Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2020

Θεία Λειτουργία καὶ Μνημόσυνο γιὰ τοὺς νικητὲς τῆς Μάχης τῆς Κονίτσης (1947)


ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης γνωστοποιεῖ τὰ ἑξῆς:

Συμπληρώθηκαν ἤδη ἑβδομήντα δύο (72) χρόνια(Δεκέμβριος 1947-Δεκέμβριος 2019) ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ «Μάχη τῆς Κονίτσης», ἡ νικηφόρα ἔκβαση τῆς ὁποίας ἔσωσε τὴν τιμὴ καί, πρὸ παντός, τὴν ἐδαφικὴ ἀκεραιότητα τῆς Ἑλληνικῆς μας Πατρίδος.
Θὰ τελεσθῇ καὶ φέτος, τὴν Κυριακὴ  12 Ἰανουαρίου 2020, τὸ Μνημόσυνο γιὰ τὴν ἀνάπαυση τῶν ψυχῶν τῶν ἡρωϊκῶς πεσόντων μαχητῶν τῆς θρυλικῆς Μάχης. Θὰ προηγηθῇ ἡ Θεία Λειτουργία, καὶ στὶς 10:15 π.μ.  θὰ ψαλῇ τὸ ἱερὸ Μνημόσυνο στὸν Ἱ. Μητροπολιτικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ἄνω Κονίτσης.
Τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ τοῦ Μνημοσύνου θὰ προστῇ καὶ θὰ χοροστατήσῃ, ἀντίστοιχα, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κύριος ΑΝΔΡΕΑΣ. Ὁ Σεβασμιώτατος θὰ χοροστατήσῃ, ἐπίσης, καὶ στὸ Τρισάγιο ποὺ θὰ τελεσθῇ στὸ Μνημεῖο τῶν Πεσόντων, τὸ ὁποῖο βρίσκεται μέσα στὸ κοιμητήριο τῆς Ἄνω Κονίτσης. Στὴν συνέχεια θὰ ἀκολουθήσῃ μικρὴ δεξίωση στὸ Ἐνοριακὸ Κέντρο τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγ. Νικολάου, πλησίον τοῦ Κοιμητηρίου Ἄνω Κονίτσης.
Θερμὴ παράκληση, νὰ μετάσχουμε ὅλοι. Εἶναι χρέος μας γιὰ τὴν γενιὰ ἐκείνη ποὺ πέρασε, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς γενιὲς ποὺ ἔρχονται.

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως).

Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2019

Χριστούγεννα μὲ καθαρὲς καρδιές

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ,  ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ  &  ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Ἀριθ.  Πρωτ. 969                                                                                    
 Χριστούγεννα 2019
                                                                             Ἐν τῷ Ἱερῷ Ἐπισκοπείῳ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ   198ῃ

ΘΕΜΑ: «Χριστούγεννα τότε... Χριστούγεννα σήμερα...”

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

Ἕνας διάσημος ξένος συγγραφέας, ὁ Τζιοβάνι Παπίνι, ἀναφερόμενος στὴν Γέννηση τοῦ Κυρίου, ἔγραφε : Ὁ Ἰησοῦς γεννήθηκε σ’ ἕνα σταῦλο. Ἕνας σταῦλος, ἕνας πραγματικὸς σταῦλος, δὲν εἶναι τὸ χαριτωμένο κι’ ἀνάλαφρο ὑπόστεγο, ποὺ οἰ χριστιανοὶ ζωγράφοι φαντάστηκαν, σχεδὸν σὰν νὰ ντρέπονταν, γιατὶ ὁ Θεός τους κατοίκησε μέσα στὴν φτώχεια. Ὁ σταῦλος, ὁ ἀληθινὸς σταῦλος, εἶναι ἡ κατοικία τῶν ζώων. Δὲν εἶναι ἡ στοὰ μὲ τὶς κολόνες καὶ τὰ κιονόκρανα, οὔτε τὸ ὄμορφο καλυβάκι τῆς ἑορταστικῆς “φάτνης” τῆς παραμονῆς τῶν Χριστουγέννων. Ὁ αὐθεντικὸς σταῦλος εἶναι σκοτεινός, βρώμικος, λερωμένος. Καθαρὴ εἶναι μονάχα, ἡ γωνιὰ ὅπου βάζουν τὴν τροφὴ τῶν ζώων, δηλαδὴ ἡ φάτνη.
Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀληθινὸς σταῦλος ὅπου γεννήθηκε ὁ Ἰησοῦς. Ὁ πιὸ βρωμερὸς τόπος ὑπῆρξε τὸ πρῶτο ἐνδιάιτημα τοῦ πιὸ ἁγίου παιδιοῦ ποὺ γέννησε γυναῖκα. Ὁ Χριστὸς δὲν γεννήθηκε τυχαῖα σ’ ἕνα σταῦλο. Τάχα ὁ κόσμος δὲν εἶναι ἕνας ἀπέραντος σταῦλος, ὅπου οἱ ἄνθρωποι τρῶνε καὶ κοπρίζουν ; Τὸ πιὸ ὄμορφα, τὰ πιὸ ἁγνά, τὰ πιὸ θεϊκὰ πράγματα, δὲν τὰ μεταβάλλουν συχνὰ σὲ κοπριά ; Ὕστερα ξαπλώνονται πάνω σ’ αὐτοὺς τοὺς σωροὺς τῆς κοπριᾶς καὶ ὀνομάζουν αὐτὴ τὴν κατάσταση “ἀπόλαυση τῆς ζωῆς” ! Πάνω στὴν γῆ, λοιπόν, ποὺ εἶχε μεταβληθῆ σὲ σταῦλο ἀλόγων ζώων, ὅπου ὅλες οἱ διακοσμήσεις καὶ τὰ μυρωδικὰ δὲν μποροῦν νὰ σκεπάσουν τὴν βρωμιὰ καὶ τὴν δυσωδία τῆς κοπριᾶς, πρόβαλε μιὰ νύχτα ὁ Ἰησοῦς, γεννημένος ἀπὸ μιὰ Παρθένο ἄσπιλη, μὲ μοναδικό του ὅπλο τὴν Ἀθωότητα (βλ. Τζ.Π. “Ἱστορία τοῦ Χριστοῦ”).
-Β-
Πράγματι !  Ὅταν γεννήθηκε ὁ Χριστός, στὰ μέγαρα τῶν πλουσίων ἐπλεόναζε ἡ διαφθορὰ καὶ ἡ ἀκολασία. Ἀλλά, καὶ στὰ μικρὰ σπίτια τῶν φτωχῶν, ἡ ἠθικὴ ἐξαχρείωση συναγωνιζόταν τὴν ὑλικὴ ἀθλιότητα καὶ στέρηση. Καὶ σ’ αὐτὸν ἀκόμα τὸν περιλάλητο Ναὸ τοῦ Σολομῶντος, στὰ Ἱεροσόλυμα, ἐδέσποζε ἡ ὑποκρισία καὶ ὠργίαζε ἡ ἀσέβεια. Ὅταν ὁ πιστὸς χριστιανὸς  μελετᾷ τὸ πρῶτο κεφάλαιο τῆς πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῆς τοῦ ἀποστόλου Παύλου, νοιώθει ἕνα ρῖγος νὰ διατρέχῃ τὸ σῶμα του. Γιατί, διαπιστώνει, τὸν δυσώδη βόρβορο τῆς ἀρχαίας ἐκείνης ἐποχῆς. Ἄνθρωποι λοιγικοὶ εἶχαν ἐξολισθήσει σὲ ἀπύθμενα βάθη ἁμαρτίας, καὶ γι’ αὐτὸ εἶχαν μεταβληθῆ σὲ ἄλογα καὶ ἀνελεύθερα κτήνη, ἀσυγράτητα στὶς ἀτίθασες ὁρμές τους καὶ στὰ τυφλὰ καὶ ζῳὼδη ἔνστικτά τους. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος, θεόπνευστος κήρυκας τῶν θείων ἀληθειῶν, γράφει μὲ πόνο : Οἱ ἄνθρωποι “καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν Θεὸν ἔχει ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα, πεπληρωμένους πάσῃ ἀδίκίᾳ, πορνείᾳ, πονηρίᾳ, πλεονεξίᾳ, κακίᾳ, μεστοὺς φθόνου, φόνου, ἔριδος, δόλου, κακοηθείας ..., ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας ..., ἀστόργους, ἀνελεήμονας”. Καὶ ἐνῷ γνωρίζουν ὅτι, ὅσοι κάνουν αὐτὲς τὶς ἀξιοκατάκριτες πράξεις, θὰ τιμωρηθοῦν, “οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι”, ἐπιδοκιμάζουν, δηλαδή, ἐκείνους ποὺ τὰ κάνουν αὐτά !  (Ρωμ. Α΄ 21-32).
-Γ-
Αὐτὴ ἦταν ἡ κατάσταση τοῦ κόσμου, τότε ποὺ γεννήθηκε ὁ Χριστός. Κι’ ἀπὸ ἐκείνη τὴν Ἅγια Νύχτα, ἔχουν περάσει περισσότερα ἀπὸ δύο χιλιάδες χρόνια. Σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς γῆς ὑψώνονται περικαλλεῖς καὶ μεγαλόπρεποι Ναοί. Κι’ οἰ χριστιανοὶ ἑτοιμάζονται νὰ γιορτάσουν τὰ Χριστούγεννα : Μὲ φῶτα, μὲ πολύχρωμα στολίδια, μὲ τραγούδια καὶ μουσικές, μὲ ρεβεγιὸν καὶ ταξίδια σὲ μακρυνὲς χῶρες. Ἀλλά, ὅπως τότε, ἡ ἔλλειψη τῆς ἀγάπης συνετέλεσε, ὥστε ὁ Χριστὸς νὰ γεννηθῇ στὸν σκοτεινὸ καὶ βρώμικο σταῦλο, ἔτσι καὶ σήμερα : Ἡ χωρὶς Χριστὸ ζωή, μὲ τὴν ἀστραφτερή, ἀλλὰ φευγαλέα λάμψη τῆς κοσμικότητας - ὅπως γράφει ὁ Τζιοβάνι Παπίνι - μεταβάλλει τὸν κόσμο σὲ σωροὺς κοπριᾶς, ὅπου οἱ ἄνθρωποι ξαπλώνουν ἐπάνω τους, κι’ ὀνομάζουν αὐτὴ τὴν κατάσταση “ἀπόλαυση τῆς ζωῆς”.
Γι’ αὐτό, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀγαπήσουμε βαθειὰ τὸν Χριστό. Καὶ νὰ τοῦ δώσουμε καθαρὴ τὴν καρδιά μας μὲ τὰ ἁγιαστικὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ τὴν κάνῃ φάτνη Του. Αὐτὸ εὔχομαι ὁλόψυχα σὲ ὅλους, ὥστε μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸ νὰ γιοράσουμε Χριστούγεννα εὐλογημένα.

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης
Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
†  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ


Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2019

Ἐτήσιο μνημόσυνο στὸ Δελβινάκι γιὰ τὸν ἥρωα Βορειοηπειρώτη ΚΩΝ/ΝΟ ΚΑΤΣΙΦΑ

                                         ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ,  ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ  &  ΚΟΝΙΤΣΗΣ
 
 
ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ἡ Ἱερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης γνωστοποιεῖ, ὅτι τήν Κυριακή, 27ῃ Ὀκτωβρίου 2019, θά τελεσθῇ Θεία Λειτουργία καί Ἐθνικό Μνημόσυνο γιά τόν ἥρωα
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΤΣΙΦΑ,
ὁ ὁποῖος δολοφονήθηκε πέρυσι ἀπό τήν ἀλβανική Ἀστυνομία, ἀνήμερα τῆς Ἐθνικῆς Ἐπετείου τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940.
Ἡ Θεία Λειτουργία καί τό Ἐθνικό Μνημόσυνο θά τελεσθοῦν στόν Μητροπολιτικό Ἱερό Ναό τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, στό ἡρωϊκό Δελβινάκι. Ὅσοι ἀγαποῦν τόν Χριστό, τήν Ἑλλάδα καί τήν πολύπαθη Βόρειο Ἤπειρο νά ἔλθουν νά συμπροσευχηθοῦμε γιά τήν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς τοῦ ἥρωα – ἐθνομάρτυρα Κωνσταντίνου Κατσίφα.
(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

Τὸ ναυτικό μας στὸ Ἔπος τοῦ 1940-41

                                   ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ,  ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ  &  ΚΟΝΙΤΣΗΣ
Ἀριθ.  Πρωτ.:  768    
  Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 14ῃ Ὀκτωβρίου  2019
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  223η
ΘΕΜΑ: "Ὁ δοξασμένος ἀγώνας τοῦ Ναυτικοῦ μας στὸ ἔπος τοῦ 1940-41”.
Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,
-Α-
Ὅταν στὶς 15 Αὐγούστου 1940, ὑποβρύχιο “ἀγνώστου ἐθνικότητος” βύθιζε τὴν “ΕΛΛΗ” στὸ λιμάνι τῆς Τήνου, ἡ Κυβέρνηση τὸ γνώριζε καὶ ὁ Λαὸς τὸ διαισθανότανε : Ἡ γειτονικὴ Ἰταλία ἑτοιμαζόταν γιὰ πόλεμο ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Ἕναν πόλεμο, ποὺ δὲν θὰ διεξαγόταν μόνο στὰ βουνὰ τῆς Πίνδου καὶ τῆς Βορείου Ἠπείρου ἀπὸ τὸν Στρατὸ Ξηρᾶς καὶ τὴν Ἀεροπορία, μὰ καὶ στὶς θάλασσες καὶ στὰ πέλαγα, ἀπὸ τὰ πολεμικὰ πλοῖα καὶ τὰ ὑποβρύχια, ποὺ ἔγραψαν σελίδες δόξας καὶ μεγαλείου.
Ἔτσι, ὅταν ἡ Ἑλλάδα, μὲ τὸ στόμα τοῦ πρωθυπουργοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, ἀπέρριψε τὸ ἰταμὸ ἰταλικὸ τελεσίγραφο, καὶ σὰν ἀστραπὴ πέρασε στ’ ἀραγμένα καράβια ἡ εἴδηση, σήκωσε κῦμα πελώριο τὴν ὀργὴ γιὰ τὸ ἄθλιο τόλμημα τῆς γείτονος. Τὰ πληρώματα ἐνθουσιάστηκαν, ἀξιωματικοὶ καὶ ναῦτες δὲν βλέπανε τὴν ὥρα νὰ σαλπάρουν. Καὶ ποτέ, μηχανικοὶ καὶ θερμαστές, δὲν δούλεψαν τόσο σβέλτα γιὰ νὰ βάλουν μπροστά. Ὅλοι καίγονταν ἀπὸ μιὰ φλόγα νὰ βγοῦν στ’ ἀνοιχτά, νὰ πολεμήσουν τὸν θρασύδειλο ἐχθρό, ποὺ εἶχε βεβηλώσει τόσο ἀδιάντροπα τὴν γιορτὴ τῆς Παναγίας.
-Β-
Τὰ ἀντιτορπιλικά μας : τὰ “Ψαρά”, ἡ “Ὕδρα”, οἱ “Σπέτσες”, ὁ “Κουντουριώτης”, ἡ “Βασίλισσα Ὄλγα”, ὁ “Βασιλεὺς Γεώργιος” καὶ ἄλλα, καθὼς καὶ τὰ ὑποβρύχιά μας : ὁ “Παπανικολῆς”, ὁ “Πρωτεύς”, ὁ “Κατσώνης” καὶ ὁ “Τρίτων”, κάνουν περιπολίες στὴν Ἀδριατικὴ θάλασσα καὶ φθάνουν ἀνεμπόδιστα μέχρι τὸ Πρίντεζι. Ἐν τῷ μεταξύ, ὁ Στρατός μας νικοῦσε τὰ ἐχθρικὰ στρατεύματα στὸ συγκρότημα τῆς Πίνδου, οἱ μηχανοκίνητοι Κένταυροι πάθαιναν πανωλεθρία στὸ Καλπάκι καὶ σὲ λίγο ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς νικητὴς καὶ ἐλευθερωτὴς ἔμπαινε στοὺς Ἁγίους Σαράντα. Ἔτσι, μὲ διαταγὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ Διοικητοῦ ὑποβρυχίων τὰ ὑποβρύχιά μας μποροῦσαν νὰ ἐπεκτείνουν, τώρα, τὶς περιπολίες τους.  
-Γ-
Τὰ ἀντιτορπιλικά μας, ἐνῷ εἶχαν προσβολὲς ἀπὸ τὰ ἐχθρικὰ ὑποβρύχια, κατώρθωναν μὲ ἀφάνταστη ἐπιτηδειότητα νὰ τοὺς ξεφεύγουν. Ἔτσι σὲ ὅλες τὶς ἀποστολές, δὲν χάθηκε οὔτε ἕνας φαντάρος, οὔτε ἕνα κτῆνος, οὔτε τίποτε ἀπὸ πολεμικὸ ὑλικό. Γιατὶ τὰ πλοῖα αὐτά, μέσα στὶς δύο πρῶτες ἑβδομάδες τοῦ πολέμου μετέφεραν : 80.000 ἄνδρες, 120.000 μεταγωγικὰ κτήνη, 10.000 φορτηγὰ αὐτοκίνητα καὶ χιλιάδες τόννους πυρομαχικὰ στὸ θέατρο τοῦ πολέμου. Καὶ γιὰ νὰ γίνῃ αὐτό, πρέπει νὰ τὸ τονίσουμε, ἀξιωματικοὶ καὶ πληρώματα λυώσανε κυριολεκτικὰ στὰ πόδια τους, χωρὶς ὅμως νὰ παραπονεθοῦν. Ὅλα γιὰ τὴν σωτηρία καὶ τὴν δόξα τῆς Πατρίδος.
-Δ-
Ὅμως, δὲν ἄργησε νὰ ἔλθῃ τὸ θαυμαστὸ κατόρθωμα τοῦ ὑποβρυχίου “Παπανικολῆς”. Ἰταλικὴ νηοπομπή, μὲ πολλὰ πλοῖα, περνάει τὸ στενὸ τοῦ Ὀτράντο κατευθυνόμενη πρὸς τὴν Ἀλβανία. Ὁ κυβερνήτης  τοῦ “Παπανικολῆ” Μίλτων Ἰατρίδης, ὅταν ἀνέλαβε αὐτὴ τὴν ἀποστολὴ εἶχε δηλώσει :  “Μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καὶ τὰς εὐχὰς τοῦ Βασιλέως μας πλέω μεθ’ ὁρμῆς ἀκαθέκτου διὰ τὴν νίκην”. Καὶ νά, ἡ νίκη ἦρθε μὲ τὴν ἐξουδετέρωση τῆς ἐχθρικῆς νηοπομπῆς. Ἐννιὰ ὧρες κυνηγοῦσαν τὸν “Παπανικολῆ” τὰ ἰταλικὰ ἀντιτορπιλικά, ποὺ συνώδευαν τὴν νηοπομπή, μὲ τὶς βόμβες βυθοῦ νὰ σκάζουν δεξιά του, ἀριστερά, πίσω, μπορστά, παντοῦ ! Ἀλλὰ ὁ δοξασμένος “Παπανικολῆς” τὸ βράδυ τῶν Χριστουγέννων 1940 βρίσκεται σῶος καὶ ἀβλαβῆς μεταξὺ Κεφαλλωνιᾶς καὶ Ζακύνθου, ὅπου τὸν συναντᾷ τὸ τορπιλλοβόλο “Σφενδόνη” καὶ τὸ πλήρωμά της παρατεταγμένο στὸ κατάστρωμα τὸν ὑποδέχεται μὲ ζητωκραυγές. Κι’ ὅταν τσουγκρίζουν τὰ ποτήρια τους, λένε συγκινημένοι ὁ ἕνας στὸν ἄλλο : “Ἡ ἀσέβεια στὴν Παναγία πληρώνεται μὲ τόκο καὶ ἐπιτόκιο” !
Ἐδῶ σταματῶ, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, ἄν καὶ πολλοὶ ἀκόμη εἶναι οἱ ἄθλοι τῶν πλοίων μας. Σταματῶ γιατὶ μὲ πνίγει ἡ συγκίνηση ἀπὸ τὰ κατορθώματα τοῦ ναυτικοῦ μας, ποὺ δόξασαν καὶ ἐλάμπρυναν τὴν πατρίδα μας.
Χρόνια πολλὰ σὲ ὅλους. Ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Παναγία μας νὰ σκέπουν καὶ νὰ φρουροῦν τὸ Ἔθνος.  
Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης
Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
†  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ