Δελτίο Τύπου Μητροπολίτου ΑΝΔΡΕΟΥ γιὰ τὶς περιουσίες τῶν Χειμαρριωτῶν.

                         ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ , ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Ἅγιον Πάσχα 2019

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κύριος ΑΝΔΡΕΑΣ,

ἔκανε τίς ἀκόλουθες δηλώσεις:

«Κατ’ ἀρχήν ἀπευθύνω σέ ὅλους σας, Ἑλλαδῖτες καί Βορειοηπειρῶτες, τόν πασχάλιο χαιρετισμό ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

Ὅμως, τίς ἡμέρες αὐτές τῆς χαρᾶς καί τῆς πνευματικῆς ἀγαλλιάσεως ἦλθε νά σκιάσῃ μιά εἴδηση αὐτόχρημα ἐφιαλτική. Ἡ εἴδηση περιέχεται σέ ἄρθρο στά ἀλβανικά Μ.Μ.Ε. καί παρουσιάζει, ὅτι οἱ κυβερνήσεις Ἀθηνῶν καί Τιράνων ἔχουν ἔλθει σέ συμφωνία γιά τήν Χειμάρρα. Συγκεκριμένα λέει, πώς ἡ Ἑλλάδα παίρνει τά ὑποθαλάσσια πλούσια κοιτάσματα σέ πετρέλαιο, φυσικό ἀέριο καί ἄλλους ὑδρογονάνθρακες, ἐνῷ ἡ Ἀλβανία θά πάρῃ ἐφεξῆς τά ἀκίνητα στήν Χειμάρρα, τά ὁποῖα, δέν ἀνήκουν στούς Ἕλληνες Βορειοηπειρῶτες ἰδιοκτῆτες τους, ἀλλά στό ἀλβανικό κράτος !

Πληροφορίες λένε, ἐπίσης, ὅτι ἡ ἀλβανική κυβέρνηση, μετά τίς κατεδαφίσεις κτισμάτων πού ἀνῆκαν σέ Χειμαρριῶτες Ἕλληνες, πέρασε γρήγορα τόν νόμο περί ἐπενδυτικῶν ἑταιρειῶν, σύμφωνα μέ τόν ὁποῖο ἡ ἰδιοκτησία πού ἔχει γίνει αὐθαίρετα κρατική, διανέμεται σέ ὀλιγάρχες, οἱ περισσότεροι ἀπό τούς ὁποίους εἶναι ἑταῖροι τῶν κυβερνητικῶν ἀξιωματούχων. Ἔτσι αὐτές οἱ παραθαλλάσιες περιοχές, μέ τόν ἀνεκτίμητο πλοῦτο καί τήν ἀπαράμιλλη φυσική ὀμορφιά, θά χαθοῦν γιά τόν Βορειοηπειρωτικό Ἑλληνισμό, ἀφοῦ οἱ Ἀλβανοί ἰσχυρίζονται ὅτι γιά αὐτές δέν ὑπάρχουν τίτλοι ἰδιοκτησίας καί, ἑπομένως, εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου περιουσία κρατική.

Δέν γνωρίζουμε ἄν αὐτές οἱ πληροφορίες ἀληθεύουν. Μακάρι νά πρόκειται γιά ἁπλές φῆμες. Ἐπειδή, ὅμως, μέχρι τώρα πολλές παρόμοιες φῆμες ἀποδείχθηκαν ἀληθινές, ἐμεῖς κρούομε, γιά μιά ἀκόμη φορά τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Καί παρακαλοῦμε τήν κυβέρνηση πρωτίστως, ἀλλά καί τήν Ἀντιπολίτευση, ν’ ἀφήσουν τίς διενέξεις καί τούς καυγάδες καί νά κοιτάξουν σοβαρά τό ζήτημα τῆς Χειμάρρας, ἡ ὁποία ἦταν πάντοτε καί ἐξακολουθεῖ νά παραμένη ἀδούλωτη.

Ἀδελφοί μου συνέλληνες, προσέξτε. Ἐσχάτη ὥρα ἐστί. Μιά τυχόν νέα προδοσία ὁ λαός μας δέν θά μπορέσῃ νά τήν ἀνεχθῇ. Ὥς ἐδῶ καί μή παρέκει.

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ !».

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

Ἀναστάσιμος Ἐγκύκλιος 2019 Μητροπολίτου Ἀνδρέου

 

Ἀριθμ. Πρωτ. 386

 

 Ἅγιον Πάσχα 2019

Δελβινάκιον

 

 

Θέμα: “Ἀνέστη Χριστὸς καὶ πεπτώκασι δαίμονες”.

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

- Α -

Ἔπειτα ἀπὸ τὴν θλίψη τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς, κι’ ἔπειτα ἀπὸ τὸ σκοτάδι τὸ βαθύ, ποὺ σημάδεψε τὴν Σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, σήμερα λάμπει εὐφρόσυνο τὸ ἀνέσπερο Ἀναστάσιμο Φῶς. Ὅλες οἱ σκοτεινὲς δυνάμεις τοῦ ἅδη συνασπίστηκαν ἐναντίον τοῦ Κυρίου : Οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι · ὁ Πόντιος Πιλᾶτος · ὁ βασιληᾶς Ἡρώδης · οἱ Ρωμαῖοι στρατιῶτες · ὁ ἑβραϊκὸς ὄχλος, πού, παρακινούμενος ἀπὸ τοὺς ἄρχοντές του, ζητοῦσε κάτω ἀπ’ τὸ πραιτώριο τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ ληστῆ καὶ δολοφόνου Βαραββᾶ καὶ τὴν σταύρωση τοῦ ἀθώου καὶ ἀναμάρτητου Ἰησοῦ. Πραγματικά, ἡ Μεγάλη Παρασκευὴ ἔχει χαραχθῆ στὴν ψυχὴ τῶν χριστιανῶν ὡς ἡ πιὸ πικρή, ἡ πιὸ θλιβερὴ ἡμέρα τοῦ χρόνου.

- Β -

Ἀλλά, δόξα τῷ Θεῷ ! Ἡ λύπη δὲν κράτησε πολύ. Ἔπειτα ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες, τὰ δάκρυα στέγνωσαν. Κι’ οἱ καρδιὲς γέμισαν εἰρήνη, χαρὰ καὶ φῶς. Ὁ Χριστὸς Ἀνέστη. Κι’ ὅπως ὁ ἴδιος τὸ διεκήρυξε : “Ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς ἀιῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ἅδου” (Ἀποκ. Α΄ 18).

Ὅμως, οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Ἀρχιερεῖς ἦσαν βέβαιοι, ὅτι ὁ μισητὸς ἐχθρός τους ἦταν καλὰ ἀσφαλισμένος στὸν τάφο Του. Ἀφοῦ καὶ ταινίες εἶχαν βάλει στὴν ταφόπετρα, καὶ τὴν σφραγίδα τους, καὶ στρατιωτικὴ φρουρὰ φύλαγε τὸ μνημεῖο. Διότι φοβόντουσαν ὅτι οἱ μαθητὲς τοῦ Ἐσταυρωμένου θὰ ἐρχόντουσαν “νυκτός, (ἵνα) κλέψωσιν αὐτὸν καὶ εἴπωσι τῷ λαῷ, ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν”, ὥστε νὰ εἶναι τυχὸν “ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης”. (Ματθ. Κζ΄64).

- Γ -

Πόση, ὅμως, ἦταν ἡ δυσάρεστη ἔκπληξή τους, ὅταν ἔντρομοι οἱ ρωμαῖοι στρατιῶτες ἔτρεξαν νὰ τοὺς ποῦν ὅτι ὁ τάφος ἦταν ἀνοιχτὸς καὶ ὅτι ὁ νεκρὸς δὲν βρισκόταν μέσα ! Ἀλλὰ ἡ κακία βρίσκει τρόπους νὰ ξεφεύγῃ : - Νὰ πῆτε – τόνισαν στὴν φρουρά – ὅτι τὴν ὥρα ποὺ κοιμώμασταν ἦλθαν οἱ μαθητές Του καὶ τὸν ἔκλεψαν... Κι’ ἐπειδὴ οἱ στρατιῶτες ἐγνώριζαν πὼς τοὺς περίμενε ἡ θανατικὴ ἐκτέλεση, ἐκεῖνοι τοὺς ἔδωσαν πολλὰ χρήματα καὶ τοὺς διαβεβαίωσαν ὅτι θὰ τακτοποιοῦσαν ἀνώδυνα τὸ ζήτημα. Ἔτσι αὐτὸ τὸ ψέμα συνέχισε νὰ διαδίδεται γιὰ χρόνια (βλ. Ματθ. Κη΄ 15).

- Δ -

Τὸ ψέμα, βέβαια, δὲν κράτησε γιὰ πολύ. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ὑπῆρξε τὸ γεγονὸς ποὺ κατέρριψε τὰ ψέματα καὶ τὶς συκοφαντίες. “Ἀνέστη Χριστὸς καὶ πεπτώκασι δαίμονες”, θὰ διακηρύξῃ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος στὸν Κατηχητικό του λόγο, ποὺ ἀκούσαμε στὴν ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία. Ὅλα τὰ καταχθόνια σχέδια τῶν ἀντιχρίστων δυνάμεων διαλύθηκαν ἀπὸ τὸ ὑπέρλαμπρο ἀναστάσιμο Φῶς. Κι’ ὄχι μόνον τότε, ἀλλὰ σὲ ὅλες τὶς ἐποχές, μέχρι καὶ σήμερα, τὸ ἴδιο θὰ ἐπαναλαμβάνεται : Ποῦ εἶναι οἱ διῶκτες αὐτοκράτορες, ποῦ εἶναι οἱ ἀδίστακτοι αἱρετικοί ; Ποῦ εἶναι οἱ χριστιανομάχοι Χίτλερ, Στάλιν, Ἐνβὲρ Χότζα καὶ ἄλλοι, ποὺ νόμισαν πὼς μποροῦσαν νὰ σβήσουν τὸν Ἥλιο ; Χάθηκαν. Καὶ μόνο μὲ φρίκη τοὺς θυμᾶται – ὅταν τοὺς θυμᾶται – ὁ κόσμος.

- Ε -

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί ! Χαρῆτε σήμερα, ὑψῶστε τὶς καρδιές σας πρὸς τὸν Χριστό · πᾶρτε δύναμη ἀπὸ τὸν Ζωοδόδχο Του Τάφο. Καὶ μείνατε ἀταλάντευτα μέσα στὸν ἁγιασμένο χῶρο τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Χρόνια πολλά, ἅγια, λουσμένα στὸ ἀνέσπερο Ἀναστάσιμο Φῶς.

Διάπυρος εὐχέτης ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι 

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+Ο Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ 

"Εὐαγγελίζου γῆ χαρὰν μεγάλην"

                             ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ.: 350 Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 25ῃ Μαρτίου 2019

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 217η

ΘΕΜΑ: «Εὐαγγελίζου γῆ χαρὰν μεγάλην...”.

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

Μεγάλη ἡ σημερινή, διπλῆ γιορτή. “Γιορτάζει ἡ Παναγιά, γιορτάζει κι’ ἡ Πατρίδα”. Ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου καὶ ἡ Ἔναρξη τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 εἶναι δυὸ γιορτές, ἄρρηκτα συνδεδεμένες στὴν Ἱστορία καὶ στὴν συνείδηση τοῦ Ἐλληνικοῦ Ἔθνους. Γιατὶ ὁ Ἑλληνισμός, σὰν συνέχεια τῆς βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας, ἦταν πάντοτε ἑνωμένος σφικτὰ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Πίστη. Μαζὶ συμπορεύτηκαν στὰ 400 καὶ 500 χρόνια τῆς τουρκικῆς τυραννίας. Καὶ ὅλοι, ὅσοι βαθειὰ μελετοῦν τὴν Ἱστορία, παραδέχονται ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὑπῆρξε ἡ τροφὸς καὶ ἡ φρουρὸς τοῦ Ἔθνους, σὲ κείνους τοὺς δίσεκτους καιρούς.

-Β-

Ἔτσι, δὲν εἶναι καθόλου παράξενο, ὅτι ἀνήμερα τῆς γιορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, κηρύχθηκε ἡ Ἐπανάσταση κατὰ τῶν Τούρκων, καὶ μάλιστα στὴν Ἁγία Λαύρα, στὸ Μοναστήρι τῆς Παναγίας. Κι’ ἦταν πέρα γιὰ πέρα ἀληθινὸς ὁ λόγος τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ, τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, ὅταν - μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση – μιλῶντας στοὺς μαθητές, στὴν Πνύκα, εἶπε ὅτι, “ὅταν πιάσαμε τὰ ἄρματα, εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ Πίστεως κι’ ὕστερα ὑπὲρ Πατρίδος”. Ὁ ἴδιος δὲ ὁ Κολοκοτρώνης ἔδωσε τὸ στίγμα τῆς πίστεως τῶν Ἑλλήνων, στὴν ἀρχὴ τῆς Ἐπαναστάσεως. Μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας, στὸ Χρυσοβίτσι τῆς Ἀρκαδίας, γονατιστὸς καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια, παρακάλεσε καὶ εἶπε : “Παναγία μου, βοήθησε καὶ τούτη τὴ φορὰ τοὺς Ἕλληνες νὰ ψυχωθοῦνε”. Κι’ ὕστερα, μὲ γαληνεμένη τὴν ψυχή του, εἶπε τὸν περίφημο αὐτὸ λόγο : “Ὁ Θεὸς ἔβαλε τὴν ὑπογραφή Του γιὰ τὴν ἐλευθερία τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν τὴν παίρνει πίσω”!

-Γ-

Μ’ αὐτὴ τὴν πίστη στὸν Θεὸ καὶ κάτω ἀπὸ τὴν σκέπη τῆς Θεοτόκου, ξεκίνησαν οἱ Ἕλληνες τὸν τιτάνιο ἀγῶνα τῆς παλιγγενεσίας. Καὶ παρὰ τὶς πολλὲς καὶ ποικίλες ἀντιξοότητες, κατάφεραν νὰ ἐλευθερώσουν ἕνα μικρὸ τμῆμα τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ φτιάξουν τὸ πρῶτο Ἑλληνικὸ κράτος, νικῶντας τὴν πανίσχυρη Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία. Αὐτὴ τὴν μικρὴ Ἑλλάδα, ἕναν αἰῶνα ἀργότερα πέτυχαν νὰ τὴν ὑπερδιπλασιάσουν, πάντοτε μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν εὐλογία τῆς Παναγίας.

-Δ-

Ὅμως, τώρα φυσᾶνε ἄνεμοι ἀθεΐας καὶ ἀπιστίας στὴν εὐλογημένη Πατρίδα μας. Ἐπίμονες φωνὲς καὶ προσπάθειες, ἐπιδιώκουν νὰ σπρώξουν στὸ περιθώριο τῆς ἐθνικῆς ζωῆς τὴν Ἐκκλησία. Μιλᾶνε κάποιοι γιὰ “οὐδετερόθρησκο κράτος”. Καὶ θέλουν νὰ ἀπαλείψουν ἀπὸ τὸ Σύνταγμα τὴν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τῆς Ἁγίας Τριάδος, πέρα ἀπὸ τοὺς ὅσους ἀντιχριστιανικοὺς νόμους ἔχουν ψηφισθῆ. Ἡ Ἑλλάδα “οὐδετερόθρησκο κράτος” ; Ἡ Ἑλλάδα, ποὺ μὲ τὴν δύναμη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐλευθερώθηκε, νὰ γίνῃ τώρα “οὐδετερόθρησκο κράτος” ; Ποιοὶ εἶστε ἐσεῖς, οἱ ἀσήμαντοι ἄνθρωποι ποὺ κάνετε τέτοιες εἰσηγήσεις σ’ ἕνα λαό, ποὺ εἶναι ζυμωμένος μὲ τὴν θρησκεία του ; Ποιοὶ εἶστε ἐσεῖς, ποὺ μιλᾶτε τάχα ἐν ὀνόματι τῆς ἐξουσίας καὶ θέλετε νὰ μεταθέσετε “ὅρια ἅ ἔθεντο οἱ πατέρες μας”. Ποιοὶ εἶστε σεῖς, ποὺ θέλετε νὰ κάνετε ἄθρησκη τὴν Ἑλλάδα, τὴν Χώρα τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Ἡρώων ;

-Ε-

Ἀκοῦστε το, λοιπόν, καὶ βάλτε το καλὰ στὸ μυαλό σας. Εἶστε πρόσκαιροι ἄρχοντες, ἐνῷ ὁ Χριστὸς εἶναι αἰώνιος καὶ μένει εἰς αἰῶνας αἰώνων. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἀνίκητη. Ἡ πίστη εἶναι ριζωμένη βαθειὰ στὶς καρδιές. Ὅ,τι καὶ ἄν κάνετε, τίποτε δὲν θὰ πετύχετε, παρὰ μόνο νὰ ντροπιαστῆτε καὶ νὰ γίνετε καταγέλαστοι.

Γι’ αὐτό, ἀδελφοί μου, ψηλὰ οἱ καρδιές. Τὰ σύννεφα τῆς κακίας γρήγορα θὰ διαλυθοῦν. Καὶ θὰ λάμψῃ λαμπρότερος ὁ Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης, ὁ Χριστός. Θαρσεῖτε. Ἀνδρίζεσθε. Κραταιοῦσθε. Χρόνια πολλὰ σὲ ὅλους, ἅγια, εὐλογημένα. “Εὐαγγελίζου γῆ χαρὰν μεγάλην”.

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

Χριστουγεννιάτικη Ἐγκύκλιος Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κ.κ. Ἀνδρέου

                                    ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 1185

Δελβινάκιον,

Χριστούγεννα 2018

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 216^ῃ

Θέμα: «Χριστός Γεννᾶται». Ἀλλ’ «ὁ Ἡρώδης ταράττεται» ...

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

Τήν εἰρηνική ἀτμόσφαιρα τῶν Χριστουγέννων ἔρχεται νά ταράξῃ ἡ κυβέρνηση τῆς Χώρας, μέ τήν προσπάθειά της νά βάλῃ τήν Ἐκκλησία στό περιθώριο. Τήν Ἐκκλησία, πού ὑπῆρχε προτοῦ λάβῃ ὑπόσταση ἡ Πολιτεία. Ἡ ὁποία, ἀφοῦ ἅρπαξε, κατά καιρούς, τό 96% τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, θέλει τώρα καί τό ὑπόλοιπο 4%. Ἔτσι, ἡ Ἐκκλησία θά καταντήσῃ ἐπαίτις – ζητιάνα, προκειμένου νά καλύπτῃ τίς στοιχειώδεις ἀνάγκες της, περιφέροντας συνεχῶς τόν «δίσκο τῆς ἐπαιτείας» στήν ἀνάλγητη Πολιτεία ...

-Β-

Ἀλλά, εὐλογητός ὁ Θεός! Σήμερον, «οὐράνιαι Δυνάμεις τεχθέντα τόν Σωτῆρα, Κύριον καί Δεσπότην μηνύουσι τῷ κόσμῳ». Οἱ Οὐράνιες Δυνάμεις, τόν Σωτῆρα Χριστό, πού γεννᾶται, τόν διακηρύσσουν Κύριο καί Δεσπότη, στόν κόσμο. Κι’ ἔχει ἀνάγκη ὁ κόσμος νά γνωρίσῃ τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό ὡς Σωτῆρα καί Λυτρωτή του. Διότι, πραγματικά, μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά ἀναζητῇ σωτῆρες ἐδῶ κι’ ἐκεῖ: Στά γλέντια, στά ξεφαντώματα, στά ξενόφερτα «ρεβεγιόν», στά ταξίδια σέ χῶρες «ὀνειρεμένες», στά φαγοπότια, στίς πολυτελεῖς ἐνδυμασίες καί σέ ὅ,τι «γυαλίζει» στά μάτια ... Ὅμως, σ’ αὐτά δέν ὑπάρχει ἡ ἐωτερική χαρά καί ἡ εἰρήνη, ὅπως πολύ παραστατικά τό τονίζει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης: «Πᾶν τό ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκός καί ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καί ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, οὐκ ἐστίν ἐκ τοῦ πατρός, ἀλλ’ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστί» (Α΄ Ἰωάν. Β΄ 16). Δηλαδή, κάθε τί πού ὑπάρχει στόν μακριά ἀπό τόν Θεό κόσμο, ὅπως ἡ ἐπιθυμία τῶν σαρκικῶν ἀπολαύσεων, καί ἡ ἐπιθυμία τῶν πραγμάτων πού αἰχμαλωτίζουν τά μάτια μας, καί ἡ ἀλαζονική ἐπίδειξη στήν ὁποία σπρώχνουν τά πλούτη, ὅλα αὐτά δέν εἶναι ἀπό τόν Πατέρα Θεό, ἀλλ’ ἀπό τόν κόσμο πού βρίσκεται μακριά ἀπό τόν Θεό.

-Γ-

Ὁ γλυκόλαλος ἦχος τῆς καμπάνας, τά ὡραῖα ψάλματα καί ἀναγνώσματα, τό εὐωδιαστό θυμίαμα καί, πρό παντός, ἡ Χριστουγεννιάτικη Θεία Λειτουργία, μᾶς πηγαίνουν νοερά στό ταπεινό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ, ἐκεῖ ὅπου «ἐγεννήθη ὁ Χριστός». Ἐκεῖ, μέσα στόν σκοτεινό καί βρώμικο στάβλο, διότι «οὐκ ἦν τόπος ἐν τῷ καταλύματι», δέν ὑπῆρχε οὔτε μιά μικρή γωνιά στό πανδοχεῖο γιά τήν Παναγία καί τόν Ἰωσήφ. Ἐκεῖ μᾶς πηγαίνουν. Γιά νά γιορτάσουμε ταπεινά καί ἁπλᾶ καί μέ ζεστή καρδιά. Καί, ἄν βέβαια, εἴμαστε ἐξομολογημένοι καί καθαροί, νά προσέλθουμε «μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης» στό Ποτήρι τῆς Ζωῆς, γιά νά μεταλάβουμε «Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ», κάνοντας ἔτσι «φάτνη» τήν καρδιά μας.

-Δ-

Μέσα στήν κατανυκτική ἀτμόσφαιρα τῶν Ἱερῶν μας Ναῶν, ἄς προσευχηθοῦμε θερμά γιά τήν

Ἐκκλησία μας, ὥστε νά μή λυγίσῃ ἀπό τίς μανιώδεις ἐπιθέσεις τοῦ «Ἡρώδη» · ἄς προσευχηθοῦμε γιά τόν μαθητόκοσμο καί τόν φοιτητόκοσμο · γιά τόν φιλόχριστο Στρατό μας, γιά τούς ἀνέργους, γιά τούς φτωχούς καί ἐμπερίστατους χριστιανούς, γιά κείνους πού ἔχουν γίνει θύματα τῆς μάστιγας τῶν ναρκωτικῶν καί τοῦ λευκοῦ θανάτου. Ἄς προσευχηθοῦμε γιά τήν Ἑλληνική Μεγαλόνησο Κύπρο, πού γιά μιά ἀκόμη φορά ἀντιμετωπίζει τίς ἀπειλές τῆς Τουρκίας, ἀλλά καί γιά τήν Βόρειο Ἤπειρο ἄς ζητήσουμε ἀπό τόν τεχθέντα Κύριο νά δώση τέρμα στά δεινά της, πού ἔχουν κορυφωθῆ μετά τόν βίαιο θάνατο τοῦ Βορειοηπειρώτη τριανταπεντάχρονου νέου Κωνσταντίνου Κατσίφα, στίς 28 τοῦ περασμένου Ὀκτωβρίου.

Λοιπόν, «Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε». Μέ εἰρήνη καί πνευματική χαρά, γιά σᾶς, τίς οἰκογένειές σας, τήν ἀκριτική μας Ἐπαρχία, τήν Ἑλλάδα μας καί ὁλόκληρο τόν κόσμο. Χρόνια ἅγια καί εὐλογημένα.

Διάπυρος πρός Χριστόν εὐχέτης

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ

40ονθήμερο Μνυμόσυνο Βορ/τη Κων. Κατσίφα στὴν Ἠγουμενίτσα (Ν. Σελεύκεια) 9.12.2018

ΜΗΝΥΜΑ

Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΟΥ

εἰς τὸ 40νθήμερον μνημόσυνον τοῦ

ἥρωος ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΤΣΙΦΑ
ποὺ ἐκφωνήθηκε στὸν Ἱ. Ναὸ τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου
 Ν. Σελεύκειας Ἠγουμενίτσας (9.12.2018)

Στὶς 28 Ὀκτωβρίου 2018, ἀνήμερα τοῦ Ἔπους τοῦ 1940, τότε ποὺ ἡ μικρὴ Ἑλλάδα εἶπε τὸ θρυλικὸ ΟΧΙ στὸν ἰταμὸ Ἰταλὸ εἰσβολέα, ἕνας ἥρωας προστέθηκε ἀκόμη στοὺς περίπου 8.000 Ἕλληνες, ποὺ ἔπεσαν, τότε, ἡρωϊκὰ μαχόμενοι στὴν πολύπαθη Γῆ τῆς Βορείου Ἠπείρου.

Ἕνας ἥρωας, ἕνα γενναῖο Βορειοηπειρωτόπουλο, δυνατὸ στὸ σῶμα, μὰ πιὸ δυνατὸ στὴν ψυχή, ἔπεφτε νεκρὸ ἀπὸ τὶς δολοφόνες σφαῖρες τῶν ἀλβανῶν ἀστυνομικῶν : ὁ Κωνσταντῖνος Κατσίφας. Ἄγνωστος μέχρι τότε, χωρὶς νὰ ἐπιδιώκῃ νὰ γίνῃ διάσημος, χωρὶς νὰ θέλῃ νὰ δρέψῃ ἡρωϊκὲς δάφνες, ἔγινε ξαφνικὰ ἥρωας, σύμβολο τοῦ ἀγῶνος γιὰ τὴν Ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Ἑλλάδα.

Γιατί, γιὰ τὸν Κωνσταντῖνο Κατσίφα ἡ Ἑλλάδα ἦταν ἡ μεγάλη ἀγάπη του. Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Σημαία τὸ ἱερὸ σύμβολό του. Αὐτή, τὴν μεγάλων διαστάσεων Σημαία, ποὺ τὴν εἶχε ράψει μόνος του καὶ τὴν ἀνέμιζε στὰ συγκλονιστικὰ συλλαλητήρια τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῶν Ἀθηνῶν γιὰ τὴν Ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας, ἡ Ὁποία Μακεδονία εἶναι μία καὶ εἶναι Ἑλληνική.

Αὐτὴ τὴ Σημαία, τὴν εἶχε μεταφέρει στὸ χωριό του, τοὺς Βουλιαράτες, χωρὶς νὰ πάρουν εἴδηση οἱ Ἀλβανικὲς Ἀρχές. Αὐτὴ τὴ Σημαία ἔστησε καὶ στὸ κοιμητήριο τῶν Βουλιαρατῶν, ὅπου ἀναπαύονται ἑκατὸ (100) περίπου παλληκάρια τοῦ 1940. Καὶ γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, γι’ αὐτὴ τὴ Σημαία βγῆκε ἡ ἀπόφαση τῆς δολοφονίας του, ἀφοῦ οἱ Ἀλβανοὶ μισοῦν θανάσιμα τὴν Ἑλληνικὴ Σημαία, ἡ ὁποία συμβολίζει τὸν ἀδούλωτο Βορειοηπειρωτικὸ Ἐλληνισμό. Κι’ ὕστερα, στὴν κηδεία τοῦ παλλικαριοῦ, ἡ Σημαία αὐτὴ σκέπαζε τὸ πλῆθος ποὺ πενθοῦσε, καὶ κάτω ἀπ’ αὐτὴν πέρασε ἡ σορὸς τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα, τὴν ὁποία κρατοῦσαν στὰ δυνατά τους χέρια νεαρὰ Βορειοηπειρωτόπουλα.

Ἄχ ! Αὐτὴ ἡ Σημαία ! Πῶς τὴν χάσανε ἀπ’ τὰ μάτια τους οἱ Ἀλβανοί ; Ψάχνανε σπίτι – σπίτι στοὺς Βουλιαράτες, κάνοντάς τα ὅλα “φύλλο καὶ φτερό”. Μὰ ἐκείνη παραμένει ἄφαντη γι’ αὐτούς. Καὶ ἀσφαλῶς, θὰ περιμένῃ τὴν ὥρα καὶ τὴ στιγμή, ποὺ θὰ ἐμφανισθῇ ξανὰ γιὰ νὰ κηρύξῃ τὴν Ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Ἑλλάδα.

Οἱ Ἀλβανοὶ τὸν εἶπαν “τρελλό” τὸν Κατσίφα. Ἀνάλογα ἐξεφράσθησαν καὶ κάποιοι Ἑλλαδῖτες κυβερνητικοί. Καὶ κάποια ΜΜΕ μίλησαν γι’ αὐτὸν ἀπαξιωτικά · καὶ τὸν εἰρωνεύτηκαν ...

Ἀλλά, ἄν στὴν ὑποτονική, ἐθνικά, ἐποχή μας χρειάζεται κάτι, εἶναι ἡ “τρέλλα”, ἡ ἁγία καὶ ἡρωϊκὴ τρέλλα τῶν ὀλίγων. Γιατὶ κι’ οἱ Μαραθωνομάχοι καὶ οἱ πρόμαχοι τῶν Θερμοπυλῶν κι’ οἱ Βουλγαροκτόνοι τοῦ Βυζαντίου καὶ οἱ Κολοκοτρωναῖοι καὶ οἱ Μεσολογγῖτες καὶ οἱ ἡμίθεοι τοῦ 1940-41, ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἀντιστάθηκαν στὶς σιδερόφρακτες δυνάμεις τῶν Γερμανῶν καὶ τῶν Βουλγάρων στὰ χρόνια τῆς πικρῆς Κατοχῆς, κι’ αὐτοὶ ποὺ κατέβασαν τὴν μισητὴ σβάστικα ἀπὸ τὸν ἱερὸ βράχο τῆς Ἀκροπόλεως · κι’ ὅσοι ἀνατίναξαν τὴν προδοτικὴ ΕΣΠΟ τὸ 1942 στὴν καρδιὰ τῆς Ἀθήνας, καὶ τὴν Γέφυρα τοῦ Γοργοποτάμου, πάλι τὸ 1942, καὶ τὰ παιδιὰ τῆς ΕΟΚΑ στὴν Κύπρο (1955-59), ὅλοι αὐτοὶ κι’ ἄλλοι πολλοί, γνωστοὶ καὶ ἄγνωστοι, “τρελλοί” ἦσαν, γιατὶ πάνω ἀπ’ ὅλα ἀγαποῦσαν τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἑλλάδα.

Ὁ Κωνσταντῖνος Κατσίφας ἔγινε πλέον σύμβολο γιὰ τοὺς Ἑλλαδῖτες καὶ τοὺς Βορειοηπειρῶτες. Κι’ ὅπως τονίζουμε παραπάνω, σύμβολο γιὰ τὴν Ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ὁ Κατσίφας, τώρα, δὲν εἶναι ἕνας. Κάθε νεαρὸς Βορειοηπειρώτης καὶ Ἑλλαδίτης εἶναι ἕνας Κατσίφας. Γιατὶ ἡ Ἑλλάδα (καὶ ἡ Βόρειος Ἤπειρος εἶναι Ἑλλάδα) δὲν πεθαίνει. Καὶ ἡ Ἐλευθερία της εἶναι βγαλμένη καὶ θὰ ἐξακολουθῇ νὰ βγαίνῃ ἀπὸ τὰ κόκκαλα τὰ ἱερὰ ἐκείνων, ποὺ ἔπεσαν ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος. Ὁ Κωνσταντῖνος Κατσίφας βρίσκεται πλέον στὸ Πάνθεον τῶν Ἡρώων : Ἀθάνατος καὶ Ἐμπνευστὴς νέων ἀγώνων γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο, τὴν αἱματοπότιστη αὐτὴ Ἑλληνικὴ Γῆ !

Ὁ Μητροπολίτης

+Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ

Δεύτερο Δελτίο Τύπου Μητροπολίτου Ανδρέου για τον Κων. Κατσίφα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ , 

ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & 

ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 12ῃ Νοεμβρίου 2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κύριος ΑΝΔΡΕΑΣ,

ἔκανε τίς ἀκόλουθες δηλώσεις:

«Θλίψη, ἀλλά καί ἀγανάκτηση προκάλεσαν οἱ θρασύτατες δηλώσεις τοῦ Ἀλβανοῦ πρωθυπουργοῦ Ἔντι Ράμα, ὅπως καί ἡ ἀπαξίωση τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως πρός τόν γενναῖο καί ἥρωα Βορειοηπειρώτη

Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο  Κ Α Τ Σ Ι Φ Α.

Ὁ Ράμα τόν ἀποκάλεσε “τρελλό”, χωρίς ὅμως νά ἐξηγήσῃ γιατί καί πῶς ἔπληξαν τό νεαρό παλληκάρι οἱ δολοφόνες σφαῖρες τῆς ἀλβανικῆς Ἀστυνομίας. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, ἡ Ἑλληνική Κυβέρνηση δέν ἔστειλε κανένα κυβερνητικό ἀξιωματοῦχο νά παρευρεθῇ καί νά ἐκπροσωπήσῃ τήν Ἑλλάδα στήν κηδεία τοῦ παλληκαριοῦ. Γιατί; Μήπως ἐνοχλοῦσε ἡ γαλανόλευκη Ἑλληνική μας Σημαία, ἡ ὁποία εἶχε πλημμυρίσει τούς Βουλιαράτες καί εἶχε καλύψει τό φέρετρο τοῦ Κατσίφα; Μήπως, ἀκόμη, ἐνοχλοῦσε ὁ Ἐθνικός μας Ὕμνος, πού ἀκουγόταν ἀπ’ ἄκρη σ’ ἄκρη στό χωριό καί πού τόν ἔψελναν μέ ἐθνικό παλμό καί μέ δάκρυα στά μάτια οἱ χιλιάδες Ἑλλαδῖτες καί Βορειοηπειρῶτες, τιμῶντας τόν νεκρό σάν ἐθνικό ἥρωα; Καί σάν νά μήν ἔφθανε ἡ κυβερνητική ἀναισθησία, κάποιο ἐξέχον μέλος τῆς κυβερνῶσας παρατάξεως, συμμεριζόμενο τόν ἰσχυρισμό τοῦ Ράμα, ἀπεκάλεσε τό θῦμα ἄνθρωπο μέ … “ψυχικές διαταραχές”! Κι’ ἀπό κυβερνητικές διαρροές, ὅτι ἦταν … διακινητής ναρκωτικῶν!

Τό μόνο πού μπορεῖ νά πῇ κανείς μπροστά στήν κυβερνητική ἀναισθησία καί ἰταμότητα, εἶναι ἡ λέξη

Ν Τ Ρ Ο Π Η !

Οὔτε δυό λόγια παρηγοριᾶς στήν χαροκαμμένη μάνα, πού θρηνοῦσε τό παλληκάρι της. Οὔτε δυό λόγια ἐνθαρρυντικά στούς Βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι ἀντιμετωπίζουν τό ἀβυσσαλέο ἀνθελληνικό μῖσος τῶν Ἀλβανῶν. Ἄς γνωρίζουν, ὅμως, ὅλοι καί ἄς τό βάλουν βαθειά στό μυαλό τους, ὅτι ἡ Βόρειος Ἤπειρος δέν εἶναι … νότιος Ἀλβανία, ἀλλά κομμάτι τῆς ἑνιαίας Ἠπείρου. Κι’ ἀκόμη, ὅτι ἡ “Αὐτονομία” τῆς Βορείου Ἠπείρου, τήν ὁποία εἶχαν συνυπογράψει καί οἱ Ἀλβανοί, τό 1914, καί τήν ὁποία ποτέ δέν σεβάστηκαν, ἀλλά ἔχουν κάνει σκοπό τους νά ἐκδιώξουν τούς Βορειοηπειρῶτες ἀπό τίς πανάρχαιες πατρογονικές τους ἑστίες, ἀπέθανε καί ἐτάφη. Τώρα, ὄχι Αὐτονομία, ἀλλά

Ε Ν Ω Σ Η  Τ Η Σ  Β Ο Ρ Ε Ι Ο Υ  Η Π Ε Ι Ρ Ο Υ 

  Μ Ε  Τ Η Ν  Ε Λ Λ Α Δ Α.

Γι’ αὐτόν τόν σκοπό χύθηκε τό ἄλικο αἷμα τοῦ Κωνσταντίνου Κατσίφα. Γιά τήν ΕΝΩΣΗ. Γιά ν’ ἀπαλλαγοῦν οἱ Βορειοηπειρῶτες ἀπό τόν ἀπαίσιο ἀλβανικό ζυγό. Γιά νά σταματήσῃ ὁ οἱοσδήποτε Ράμα νά τούς χαρακτηρίζῃ “βρωμερές ὑπάρξεις”, “γουρούνια καί γαϊδούρια”. Γι’ αὐτό. Τούς λέω δέ καί τούς βεβαιώνω, ὅτι ὁ Χριστός καί ἡ Παναγία μας εὐλογοῦν τόν ἀγῶνα τους. Τόν εὐλογεῖ, ὅμως, καί ὁ ἀοίδιμος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ, ὁ ὁποῖος ἐθυσίασε οὐσιαστικά τήν ζωή του γιά τήν Βόρειο Ἤπειρο.

Ἀδελφοί μου Βορειοηπειρῶτες!

Τό δένδρο τῆς ἐλευθερίας σας τό ἔχουν ποτίσει μέ τό αἷμα τους, ὅλοι ὅσοι μαρτύρησαν κατά τά 45 χρόνια τῆς κομμουνιστικῆς τυραννίας στίς φυλακές, στά κάτεργα καί στίς ἐξορίες. Τώρα τό ποτίζει, καί αὐτός μέ τό νεανικό αἷμα του, ὁ ἥρωας Κωνσταντῖνος Κατσίφας. Ἔχετε θάρρος. Ὁ Χριστός καί ἡ Ἑλλάδα θά νικήσουν. Παραμερῖστε τίς ὅποιες μικροδιαφορές. Ὁ Κωνσταντῖνος Κατσίφας σᾶς ἑνώνει. Σύνθημά σας νά εἶναι: Ὅλοι καί ὅλα γιά τήν Βόρειο Ἤπειρο. Ὅλοι καί ὅλα γιά τήν Ἑλλάδα. Ὁ Κωνσταντῖνος Κατσίφας ΑΘΑΝΑΤΟΣ».

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Ἀριθ. Πρωτ. 885

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 8ῃ Ὀκτωβρίου 2018

 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 215^ῃ

Θέμα: «Τό Ἔπος 1940-41: Ἁναμέτρηση ἀνάμεσα στήν φιλοπατρία καί τόν ἰμπεριαλισμό».

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

Ὁ ἀείμνηστος λογοτέχνης Ἄγγελος Τερζάκης, στό τέλος τοῦ περίφημου βιβλίου του: «Ἑλληνική Ἐποποιΐα 1940-1941», σημειώνει: «Περισσότερο κι’ ἀπό τήν ὑπόθεση ἑνός ἔθνους πού ἀγωνίζεται γιά τήν ἀνεξαρτησία του, ἡ 28η Ὀκτωβρίου τοῦ 1940 προβάλλει στή σκηνή τῆς Ἱστορίας ἕναν ἀγώνα γενικώτερο · μιᾶς φυλῆς ἀνθρώπων. Αὐτῆς πού προσδιορίζεται ἀπό τό πάθος τῆς ἐλευθερίας. Πέρα ἀπό τόν πάταγο τῶν αὐτοκρατοριῶν πού γκρεμίζονται, θ’ ἀπομείνει ν’ ἀκούγεται μέσα στόν ἀποκαμωμένο κόσμο, λιανό καί κρυστάλλινο, ἐρημικό καί ἄτρεμο, τό ἑωθινό πού σήμανε ἡ σάλπιγγα πάνω στόν ἑλληνικό βράχο μιά φθινοπωρινή αὐγή» (σελ. 223).

Κι’ ἕνας Εὐρωπαῖος δημοσιογράφος, ὁ Ἀνρύ Ροσφόρ, σύγχρονος πρός τά γεγονότα τοῦ ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου καί θερμός φιλέλληνας, ἔγραψε τότε ὅτι «ἡ Ἑλλάς ἔχει ἕνα ποτάμι μεγαλύτερο κι’ ἀπό τόν Ρῆνο, καί ἀπό τόν Νεῖλο κι’ ἀπό τόν Δούναβη κι’ ἀπό τόν Ἀμαζόνιο τῆς Ἀμερικῆς. Εἶναι τό αἷμα πού ἔχυσε γιά τήν Ἐλευθερία της καί τήν τιμή της, σύμβολον τῆς Ἐλευθερίας καί τῆς τιμῆς γιά ὅλη τήν ἀνθρωπότητα» (περιοδικό «Ἑλληνική Δημιουργία» 1.11.50, ἐν περ. «Ὁ Σωτήρ» 19.10.2003).

-Β-

Ἄς ἀναλογιστοῦμε τί ἔγινε στ’ ἀλήθεια, τά ξημερώματα ἐκείνης τῆς Δευτέρας 28ης Ὀκτωβρίου 1940: Ἡ μικρή Ἑλλάδα μας στάθηκε ὄρθια καί ἀντιμετώπισε μέ γενναιότητα, φιλοπατρία καί ἡρωϊσμό τόν πάνοπλο Ἰταλό εἰσβολέα. Ἡ πολιτειακή, ἡ πολιτική καί ἡ στρατιωτική ἡγεσία τῆς Χώρας μας ἐγνώριζε, ὅτι ὁ ἐχθρός εἶχε ἀσύγκριτη ὑπεροπλία σέ σχέση μέ τίς δικές μας δυνάμεις. Κι’ ἀκόμη, ὅτι ὅλα τά εὐρωπαϊκά κράτη, ἐκτός ἀπό τήν Ἀγγλία, εἶχαν ὑποταγῆ στόν «Ἄξονα». Γι’ αὐτό καί δέν περιμέναμε βοήθεια ἀπό ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι, μάλιστα, ζοῦσαν μέσα στόν τρόμο τοῦ φασισμοῦ καί, κυρίως, τοῦ Ναζισμοῦ.

-Γ-

Κι’ ὅμως! Οἱ Ἕλληνες, μέ τό στόμα τοῦ πρωθυπουργοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, φώναξαν σάν ἕνας ἄνθρωπος τό θρυλικό «ΟΧΙ», πού σήμαινε ἄρνηση στήν ἐθνική ταπείνωση καί ἀτίμωση. Ὁ πόλεμος τῶν Ἑλλήνων ἦταν πόλεμος «ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν». Πόλεμος γιά τά ὑψηλά καί ἅγια ἰδανικά τῆς τιμῆς, τῆς ἐλευθερίας καί τῆς δικαιοσύνης.

Ὁ λαός μας, μέ τήν τότε ἄξια ἡγεσία του θριάμβευσε καί μεγαλούργησε χάρη στήν πίστη του καί στήν ἐλπίδα του στήν θεϊκή συμμαχία. Ὁ κόσμος ὁλόκληρος ἄκουγε, κάθε τόσο, τίς νέες ἑλληνικές νῖκες: Ἔπεσε ἡ Κορυτσᾶ, ἔπεσαν οἱ Ἅγιοι Σαράντα, κατελήφθη τό Ἀργυρόκαστρο καί ἡ Πρεμετή, ἔπεσε ἡ Χειμάρρα, ἔπεσε ..., ἔπεσε ... Ἡ Βόρειος Ἤπειρος ἔπλεε ἀπ’ ἄκρη σ’ ἄκρη στή γαλανόλευκη! ὉΘεός τῆς δικαιοσύνης, μέ τίς πρεσβεῖες τῆς Παναγίας μας, ἦλθε ἀρωγός στόν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους καί εὐλόγησε – διά τῆς Ἐκκλησίας Του – τά «ὅπλα τά ἱερά», ὅπως ἔγραφε ὁ μεγάλος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Χρύσανθος ὁ ἀπό Τραπεζοῦντος στό διάγγελμα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, πού ὁ ἴδιος εἶχε συντάξει.

-Δ-

Ἡ περιφανής νίκη τῆς μικρῆς Ἑλλάδος ἔκανε τούς τρομαγμένους καί ἐξουθενωμένους λαούς τῆς Εὐρώπης νά ἀναθαρρήσουν καί νά καταλάβουν ὅτι στό τέλος ὁ Ἄξονας θά ἡττηθῆ. Ὁ λόγος τοῦ ἐθνικοῦ μας ποιητῆ Κωστῆ Παλαμᾶ διεκήρυττε πρός ὅλες τίς κατευθύνσεις, ὅτι «ἡ μεγαλωσύνη στά ἔθνη δέν μετριέται μέ τό στρέμμα, μέ τῆς καρδιᾶς τό πύρωμα μετριέται καί μέ τό αἷμα».

Βέβαια, τώρα, οἱ Εὐρωπαῖοι δείχνουν νά λησμονοῦν τήν προσφορά τῆς Ἑλλάδος σ’ ἐκεῖνα τά φοβερά χρόνια. Ἄς εἶναι! Ἐμεῖς, ὅμως, νά μή ξεχάσουμε ποτέ τό αἷμα τῶν πατέρων μας, πού πότισε τά Βορειοηπειρωτικά βουνά, γιατί αὐτή εἶναι ἡ βαρειά κληρονομιά μας.

Γι’ αὐτό, ἄς γιορτάσουμε τήν μεγαλειώδη ἐπέτειο τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 μονοιασμένοι, ἑνωμένοι στό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, γιά νά ἀντιμετωπίσουμε νικηφόρα τίς δυσκολίες πού ἔρχονται. Χρόνια πολλά, ἅγια καί ἀγωνιστικά. Ἡ Ἑλλάδα θά ζῇ καί θά μεγαλουργῇ.

Διάπυρος πρός Χριστόν εὐχέτης

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ