό καθεστῶτα ἀνελεύθερα καί δικτατορικά. Ἰδιαίτερα ἐπικίνδυνοι εἶναι οἱ καιροί μας γιά τήν παιδική καί ἐφηβική ἡλικία, ἀφοῦ – ὅπως μᾶς πληροφοροῦν διεθνεῖς στατιστικές – πολλά παιδιά τά ὁποῖα μένουν ὀρφανά ἀπό γονεῖς, εὔκολα πέφτουν θύματα δουλεμπόρων καί διαφόρων ἀπατεώνων, πού τά σπρώχνουν στά ναρκωτικά, στήν βία, στό ἔγκλημα, καί στήν ἀνηθικότητα. Κι’ ἀπό κοντά, ἀκούονται συνεχῶς πόλεμοι καί ἀπειλές πολέμου, ὅπως συμβαίνει μέ τήν γειτονική μας Τουρκία, ἡ ὁποία ὑποβλέπει καί προκαλεῖ τήν Πατρίδα μας, τήν ὁποία θέλει νά ἐμπλέξῃ σέ πολεμικές περιπέτειες ...

-Γ-

Γι’ αὐτούς, ἀκριβῶς, τούς λόγους, ἡ ἀκριτική Μητρόπολή μας ὀργανώνει καί φέτος – γιά 52ῃ χρονιά – τήν Ἱερά Ἀγρυπνία, στήν πανάρχαια Ἱερά Μονή τῆς Μολυβδοσκέπαστης, σέ ἀπόσταση ἀναπνοῆς ἀπό τά σύνορα μέ τήν Βόρειο Ἤπειρο. Ἕνα στρατόπεδο προσευχῆς εἶναι ἡ Ἀγρυπνία μας.

Ἄνδρες, γυναῖκες, νέοι, νεάνιδες καί παιδιά ὑψώνουν τίς καρδιές τους στόν Οὐρανό καί δέονται καί παρακαλοῦν τήν Παναγία μας, τόσο γιά τά ἀτομικά τους ζητήματα, ὅσο καί γιά τά γενικώτερα προβλήματα, πού ταλανίζουν τόν κόσμο καί τήν Ἑλλάδα μας, καί, μάλιστα, γιά τήν ἀδικημένη Βόρειο Ἤπειρο. Ἡ προσευχή, ὅπως μᾶς βεβαιώνει ὁ Κύριος, εἶναι ὅπλο παντοδύναμο καί ἀκαταμάχητο. Κι’ ὅπως τό ἔβλεπε καί τό ζοῦσε καί ὁ ἀοίδιμος Ἱεράρχης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ, γι’ αὐτό καί καθιέρωσε αὐτή τήν Ἀγρυπνία πρίν ἀπό πενῆντα δύο (52) ὁλόκληρα χρόνια. Ἐμεῖς, τόν εὐχαριστοῦμε εὐγνωμόνως.

Ἡ Ἀγρυπνία, σύν Θεῷ, θά ἀρχίσῃ τό ἑσπέρας, ὥρα 9 μ.μ., τῆς 14ης Αὐγούστου καί θά λήξῃ μέ τήν Θεία Λειτουργία γύρω στίς 5.30 τό πρωΐ τῆς 15ης Αὐγούστου. Ἀργότερα θά τελεσθῇ καί δεύτερη Θεία Λειτουργία.

Εὐχόμενος νά σᾶς σκέπῃ ὅλους ἡ Σκέπη τῆς Παναγίας μας, Διατελῶ

 

Διάπυρος πρός Χριστόν εὐχέτης

 Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 † Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ