ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 190ή: Γιὰ τὴν ἐπέτειο Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου.

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 15ῃ Μαΐου 2016

Ἀριθ.  Πρωτ. 24

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  190ή

ΘΕΜΑ:  Γιὰ τὴν ἐπέτειο Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου.

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

-Α-

           

            Ὁ Φεβρουάριος καὶ ὁ Μάϊος μᾶς γυρίζουν ἑκατὸν δύο (102) χρόνια πίσω. Καὶ μᾶς φέρνουν στὸ ἔτος 1914, στὴν ταραγμένη ἀλλὰ καὶ δοξασμένη ἐκείνη ἐποχή, ποὺ οἱ μὲν "Μεγάλες Δυνάμεις" βυσσοδομοῦσαν ἐναντίον τῆς ἑνιαίας Ἠπείρου, οἱ δὲ Βορειοηπειρῶτες ἐκήρυτταν τὴν ἐπανάσταση ἐναντίον τῶν ἄνομων σχεδίων, κυρίως τῆς Ἰταλίας καὶ τῆς Αὐστροουγγαρίας, οἱ ὁποῖες  εἶχαν αὐθαίρετα προσαρτήσει τὴν Βόρειο Ἤπειρο στὸ νεοσύστατο κρατίδιο τῆς Ἀλβανίας.

            Μὲ μιὰ δραματικὴ καὶ συγκλονιστικὴ προκήρυξή τους ἐτόνιζαν, ὅτι δὲν ἦταν δυνατὸν ὰ περιπέσουν ἀπὸ τὴν τυραννία τῶν Τούρκων στὴν σκλαβιὰ τῶν Ἀλβανῶν, ὅπως ἤθελαν ἐκεῖνοι ποὺ διαφέντευαν τὶς τύχες τῶν λαῶν. Καὶ γι' αὐτό, ξεκινοῦσαν τὴν ἐπανάστασή τους ἀπὸ τὸ Ἀργυρόκαστρο, στὶς 17 Φεβρουαρίου 1914, ἡ ὁποία ἔμεινε γνωστὴ στὴν Ἱστορία ὡς "Αὐτονομιακὸς Ἀγώνας τῆς Βορείου Ἠπείρου". Νικηφόρος ὁ Ἀγώνας ἐκεῖνος, εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα τὴν ὑπογραφὴ τοῦ "Πρωτοκόλλου τῆς Κερκύρας", στὶς 17 Μαΐου 1914, τὸ ὁποῖο προέβλεπε εὐρύτατη Αὐτονομία στοὺς Βορειοηπειρῶτες.

-Β-

            Αὐτὸ τὸ Πρωτόκολλο οἱ μόνοι ποὺ δὲν τὸ ὑπέγραψαν, διότι δὲν τὸ δέχτηκαν, ἦταν οἱ Χειμαρριῶτες καὶ ὁ γενναῖος καὶ ἀδάμαστος ἀρχηγός τους Σπυρομήλιος. Ἕνωση μὲ τὴν Ἑλλάδα, καὶ μόνο ἕνωση, ἦταν τὸ σύνθημά τους καὶ ἡ ἐπιθυμία τους. Ἀπὸ τότε, πέρασε ἕνας αἰώνας καὶ πλέον. Ἑκατὸ χρόνια καὶ δύο ἀκόμη, χρόνια δραματικὰ γιὰ τοὺς Ἕλληνες Βορειοηπειρῶτες. Ἰδιαίτερα κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ἀπάνθρωπου κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος. Ἀπὸ τὸ 1945 μέχρι τὸ 1990-91, ποὺ γκρεμίστηκαν τὰ ἠλεκτροφόρα συρματοπλέγματα καὶ μαζί τους ἡ κομμουνιστικὴ τυραννία, οἱ Βορειοηπειρῶτες τράβηξαν τὰ πάνδεινα, καὶ μάλιστα στὶς φοβερὲς φυλακὲς καὶ στὶς ἐξορίες, ἐνῷ σὲ πολλὲς ἑλληνικὲς περιοχὲς ἀπαγορευόταν νὰ μιλοῦν οἱ Ἕλληνες τὴν μητρική τους γλῶσσα.

-Γ-

            Δυστυχῶς, ἀκόμη καὶ σήμερα, "ζοῦν καὶ βασιλεύουν", καὶ στὴν Ἀλβανία καὶ στὴν Ἑλλάδα, ὅσοι εἶχαν προδώσει τὴν καταγωγή τους καὶ εἶχαν συνεργαστῆ ἀναίσχυντα μὲ τὸ ἀνθελληνικὸ ἀλβανικὸ καθεστώς. Ἀντίθετα, οἱ Βορειοηπειρῶτες στεροῦνται καὶ αὐτὴ τὴν πενιχρὴ σύνταξη τοῦ Ο.Γ.Α. ἀπὸ τὴν "στοργική" μητέρα τους, τὴν Ἑλλάδα.

            Εὔλογα, λοιπόν, διερωτᾶται κανείς :  Τὶ πρόσφερε ἡ Αὐτονομία, τὴν ὁποία ποτὲ δὲν τὴν ὑπολόγισε ἡ Ἀλβανία ; Μᾶλλον εἶχαν δίκηο οἱ Χειμαρριῶτες ποὺ δὲν τὴν ἀποδέχτηκαν, γιατί, πραγματικὰ οἱ "μεσοβέζικες" καταστάσεις, κατὰ κανόνα, δὲν ἔχουν καλὰ ἀποτελέσματα...

-Δ-

            Εἶναι, ὅμως, καιρὸς τὰ πράγματα νὰ ξεκαθαρίσουν. Αὐτὴ ἡ κατάσταση ποὺ ὑπάρχει σήμερα, δὲν πρέπει νὰ συνεχιστῇ. Ἡ ἀκριτικὴ Μητρόπολή μας, πιστὴ στὶς ὑποθῆκες τοῦ ἀνυποχώρητου ἀγωνιστὴ Ἱεράρχη ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, ὀργανώνει καὶ φέτος τὶς σχετικὲς ἐκδηλώσεις, ὅπως κάθε χρόνο, στὸ ἡρωϊκὸ Δελβινάκι.

            Ἔτσι, τὴν Κυριακή, 15 Μαΐου 2016, τὸ πρωΐ, θὰ τελεσθῇ ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία καὶ μνημόσυνο ὑπὲρ τῶν πρωταγωνιστῶν καὶ τῶν θυσιασθέντων στὸν ἐπικὸ ἀγῶνα γιὰ τὴν Αὐτονομία τῆς Βορείου Ἠπείρου, στὴν συνέχεια δὲ θὰ ἐπακολουθήσουν οἱ ὑπόλοιπες ἐκδηλώσεις. Ἐπίκεντρο θὰ εἶναι ἡ ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, σχετικὰ μὲ τὴν ὑπάρχουσα σήμερα κατάσταση στὴν Βόρειο Ἤπειρο καὶ τὶ πρέπει νὰ γίνῃ.

            Καθῆκον ὅλων εἶναι ἡ συμμετοχή μας στὴν ἱερὴ αὐτὴ προσπάθεια. Σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ ὑποτονικὸ κλῖμα τῆς ἐποχῆς μας, νὰ διαδηλώσουμε εἰρηνικὰ τὸ χρέος καὶ τὸ καθῆκον μας γιὰ τοὺς συνέλληνες ἀδελφούς μας Βορειοηπειρῶτες.

            Μὲ θερμοὺς πατριωτικοὺς χαιρετισμούς,

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 

+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 189η. ΘΕΜΑ: "Ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων" (Ἀποκ. α΄ 18).

Ἅγιον Πάσχα 2016, Ἐν τῷ Ἱερῷ Ἐπισκοπείῳ

Ἀριθ.  Πρωτ. 20

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  189η

ΘΕΜΑ:  "Ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων" (Ἀποκ. α΄ 18).

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

-Α-

            Τὸ Ἀναστάσιμο Φῶς  ἦλθε πάλι, γιὰ νὰ φωτίσῃ τὰ πυκνὰ σκοτάδια, ποὺ ἔχει ἁπλώσει γύρω μας ἡ ἀπιστία καὶ ἡ ποικιλόμορφη διαφθορά. Ἦλθε, γιὰ νὰ δώσῃ κουράγιο καὶ δύναμη σὲ ὅλους ὅσοι ἀγωνίζονται τὸν καλὸ ἀγῶνα τῆς χριστιανικῆς ἀρετῆς. Ἦλθε, γιὰ νὰ φωτίσῃ καὶ νὰ ζεστάνῃ τὴν χριστιανικὴ οἰκογένεια, ἡ ὁποία "πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως" ὑπονομεύεται ἀπὸ νόμους ἀντιχριστιανικούς, ὅπως αὐτὸς ποὺ ψηφίστηκε, τελευταῖα, ἀπὸ τὴν Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, γιὰ τὸν ὁποῖο καυχήθηκε ὁ Πρωθυπουργός μας, ὅτι, ἐπιτέλους, ἡ Ἑλλάδα θὰ μεταβληθῇ σύντομα σὲ Σόδομα καὶ Γόμορρα. Δηλαδή, δὲν τὸ εἶπε ἀκριβῶς ἔτσι, ἀλλὰ εἶναι βέβαιο πὼς ἐκεῖ θὰ φθάσουμε, ἀργὰ ἤ γρήγορα, μὲ τὸ ἐπαίσχυντο σύμφωνο συμβιώσεως τῶν ὁμοφυλοφίλων ...

-Β-

            Ὁ Χριστὸς πολεμεῖται, ἡ Ἐκκλησία βάλλεται, ἡ ἀπιστία μοιάζει νὰ ἔχῃ στήσει γιὰ καλὰ τὸν θρόνο της στὴν Πατρίδα μας. Κι' ἀπὸ κοντά, δείχνεται μιὰ πρωτοφανὴς ἀδιαφορία γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα, ποὺ ἔχουν τὰ πολλὰ καὶ μεγάλα προβλήματά τους. Ἀφήνω τὴν Θράκη, τὸ Σκοπιανό, τὸ Αἰγαῖο καὶ τὴν Κύπρο. Καὶ μένω στὴν Βόρειο Ἤπειρο, ἡ ὁποία διέρχεται μιὰ ἀπὸ τὶς χειρότερες στιγμές της : Μὲ πρόσφατο νόμο τῆς ἀλβανικῆς Βουλῆς, οἱ Βορειοηπειρῶτες ποὺ ζοῦν μακριὰ ἀπὸ τὴν ἰδιαίτερη πατρίδα τους, δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ψηφίσουν καί, οὐσιαστικά, διαγράφονται καὶ δὲν θεωροῦνται Βορειοηπειρῶτες. Παράλληλα, οἱ περιβόητοι "Τσάμηδες", μὲ ὑποκίνηση τῆς ἀλβανικῆς Κυβερνήσεως, ἔκαναν ἤδη προσφυγὴ στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης, διεκδικῶντας μεγάλες ἐκτάσεις γῆς στὴν Θεσπρωτία καὶ ἀποζημιώσεις ἑκατομμυρίων ΕΥΡΩ...

-Γ-

            Κι' ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, τὶ γιὰ ὅλα αὐτά ; Δυστυχῶς, ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή. Φλυαρία συνεχὴς γιὰ πακέτα χρημάτων, γιὰ "κόκκινες γραμμές", γιὰ ὑποσχέσεις ψεύτικες, γιὰ "κούρεμα" τῶν ἔτσι καὶ ἀλλιῶς πενιχρότατων συντάξεων, γιὰ νέους φόρους, γιὰ πλειστηριασμοὺς ἀκινήτων καὶ ἄλλα ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός. Ἀλλὰ γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο κανένας λόγος, καμμιὰ προοπτική. Καὶ εἶναι ἐξοργιστικὸ ν' ἀκούῃ κανείς, κάθε τρεῖς καὶ λίγο, γιὰ "ὑπερήφανη ἐξωτερικὴ πολιτική", ἐνῷ εἰσπράττουμε μόνο τὴν χλεύη καὶ τὴν ἀδιαφορία τῶν "ἀσπόνδων" φίλων καὶ συμμάχων μας. Ἐν τῷ μεταξύ, οἱ πολιτικοί μας συνεχίζουν τὶς κοκορομαχίες τους, τὰ ποικίλα ἐγκλήματα αὐξάνονται, τὰ ναρκωτικά - παρὰ τὶς φιλότιμες προσπάθειες τῆς Ἀστυνομίας - ἔχουν πάρει ἀνησυχητικὲς διαστάσεις. Ὅλα μοιάζουν, κάποιες φορές, νὰ τὰ ἔχῃ καλύψει τὸ ἀδιαπέραστο σκοτάδι τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς !

-Δ-

            Ἀλλὰ ὄχι !  Ἡ φωνὴ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀκούγεται θριαμβευτική : "Ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων". Οἱ ἐχθροί μου μὲ ἐσταύρωσαν, ἐσφράγισαν τὸν τάφον μου καὶ ἔβαλαν στρατιωτικὴ φρουρά. Καὶ νόμισαν ἔτσι ὅτι ἡσύχασαν ἀπὸ τὴν παρουσία μου. Πόσο λάθος ἔκαναν !  Τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ἅδου διερράγησαν, ὁ τάφος ἄνοιξε μὲ θαυμαστὸ τρόπο. Κι' ἐγώ, ποὺ οἱ ἐχθροί μου νόμιζαν ὅτι μὲ εἶχαν ἐξουθενώσει, "ζῶν εἰμι", ζῶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Εἶμαι ὁ νικητὴς καὶ ὁ ἀσάλευτος βράχος ἐπάνω στὸν ὁποῖο θὰ μένῃ ἀκλόνητη ἡ Ἐκκλησία μου. "Καὶ πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς" (Ματθ. ιστ΄ 18). Ὁ θάνατος καὶ οἱ ὠργανωμένες δυνάμεις τοῦ κακοῦ δὲν θὰ ὑπερισχύσουν καὶ δὲν θὰ κατανικήσουν τὴν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία θὰ παραμένῃ αἰώνια καὶ ἀθάνατη.

-Ε-

            Ναί, ἀδελφοί μου. Ὁ Χριστὸς Ἀνέστη ! Οἱ καρδιὲς ἄς γεμίσουν μὲ θάρρος, μὲ ἐλπίδα, μὲ δύναμη, μὲ χαρά. Τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ, ἀνέσπερο καὶ ἱλαρό, φωτίζει τὶς ψυχές, τὸν κόσμο, τὴν ζωή μας. Δὲν θὰ νικήσουν οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ, ἀφοῦ ἤδη ὁ Χριστὸς ἔχει θριαμβεύσει. Γι' αὐτό, ἀπευθύνω πρὸς ὅλους σας τὸ μήνυμα τῆς νίκης : ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !  Τὸ ἴδιο καὶ στοὺς Βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς : ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !  Κάποτε, ἀκούγατε αὐτὸν τὸν νικητήριο παιᾶνα, ποὺ ἔστελνε ἀπὸ τὸ ἀκριτικὸ Μαυρόπουλο ὁ Μητροπολίτης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ, πίσω ἀπὸ τὰ κλειστὰ παραθυρόφυλλα τῶν σπιτιῶν σας. Τώρα, τὸ ἀκοῦτε ἐλεύθερα. Καὶ νὰ γνωρίζετε, ὅτι σύντομα θὰ ἔλθῃ "τὸ ποθούμενο". Ἡ ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ψηλὰ οἱ καρδιές. ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

Διάπυρος εὐχέτης ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 188η: "Εὐαγγελισμός - Ἐθνικὴ Παλλιγγενεσία : Ἐξαίσιο θαῦμα"

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 25ῃ Μαρτίου 2016

Ἀριθ.  Πρωτ. : 13

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  188η

ΘΕΜΑ:  Εὐαγγελισμός - Ἐθνικὴ Παλλιγγενεσία : Ἐξαίσιο θαῦμα.

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

            Ὁ χριστιανὸς ποιητὴς Γ. Βερίτης (Ἀλέξανδρος Γκιάλας) τραγουδάει αὐτὲς τὶς δύο γιορτές, καὶ μὲ τὴν θέρμη τῆς καρδιᾶς του λέει : «Χαρῆτε, ἀδέλφια τὴν τρανή, διπλῆ γιορτή» : δηλαδὴ τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ τὴν Ἐθνική μας Παλιγγενεσία τοῦ 1821.

            Ἆρά γε, νὰ ἦταν σύμπτωση ὅτι οἱ δυὸ αὐτὲς γιορτὲς συνέπεσε νὰ γίνουν τὴν ἴδια ἡμερομηνία, τὴν 25η Μαρτίου ; Ὄχι. Ὁ Θεός, ποὺ κυβερνάει τὸν κόσμο, ἔφερε ἔτσι τὰ πράγματα, ὥστε τὴν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ νὰ ὑψωθῇ στὸ Μοναστήρι τῆς Ἁγίας Λαύρας, κοντὰ στὰ Καλάβρυτα, τὸ Λάβαρο τῆς Ἐπαναστάσεως, στὶς 25 Μαρτίου 1821.

            Καὶ τὰ δύο γεγονότα ἦταν Εὐαγγελισμός · ἀφ’ ἑνὸς γιὰ τὶς ψυχὲς ποὺ τὶς εἶχε ἁλυσοδέσει ὁ πονηρὸς μὲ τὰ ἀνυπόφορα δεσμὰ τῆς ἁμαρτίας · καὶ ἀφ’ ἑτέρου γιὰ τὴν ἀποτίναξη τῆς τουρκικῆς σκλαβιᾶς, ποὺ κράταγε, ὄχι 30 ἤ 50 ἤ 100, ἀλλὰ τετρακόσια ὁλόκληρα χρόνια ἀπὸ τὸ 1453, ποὺ ἡ Κωνσταντινούπολη ἔπεσε στὰ χέρια τῶν Τούρκων. Ἦταν καὶ τὰ δύο γεγονότα ἕνα θαῦμα, ἕνα ἐξαίσιο θαῦμα.

-Β-

            Ὅταν ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριὴλ ἀπεστάλη ἀπὸ τὸν Θεὸ στὴν Παρθένο Μαριὰμ τῆς ἔφερε τὸ εὐχάριστο μήνυμα καὶ τῆς εἶπε : «Μὴ φοβοῦ, Μαριάμ · εὗρες  γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεῷ. Καὶ ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν», τὸν Ἰησοῦν. «Οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται ... Καὶ βασιλεύσει ... εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος» (Λουκᾶ α΄ 30-33).

            Νέα ἐποχὴ ἀρχίζει. Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς θὰ ἱδρύσῃ τὴν Ἐκκλησία Του καὶ θὰ τὴν θεμελιώσῃ στὸ αἷμα τῆς σταυρικῆς Του θυσίας. Κι’ ὅπως βεβαιώνει ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, «τὸ αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας»  (Α΄ Ἰωάν. α΄ 7). Ἡ ἁμαρτία, ποὺ καταδυνάστευε τοὺς ἀνθρώπους, δὲν θὰ μπορῇ πιὰ νὰ τοὺς κρατάῃ δεμένους. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς θὰ διακηρύξῃ : «Ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα» (Ἀποκ. κα΄ 5). Ὅλα τὰ κάνω καινούργια. Καὶ ὁ πνευματοκίνητος Ἀπόστολος Παῦλος θὰ τονίσῃ : «Εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινὴ κτίσις · τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε καινὰ τὰ πάντα» (Β΄ Κορ. ε΄ 17). Δηλαδή, καθένας ποὺ εἶναι ἑνωμένος μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι νέο δημιούργημα. Ἡ ἀρχαία κατάσταση, τὴν ὁποία εἶχε δημιουργήσει ἡ ἁμαρτία, πέρασε. Ὅλα ἔχουν γίνει καινούργια. Δόξα τῷ Θεῷ !

-Γ-

            Αὐτήν, λοιπόν, τὴν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου διάλεξε ὁ Θεὸς γιὰ νὰ φέρῃ τὸ μήνυμα τῆς ἐλευθερίας τῆς Ἐθνικῆς στοὺς σκλαβωμένους Ἕλληνες. Εἶχαν προηγηθῆ δέκα ἐπαναστάσεις, πρὶν ἀπὸ τὴν

Μεγάλη Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Ἀπὸ τὴν πρώτη ἐπανάσταση, ποὺ ἔγινε τὸ 1495, σαράντα μόλις χρόνια ἀπὸ τὴν Ἅλωση, μέχρι τὴν ἐξέγερση τῶν Σουλιωτῶν, τὸ 1800 - 1803, ἐναντίον τοῦ Ἀλῆ πασᾶ τῶν Ἰωαννίνων, οἱ Ἕλληνες εἶχαν πάντοτε μπροστά τους τὸ ὅραμα τῆς Ἐλευθερίας. Γι’ αὐτό, ἀκριβῶς, δὲν περίμεναν ἀπὸ τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση νὰ πάρουν μαθήματα. Ἄλλωστε, ἐκείνη ἦταν ἕνα κοινωνικὸ κίνημα, ποὺ ἀνέτρεψε τὴν Δυναστεία τῶν Λουδοβίκων, γιὰ νὰ φέρῃ, ὅμως, λίγο ἀργότερα, τὸν Ναπολέοντα Βοναπάρτη ὡς ... αὐτοκράτορα !

-Δ-

            Τὸ εἶπε ξεκάθαρα ὁ Γέρος τοῦ Μωρηᾶ, μιλῶντας στὴν Πνύκα πρὸς τοὺς μαθητὲς τοῦ Γυμνασίου τῆς Ἀθήνας : «Ὅταν πιάσαμε τὰ ἄρματα, εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ Πίστεως καὶ ὕστερα ὑπὲρ Πατρίδος». Γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ γιὰ τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἀκριβῶς γι’ αὐτό, ἡ Ἐπανάσταση ξεκίνησε τὴν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ · καὶ τὸ Λάβαρο εἶχε τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας · καὶ τὸν Ἀγῶνα εὐλόγησε ὁ Μητροπολίτης Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός · καὶ οἱ ἀγωνιστές, ἑνώνοντας τὰ τρία δάχτυλα τοῦ δεξιοῦ τους χεριοῦ, ὡρκίστηκαν «Ἐλευθερία ἤ Θάνατος», στὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου Τριάδος.

-Ε-

            Στοὺς καιρούς μας, κατὰ τοὺς ὁποίους μερικοὶ μικροὶ καὶ ἀσήμαντοι ἄνθρωποι ἐπιδιώκουν μὲ μανία καὶ φανατισμὸ τὴν ἀλλαγὴ τῆς πορείας τοῦ Ἔθνους ἀπὸ τὰ Ἑλληνορθόδοξα ἰδανικά του, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀγαπᾶμε θερμὰ τὸν Χριστό, τὴν Ἁγία Του Ἐκκλησία καὶ τὴν Ἑλλάδα. Δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέψουμε ἀλλοίωση τοῦ ὀρθόδοξου χριστιανικοῦ ἤθους, ὅπως ἀποβλέπουν κάποιοι τελευταῖοι νόμοι, ποὺ βάζουν νάρκες στὰ θεμέλια τῆς οἰκογένειας καὶ τῆς κοινωνίας. Κι’ ἀκόμη, πρέπει νὰ ἀντιστεκώμαστε σὲ ἀνιστόρητες ἀπόψεις, ποὺ βλέπουν «συνωστισμό» στὴν προκυμαία τῆς Σμύρνης τὸ 1922 ἤ ἀρνοῦνται τὴν γενοκτονία τῶν Ποντίων ἀδελφῶν μας, καὶ ἄλλες παρόμοιες ἰδέες, ποὺ εἶναι λίαν ἐπικίνδυνες στοὺς σημερινοὺς ταραγμένους καιρούς.

            Ἀδελφοί μου συνέλληνες,

            Ψηλὰ οἱ καρδιές, ἄτρομες καὶ γενναῖες, μὲ τὴν πεποίθηση ἀκράδαντη ὅτι ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Ἑλλάδα θὰ νικήσουν καὶ θὰ νικοῦν.  

            Χρόνια πολλά, ἅγια, ἀγωνιστικά. Ἰδιαίτερα γιὰ τὰ νειᾶτα, γιὰ τὴν Ἑλλάδα, δηλαδή, ποὺ ἔρχεται.

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ