ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 182α: ΘΕΜΑ: Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός : Ἀπόστολος τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Ἔθνους.

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 17ῃ Αὐγούστου 2015

Ἀριθ.  Πρωτ. 35

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  182α

ΘΕΜΑ:  Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός : Ἀπόστολος τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Ἔθνους.

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

            «Μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητείτω, ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου ἕκαστος» (Α΄ Κορ. ι΄ 24). Αὐτὸν τὸν λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ποὺ ἦταν λόγος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἐδιάβασε μιὰ μέρα ὁ ἱερομόναχος Κοσμᾶς, ποὺ ἐμόναζε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Φιλοθέου τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἦταν ἡ ἐποχή, ποὺ θύελλα μεγάλη χτυποῦσε τὸν Ἑλληνισμό, ἰδιαίτερα τῆς Βορείου Ἠπείρου. Οἱ Τοῦρκοι, παρακινούμενοι ἀπὸ τὸν ἐχθρὸ τῆς ἀλήθειας, τὸν Σατανᾶ, ἔκαναν ὁλομέτωπη ἐπίθεση ἐναντίον τῆς Ὀρθοδοξίας, πιέζοντας τοὺς χριστιανοὺς ν’ ἀλλαξοπιστήσουν. Καί, δυστυχῶς, ἀρκετοὶ προσχωροῦσαν στὸν μωαμεθανισμό, εἴτε ἀπὸ φόβο γιὰ τὴν ζωή τους, εἴτε γιὰ νὰ σώσουν τὴν ὅποια περιουσία τους, εἴτε γιὰ ἄλλους λόγους. Χάνοντας, ὅμως, τὴν ὀρθόδοξη πίστη, ἔχαναν συγχρόνως καὶ τὴν ἐθνική τους συνείδηση, γινόντουσαν ἐξωμότες, κι’ ἀπὸ τοὺς Τούρκους χειρότεροι μισέλληνες. Γιατί, χωρὶς τὴν Θρησκεία του, ὁ Ἕλληνας παύει νὰ ἀνήκει στὸν Ἑλληνισμό. Αὐτὸ εἶναι ἕνα βασικὸ δίδαγμα τῆς Ἱστορίας.

-Β-

            Ἦταν φυσικό, λοιπόν, ὁ Ἱερομόναχος Κοσμᾶς νὰ ἔχῃ ἰσχυροὺς λογισμούς, γιὰ τὸ τὶ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ γιὰ νὰ σωθῇ ὁ Ἑλληνισμός. Ἔτσι, μιὰ μέρα, διαβάζοντας στὸ κελλί του τὴν Ἁγία Γραφή, τὸ βλέμμα του προσηλώθηκε σ’ ἕνα λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ποὺ τὸν εἶχε διατυπώσει στὴν πρώτη ἐπιστολή του πρὸς τοὺς χριστιανοὺς τῆς Κορίνθου : μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητεῖτω, ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου ἕκαστος» (Α΄ Κορ. ι΄24). Αὐτὸν τὸν λόγο, ὁ Κοσμᾶς τὸν θεώρησε σὰν ἀπάντηση τοῦ Οὐρανοῦ στὶς ἀνησυχίες καὶ τοὺς λογισμούς του : Μὴ σκέφτεσαι μόνο τὸ δικό σου πνευματικὸ συμφέρον, ἀλλὰ καὶ τὸ συμφέρον τῶν ἄλλων χριστιανῶν. Αὐτὸ σοῦ ἐπιβάλλει νὰ ἀφήσῃς τὴν Μονὴ τῆς μετανοίας σου καὶ νὰ ξεκινήσῃς τὸ δύσκολο. ἀλλὰ ὡραῖο ἔργο τοῦ εὐαγγελισμοῦ καὶ τῆς σωτηρίας τῶν ψυχῶν «ὑπὲρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανε» (Ρωμ. ε΄ 8).

-Γ-

            Τὸν λόγο αὐτὸν τῆς Γραφῆς ὁ Κοσμᾶς τὸν θεώρησε ὅπως καὶ ἦταν, δηλαδὴ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ νὰ γίνῃ Ἱεραπόστολος τῶν συνελλήνων ἀδελφῶν του, οἱ ὁποῖοι ζοῦσαν κάτω ἀπὸ τὸν ἀδυσώπητο ζυγὸ τῶν Τούρκων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἐπικίνδυνη προσηλυτιστικὴ προπαγάνδα τῶν

παπικῶν καὶ τῶν προτεσταντῶν λεγομένων «χριστιανῶν», ποὺ ἐκμεταλλευόμενοι τὴν δυστυχία τοῦ λαοῦ, προσπαθοῦσαν, μὲ χρήματα κυρίως, νὰ ἀποκτήσουν ὀπαδούς.

-Δ-

            Ἔτσι, ὁ ἐνάρετος καὶ φωτισμένος ἐκεῖνος ἁγιορείτης Ἱερομόναχος ξεκίνησε τὸ σωτηριῶδες ἔργο του, ἔχοντας τὴν εὐλογία τῆς Μονῆς του καὶ τὶς εὐχὲς τοῦ τότε Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Σεραφεὶμ τοῦ Β΄. Ἐπραγματοποίησε τέσσερις ἱεραποστολικὲς περιοδεῖες, ὀργώνοντας κυριολεκτικὰ ὅλο τὸν Ἑλλαδικὸ χῶρο, ἰδιαίτερα ὅμως τὴν πολύπαθη περιοχὴ τῆς Βορείου Ἠπείρου, ὅπου οἱ ἐξισλαμισμοὶ εἶχαν προσλάβει ἐξαιρετικὰ ἀνησυχητικὲς διαστάσεις, ὁπότε ἐκινδύνευε ἄμεσα ὁ ἐκεῖ Ἑλληνισμός. Μιλοῦσε, συνεσκιασμένα βέβαια, ἐναντίον τῶν Τούρκων, πιὸ φανερὰ ἐναντίον τοῦ δυτικοῦ χριστιανισμοῦ καὶ τοῦ πάπα, καὶ ἐντελῶς ξεκάθαρα γιὰ τοὺς ἑβραίους, οἱ ὁποῖοι, τελικά, μεθόδευσαν τὴν ἐξόντωσή του. Ἔτσι ὁ φλογερὸς ἱεραπόστολος Κοσμᾶς ὁ Αἱτωλός, στὶς 24 Αὐγούστου 1779 ἀπαγχονίστηκε στὸ χωριὸ Μόγιαλι τοῦ Φίερι, ἐνῷ ἐνταφιάστηκε στὸ Κολικόντασι, διότι ἐκεῖ βρέθηκε τὸ σεπτὸ λείψανό του, παρασυρμένο ἀπὸ τὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ Ἄψου.

-Ε-

            Ἡ τοπική μας Ἐκκλησία, γιὰ νὰ τιμήσῃ ἀκόμη μιὰ φορὰ τὸν Ἅγιο, ὀργανώνει τὶς ἀκόλουθες ἐκδηλώσεις: α) Τὴν Κυριακή, 23 Αὐγούστου, θὰ ψαλῇ ὁ μέγας πανηγυρικὸς ἑσπερινός, στὶς 7 μ.μ. β) Στὴν συνέχεια θὰ πραγματοποιηθῇ σύντομη λιτανεία τῆς Εἰκόνας καὶ τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου μέχρι τὴν πλατεῖα, ὅπου θὰ γίνῃ δέηση. Κατόπιν ἐπιστροφὴ στὸν Ναό, ἀπόλυση καὶ διανομὴ τῆς ἀρτοκλασίας. γ) Τὴν Δευτέρα, 24 Αὐγούστου, ὄρθρος καὶ ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία. Στοὺς τόσο δύσκολους καιροὺς ποὺ περνᾶμε, ἡ συμμετοχή μας στὶς παραπάνω ἐκδηλώσεις θὰ μᾶς αὐξήσῃ τὴν πίστη, ὥστε μὲ τὴν δύναμη τοῦ Κυρίου νὰ ξεπεράσουμε τὶς δεινὲς αὐτὲς περιστάσεις.

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 181η ΘΕΜΑ: «Μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς...».

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 3ῃ Αὐγούστου 2015

 Ἀριθ.  Πρωτ. 34

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  181η

ΘΕΜΑ:  «Μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς...».

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

            Οἱ καμπάνες τῶν Ναῶν μας θὰ διαλαλήσουν καὶ πάλι τὸ μεγάλο γεγονός, ποὺ σημαδεύει τὸν Αὔγουστο, τὴν καρδιά, δηλαδή, τοῦ καλοκαιριοῦ : τὴν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Θὰ ἀκουστῇ, γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά, τὸ κατανυκτικὸ ἀπολυτίκιο τῆς ἑορτῆς, ὅπου ὁ ἱερὸς ὑμνογράφος σημειώνει ἀπευθυνόμενος στὴν Παναγία : «μετέστης πρὸς τὴν ζωὴν μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς». Ἀνεχώρησες γιὰ τὸν Παράδεισο, τὴν ἀληθινή, δηλαδή, καὶ πραγματικὴ ζωή, ἐσὺ ποὺ ἐκυοφόρησες τὴν ὄντως ζωή, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν, ἀφοῦ Ἐκεῖνος ἔχει διακηρύξει ὅτι «ἐγὼ εἰμὶ ... ἡ ζωή» (Ἰωάν. ιδ΄ 6).

-Β-

            Ἀπέθανε, λοιπόν, ἡ Κυρία Θεοτόκος καὶ μετέστη πρὸς τὴν ζωήν. Ἀλλά, ὅπως πάλι θὰ τονίσῃ ὁ συνθέτης τοῦ ἀπολυτικίου, «τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες, Θεοτόκε». Δὲν ἐγκατέλειψε ἀπροστάτευτο τὸν κόσμο ἡ Παναγία, ἀφοῦ εἶναι γεγονὸς χιλιομαρτυρημένο, πὼς κανένας δὲν φεύγει μὲ «ἄδεια χέρια», ὅταν προσφεύγῃ μὲ πίστη στὴν χάρη Της. Σὲ καιροὺς ἀναστατώσεων, κοινωνικῆς ἀναταραχῆς, ἀνασφάλειας καὶ ἀβεβαιότητας, ὅπως αὐτοὺς ποὺ ζῇ ἡ Πατρίδα μας χρόνια τώρα, ἰδιαίτερα ὅμως τὴν φετινὴ χρονιά, ποῦ ἀλλοῦ νὰ βρῇ ὁ χριστιανὸς τόνωση, παρηγοριὰ καὶ ἐλπίδα, ἔξω ἀπὸ τὴν Ἁγία Σκέπη καὶ τὴν προστασία τῆς Θεομήτορος ; Σ’ αὐτὴν θὰ καταφύγῃ καὶ σ’ αὐτὴν θὰ ἐναποθέσῃ τὶς ἐλπίδες του.

-Γ-

            Εἶναι, πράγματι, τραγικὴ ἡ κατάσταση τῆς ἐποχῆς μας. Σ’ ὅλο τὸν πλανήτη κυριαρχεῖ ἡ βία καὶ τὸ ἔγκλημα, ὁ πόλεμος καὶ οἱ φρικιαστικὲς σφαγὲς ἀθώων ἀνθρώπων, ἡ ἀδικία καὶ ἡ ἀνεντιμότητα καὶ ἡ λατρεία τοῦ μαμωνᾶ. Στοὺς διεθνεῖς Ὀργανισμούς, οὐσιαστικὰ ἔχουν παύσει νὰ ὑπάρχουν οἱ ἄνθρωποι καὶ κυριαρχοῦν οἱ ἀριθμοί. Ἀκόμη, ἡ ἠθικὴ ἐξαχρείωση καὶ τὰ «πάθη τῆς ἀτιμίας» (Ρωμ. α΄ 26), ἐπιχειροῦν θρασύτατα νὰ ἐπιβληθοῦν καὶ νὰ γίνουν τρόπος ζωῆς, ἀφοῦ φθάσαμε στὸ θλιβερὸ κατάντημα νὰ ... παρελαύνῃ «περήφανα» ἡ ἀνωμαλία στὴν Ἀθήνα καὶ στὴν Θεσσαλονίκη καὶ νὰ ὑποστηρίζεται προκλητικότατα ἀπὸ παράγοντες τοῦ πολιτισμοῦ, ἐπιστημονικοῦ καὶ καλλιτεχνικοῦ κόσμου !  Ἐξ ἄλλου, πλήθη ἀνθρώπων, ἑκατομμύρια ὁλόκληρα, ἐγκαταλείπουν τὶς πατρογονικές τους ἑστίες καὶ ἔρχονται ὡς λαθρομετανάστες ἤ πολιτικοὶ πρόσφυγες στὴν Ἑλλάδα, ἐνῷ χιλιάδες ἄλλοι βρῆκαν τραγικὸ θάνατο στὰ ταραγμένα νερὰ τῆς Μεσογείου. Εἶναι μιὰ κατάσταση ἐντελῶς πρωτόγνωρη, ποὺ προκαλεῖ τρόμο καὶ ἀνασφάλεια στὴν ζωὴ τῶν κρατῶν καὶ τῶν πολιτῶν τους, κάτι ποὺ ἐπαυξάνεται ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους ἰσχυροὺς σεισμοὺς καὶ τὰ ποικίλα ἀκραῖα καιρικὰ φαινόμενα, τὰ ναυάγια καὶ τὶς ἀεροπορικὲς τραγωδίες ...

-Δ-

            Ζῶντας, λοιπόν, σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο τῆς ἀσυναρτησίας, τῆς σκληρότητας καὶ τῆς ἀνασφάλειας, εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη νὰ καταφύγουμε, μὲ τὴν προσευχή, στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ψάλλοντας μαζὶ μὲ τὸν ἱερὸ ὑμνογράφο τοῦ μικροῦ παρακλητικοῦ Κανόνος : «... τὶς ἡμᾶς ἐρρύσατο (Θεοτόκε), ἐκ τοσούτων κινδύνων, τὶς δὲ διεφύλαξεν ἕως νῦν ἐλευθέρους ; Οὐκ ἀποστῶμεν, Δέσποινα, ἐκ σοῦ · σοὺς γὰρ δούλους σώζεις ἀεὶ ἐκ παντοίων δεινῶν». Γιατί, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ἔχουμε καὶ ἀρκετὰ θέματα ἐθνικὰ σὲ ἐκκρεμότητα, ὅπως τὸ Κυπριακό, τὸ Αἰγαῖο, τὴν Θράκη, τὸ λεγόμενο «Μακεδονικό», ἰδιαίτερα δὲ γιὰ τὴν περιοχή μας τὸ Βορειοηπειρωτικό.

-Ε-

            Γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἡ Μητρόπολή μας - μολονότι γνωρίζει τοὺς οἰκονομικοὺς λόγους, ποὺ δυσκολεύουν κάποιους νὰ μετακινηθοῦν - ὀργανώνει καὶ φέτος τὴν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καθιερωμένη Ἀγρυπνία στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κοιμήσεως Θεοτόκου τῆς Μολυβδοσκέπαστης, σὲ ἀπόσταση ἀναπνοῆς ἀπὸ τὰ σύνορα μὲ τὴν Βόρειο Ἤπειρο. Ἡ Ἀγρυπνία θὰ ἀρχίσῃ στὶς 9 τὸ βράδυ τῆς 14ης Αὐγούστου καὶ θὰ τελειώσῃ, σὺν Θεῷ, γύρω στὶς 5.30 τὸ πρωῒ τῆς 15ης Αὐγούστου, μὲ τὴν πρώτη Θ. Λειτουργία. Ἀργότερα, θὰ τελεσθῇ καὶ δεύτερη Λειτουργία. Ἐλᾶτε νὰ συμπροσευχηθοῦμε. Εἶναι μιὰ ἰδιαίτερη εὐλογία.

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

«ΘΕΜΑ ΣΥΝΟΡΩΝ ΕΓΕΙΡΕΙ Η ΑΛΒΑΝΙΑ ! »

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ  25ῃ Μαΐου 2015

Ἀριθ. Πρωτ. 33

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ,

ἔκανε τὶς ἀκόλουθες δηλώσεις :

            « Πολλὲς φορὲς ἔχω τονίσει, ὅτι οι Ἀλβανοὶ φέρονται μὲ ἰταμότητα καὶ θρασύτητα ἀπέναντι στὴν Ἑλλάδα. Κι’ αὐτὸ τὸ ἀποδείκνυαν ἀλλεπάλληλα γεγονότα, ποὺ ἀφοροῦσαν στὴν Ἑλληνικὴ Ἐθνικὴ Κοινότητα τῆς Βορείου Ἠπείρου. Τώρα, ὅμως, ὅπως ἔγραψε μὲ πηχυαίους πρωτοσέλιδους τίτλους ἡμερήσια γιαννιώτικη ἐφημερίδα, ἔγκυρη καὶ μὲ εὐρύτατη κυκλοφορία (Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015), «κάθε ὅριο ἔχει ξεπεράσει τὸ θράσος τῆς ἀλβανικῆς πλευρᾶς πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ἀφοῦ μετὰ τὸ θέμα μὲ τὴν ὑφαλοκρηπῖδα ποὺ ... ἐπινόησε, ἀντιδρῶντας οὐσιαστικὰ στὶς ἔρευνες ποὺ θὰ κάνει ἡ Χώρα μας γιὰ ὑδρογονάνθρακες στὸ Ἰόνιο, τὰ Τίρανα, μέσῳ διαβήματος, ζήτησαν καὶ τοὺς χάρτες χερσαίων ἐρευνῶν γιὰ ὑδρογονάνθρακες, ποὺ θὰ γίνουν στὴν Ἤπειρο, ἐγείροντας ἐπὶ τῆς οὐσίας θέμα συνόρων».

            Ναί !  «ΘΕΜΑ  ΣΥΝΟΡΩΝ  ΕΓΕΙΡΕΙ  Η  ΑΛΒΑΝΙΑ ! ». Διότι δὲν ἔχει ἐγκαταλείψει ποτὲ τὰ σχέδιά της γιὰ τὴν δημιουργία τῆς ... «Μεγάλης Ἀλβανίας». Καὶ ξεχνάει, ὅτι καὶ τὰ σημερινὰ σύνορά της, πρὸς Νότον τοὐλάχιστον, προέρχονται ἀπὸ τὴν κλοπὴ τῶν Ἑλληνικῶν ἐδαφῶν τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν βοήθεια κυρίως τῆς Ἰταλίας τὸ 1914. Αὐτὴ ἡ συμπεριφορὰ ἀποτελεῖ καὶ θρασύτητα καὶ ντροπή, ἀφοῦ χάρη στὴν Ἑλλάδα μπόρεσε ἡ Ἀλβανία - μετὰ τὴν πτώση τοῦ ἀθεϊστικοῦ κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος - νὰ σταθῇ στὰ πόδια της οἰκονομικῶς. Ἡ ἀχαριστία εἶναι ἴδιο τῶν μικρῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀνέντιμων κρατῶν.

            Ἕνα ἀκόμη πρόσφατο δεῖγμα τῆς ἀλβανικῆς ἀχαριστίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀνθελληνικῆς πολιτικῆς της εἶναι, ὅτι τὸ Σοσιαλιστικὸ κόμμα τοῦ πρωθυπουργοῦ Ἔντι Ράμα τοποθέτησε στὴ θέση τοῦ τρίτου ἀντιπροέδρου τῆς ἀλβανικῆς Βουλῆς τὸν Σπετὶμ Ἰντρίζι, ποὺ εἶναι πρόεδρος τοῦ ἐθνικιστικοῦ κόμματος τῶν Τσάμηδων. Ὁ ὁποῖος, μάλιστα, ἐδήλωσε, ὅτι ἀμέσως μετὰ τὴν ἀνάληψη τῶν καθηκόντων του θὰ λυθῆ καὶ τὸ ζήτημα «τῶν ἐδαφικῶν διεκδικήσεων στὴν Ἑλλάδα», ποὺ προβάλλουν οἱ Τσάμηδες. Κι’ ἀκόμη, ὅτι εὐελπιστεῖ μελλοντικὰ νὰ ὑπάρχῃ ἐκπρόσωπος τοῦ Τσάμικου Κόμματος καὶ στὴν ... Ἑλληνικὴ Βουλή !!!  Αὐτὸς ὁ διορισμὸς προκάλεσε τὴν παραίτηση ἀπὸ τὴν θέση τοῦ ἀντιπροέδρου τῆς ἀλβανικῆς Βουλῆς τοῦ κ. Βαγγέλη Ντοῦλε, ὁ ὁποῖος, εἶναι πρόεδρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Κόμματος «Ἕνωση Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ)».

            Ἐνῷ, ὅμως, οἱ ἐξελίξεις στὴν γείτονα εἶναι ραγδαῖες, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση παρακολουθεῖ ἀμήχανη τὶς κινήσεις τῶν Ἀλβανῶν, καὶ τοὺς κινδύνους τῆς Βορειοηπειρωτικῆς Κοινότητος ἰδιαίτερα, ἀπὸ τοὺς ἐγκληματίες «Τσάμηδες», τοὺς ὁποίους ἡ Ἀλβανία φανερὰ πλέον ὑποκινεῖ σὲ ἀνθελληνισμό.

            Ἐκφράζοντας γιὰ μία ἀκόμη φορὰ τὴν ἀγωνία μας, προσευχόμαστε καί, παράλληλα, φωνάζουμε δυνατὰ στὴν Κυβέρνηση καὶ σὲ ὅλο τὸν πολιτικὸ κόσμο : Κύριοι, ξυπνῆστε !  Ἡ Χώρα καὶ ἡ Βόρειος Ἤπειρος κινδυνεύουν τὰ ἔσχατα. Γιατί, ἄν συνεχίσετε νὰ ἀδιαφορῆτε, θὰ πληρώσουμε πολὺ ἀκριβὰ μιὰν - ὅ μὴ γένοιτο - ἐθνικὴ ταπείνωση καὶ καταστροφή ».

( Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως )

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 17ῃ Μαΐου 2015

 Ἀριθ. Πρωτ.  32

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

                Ὁ λόγος, γιὰ τὸ Βορειοηπειρωτικὸ ζήτημα, ποὺ, δυστυχῶς, ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἄλυτο. Ἄν καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία (Κυβέρνηση καὶ Ἀντιπολίτευση) δείχνει νὰ κωφεύῃ καὶ νὰ ἀδιαφορῇ, ἐν τούτοις ἡ ἀκριτικὴ Μητρόπολή μας, γιὰ ἄλλη μιὰ φορά, ἔφερε στὴν ἐπιφάνεια τὸ φλέγον αὐτὸ Ἐθνικὸ Ζήτημα.

                Ἔτσι, τὴν Κυριακή, 17 Μαΐου 2015, στὸ ἀκριτικὸ καὶ ἡρωϊκὸ Δελβινάκι πραγματοποιήθηκαν οἱ προγραμματισμένες ἐκδηλώσεις, ὡς ἑξῆς : Τὸ πρωῒ τελέσθηκε ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία καὶ Μνημόσυνο γιὰ τοὺς πρωταγωνιστὲς καὶ τοὺς πεσόντες, γνωστοὺς καὶ ἀγνώστους, κατὰ τὸν Αὐτονομιακὸ Ἀγῶνα. Στὴ συνέχεια ἐψάλη τρισάγιο στὸν τάφο τοῦ Δρυϊνουπόλεως ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, ἐνῷ ὁ Σεβ. Μητροπολίτης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ ἐκφώνησε ἐπίκαιρη ὁμιλία. Τέλος, ἔγινε εἰρηνικὴ πορεία μέχρι τὸ Ἡρῶον τῆς κωμοπόλεως, ὅπου ἐψάλη τρισάγιο καὶ κατατέθηκε στεφάνι ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη, ὅπως πρωτύτερα εἶχε κατατεθῆ καὶ στὸν τάφο τοῦ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Ἡ ὅλη ἐκδήλωση ἔκλεισε μὲ τὸν Ἐθνικὸ Ὕμνο.

                Ἐντυπωσιακὴ ἦταν ἡ συμμετοχὴ Ἑλλαδιτῶν καὶ Βορειοηπειρωτῶν, καθὼς καὶ διαφόρων Ὀργανώσεων μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὴν Σ.Φ.Ε.Β.Α. Ὅλοι οἱ συμμετασχόντες ἐνέκριναν, διὰ βοῆς, τὸ  ἀκόλουθο

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

                1) Παρακαλοῦμε τὴν Κυβέρνηση καὶ τὴν Ἀντιπολίτευση νὰ ἀσχοληθοῦν, ἐπὶ τέλους, καὶ μὲ τὰ ἐθνικὰ θέματα, μάλιστα δὲ μὲ τὸ Βορειοηπειρωτικό.

                2) Χαιρετίζουμε μὲ χρηστὲς ἐλπίδες τὴν ἐκλογὴ τοῦ κ. Λεωνίδα Παππᾶ, ὡς νέου Προέδρου τῆς Ἐθνικῆς Βορειοηπειρωτικῆς Ὀργανώσεως «ΟΜΟΝΟΙΑ».

                3) Ζητοῦμε νὰ σταματήσῃ ἡ Ἀλβανία τὴν ἁρπαγή, μὲ διάφορα προσχήματα τῆς περιουσίας τῶν Βορειοηπειρωτῶν. Ὅπως ἐπίσης, νὰ σταματήσῃ τὴν νόθευση τοῦ ἐθνικοῦ φρονήματος τῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητας μὲ τὴν ἀλλοίωση τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος. Ἄς καταλάβουν, ἐπὶ τέλους, οἱ γείτονες, ὅτι ἡ Χειμάρρα εἶναι πέρα γιὰ πέρα Ἑλληνική.

                4) Συμμεριζόμαστε τὴν ἀγωνία τῶν χριστιανῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ τῆς Ἀφρικῆς, γιὰ τὰ ἀπάνθρωπα ἐγκλήματα τῶν τζιχαντιστῶν, καὶ καλοῦμε τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς νὰ δραστηριοποιηθοῦν γιὰ νὰ σταματήσῃ ἡ περαιτέρω αἱματοχυσία, προτοῦ νὰ εἶναι ἀργά.

                5) Συμμετέχουμε στὸν πόνο τῶν κατοίκων, κυρίως τοῦ μακρυνοῦ Νεπάλ, ποὺ ἐπλήγησαν ἀπὸ τὸν τρομακτικὸ σεισμὸ τοῦ περασμένου μῆνα.   Τέλος,

                6) Ἀπευθύνουμε θερμότατη ἔκκληση πρὸς ὁλόκληρο τὸν πολιτικὸ κόσμο καὶ τὸν λαό μας γιὰ ἑνότητα καὶ ὁμοψυχία, ὥστε νὰ μπορέσῃ ἡ Πατρίδα μας νὰ βγῇ, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τὶς πολὺ δύσκολες σημερινὲς περιστάσεις».

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως).

Ἐγκύκλιος 180η: "Αὐτονομιακὸς Ἀγώνας Βορείου Ἠπείρου - 101 χρόνια μετά (1914-2015)."

                                            

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 4ῃ Μαΐου 2015

Ἀριθ.  Πρωτ. 18 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  180ή

ΘΕΜΑ:  Αὐτονομιακὸς Ἀγώνας Βορείου Ἠπείρου - 101 χρόνια μετά (1914-2015).

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

-Α-

            Ὅταν στὶς 17 Μαΐου 1914 ὑπογραφόταν τὸ «Πρωτόκολλον τῆς Κερκύρας», ποὺ ὁπωσδήποτε ἐπικύρωνε τὸν Αὐτονομιακὸ Ἀγῶνα τῶν Βορειοηπειρωτῶν (17 Φεβρουαρίου 1914), κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ φανταστῇ, ὅτι αὐτὸ τὸ ἀνελεύθερο καθεστὼς τῆς Ἀλβανίας θὰ ἔφθανε καὶ θὰ ξεπερνοῦσε τὰ ἑκατὸ χρόνια.

            Βέβαια, μόνο οἱ Χειμαρριῶτες δὲν ἀναγνώρισαν τὸ «Πρωτόκολλο τῆς Κερκύρας», γιατὶ σύνθημά τους εἶχαν τὴν ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Ἑλλάδα. Τελικά, οἱ Χειμαρριῶτες ἔχασαν καὶ τὴν ἐθνικότητά τους, τὸ 1946, ὅταν ἀρνήθηκαν νὰ ἀναγνωρίσουν τὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς τοῦ Ἐνβὲρ Χότζα. Κι’ ὄχι μόνοι οἱ Χειμαρριῶτες, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ Βορειοηπειρῶτες ἔχασαν τὰ πάντα, κυρίως δὲ τὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη τους, ὅταν τὸν Νοέμβριο 1967 ἡ Ἀλβανία ἀνακηρύχθηκε ἐπίσημα σὰν τὸ πρῶτο ἄθεο κράτος στὸν κόσμο.

-Β-

            Καὶ σήμερα, ὅμως, παρ’ ὅτι κατέρρευσε τὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς καὶ γκρεμίστηκαν τὰ ἀπαίσια ἠλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, ποὺ ἔζωναν ἀπ’ ἄκρη σ’ ἄκρη ὅλη τὴν Χώρα, τὰ πράγματα, μέσα, ἐλάχιστα ἔχουν βελτιωθῆ. Γιατὶ ἀπ’ τὴ μιὰ μεριὰ ὑπάρχει ὁ μισελληνισμὸς τῶν Ἀλβανῶν, ποὺ προβαίνει σὲ συχνὲς ἐκδηλώσεις κατατρομοκρατήσεως τῶν Βορειοηπειρωτῶν, ἐνῷ ἀπ’ τὴν ἄλλη βλέπουμε τὴν ἀπόλυτη ἀδιαφορία τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Ἄν δὲ δὲν εἶχε γίνει ὁ τιτάνιος ἀγώνας τοῦ μεγάλου Προκατόχου μου , Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κυροῦ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, τὸ Βορειοηπειρωτικὸ θὰ ἦταν ἀκόμη θαμμένο στὰ χρονοντούλαπα τῆς Ἱστορίας. Μπορεῖ νὰ δείχνουμε ἐνδιαφέρον γιὰ ξένους λαούς, ποὺ βρίσκονται στὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ κόσμου, ὅπως, γιὰ παράδειγμα, ἡ Βενεζουέλα, ἡ Ἀργεντινὴ κ.ἄ., τὸ κράτος μας, ὅμως, τὸ Βορειοηπειρωτικὸ τὸ ἔχει στὰ «ἀζήτητα»...

-Γ-

            Ἀλλὰ ἐμεῖς, δὲν θέλουμε καὶ δὲν μποροῦμε νὰ συμβιβασθοῦμε μὲ τὴν κυβερνητικὴ ἀδιαφορία, κι’ οὔτε νὰ ἀρνηθοῦμε τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἱεράρχου ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ γιὰ τὰ δίκαια καὶ τὰ δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων Βορειοηπειρωτῶν. Ἀντίθετα, παλεύουμε μὲ ἀπολύτως νόμιμα μέσα, ὥστε  οἱ ἀδελφοί μας νὰ μὴ νοιώθουν ξεχασμένοι καὶ - τὸ χειρότερο - προδομένοι ἀπὸ τὴν Μητέρα Πατρίδα. Ἡ Σ.Φ.Ε.Β.Α. μὲ τὶς συχνὲς ἐπισκέψεις τῶν μελῶν της, συμμετέχει ἐνεργὰ στὶς γιορτές, καθὼς καὶ σὲ ἄλλες ἐκδηλώσεις τῶν ἐκεῖ Ἑλλήνων, ἐνῷ ἀκούει καὶ μᾶς μεταφέρει τὶς δυσκολίες καὶ τὰ ποικίλα προβλήματα τῶν Βορειοηπειρωτῶν, ποὺ δὲν εἶναι καὶ λίγα. Ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὶς συντάξεις τοῦ Ο.Γ.Α., καὶ - γιὰ νὰ παραλείψουμε ἄλλα - καὶ γιὰ τὴν περισυλλογὴ τῶν ὀστῶν τῶν ἡρώων Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν καὶ Ὁπλιτῶν, ποὺ ἔπεσαν ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος, πολεμῶντας τὸν (τότε) Ἰταλικὸ Φασισμό.

-Δ-

            Ἡ ἀκριτικὴ Μητρόπολή μας συμμετέχει ὁλόψυχα στὸν ἀγῶνα τῶν Βορειοηπειρωτῶν, ἀθόρυβα ἀλλὰ δυναμικά. Ἔτσι, λοιπόν, καὶ φέτος θὰ πραγματοποιηθῇ, Θεοῦ θέλοντος, ἡ καθιερωμένη ἐκδήλωση στὸ ἡρωϊκὸ Δελβινάκι, τὴν Κυριακή, 17η Μαΐου 2015. Τὸ πρωῒ θὰ τελεσθῇ ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία καὶ τὸ ἱερὸ μνημόσυνο τῶν πρωτεργατῶν καὶ τῶν πεσόντων στὸν Αὐτονομιακὸ Ἀγῶνα. Κατόπιν θὰ ψαλῇ τρισάγιο ἐπὶ τοῦ τάφου τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, μετὰ δὲ θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ σχετικὴ ὁμιλία τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, ἐνῷ ἡ ὅλη ἐκδήλωση θὰ κλείσῃ μὲ τὴν εἰρηνικὴ πορεία  μέχρι τὸ Ἡρῶο τῆς κωμοπόλεως, ὅπου, μετὰ τὸ τρισάγιο ὑπὲρ τῶν κατὰ καιροὺς πεσόντων, θὰ κατατεθῇ ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη στέφανος, θὰ ψαλῇ ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος καὶ θὰ ἀναγνωσθῇ πρὸς ἔγκριση τὸ Ψήφισμα.

            Ἡ παρουσία ὅλων εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητη. Θὰ σᾶς περιμένω ὅλους.  

Διάπυρος εὐχέτης ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

ΘΕΜΑ: Ὀ Ἀναστημένος Χριστὸς εἶναι ὁ Αἰώνιος Νικητής.

Ἅγιον Πάσχα 2015

 Ἀριθ.  Πρωτ. 10

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  179η

ΘΕΜΑ:  Ὀ Ἀναστημένος Χριστὸς εἶναι ὁ Αἰώνιος Νικητής.

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

-Α-

            Ὁλόκληρος ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανικὸς κόσμος γιορτάζει τὸ μοναδικὸ καὶ τὸ πιὸ μεγάλο γεγονὸς στὴν παγκόσμια Ἱστορία : Τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος διεκήρυξε, ὅτι «ἐγὼ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ἅδου» (Ἀποκ. α΄ 17-18). Δηλαδή, ἐγὼ εἶμαι ὁ πρῶτος, διότι ὑπάρχω προαιωνίως, καὶ ὁ ἔσχατος, διότι θὰ ὑπάρχω πάντοτε. Εἶμαι ἀκόμη ἐκεῖνος ποὺ ζῇ πάντοτε κι’ ἔχει τὴ ζωὴ ἀπὸ τὸν ἑαυτό του. Καὶ ἔγινα νεκρός, πεθαίνοντας γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Καὶ ἔχω στὰ χέρια μου τὰ κλειδιὰ τοῦ θανάτου καὶ τοῦ Ἅδη. Διότι μὲ τὸν θάνατό μου κατέλυσα τὸν θάνατο καὶ ἀπέκτησα ἐξουσία καὶ στὸν Ἅδη. Γι’ αὐτό, καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ὁ συνθέτης τοῦ περίφημου κανόνος τοῦ Πάσχα, σημειώνει σ’ ἕνα τροπάριο : «Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, Ἅδου τὴν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου, ἀπαρχήν, καὶ σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τὸν αἴτιον, τὸν μόνον εὐλογητὸν τῶν πατέρων Θεὸν καὶ ὑπερένδοξον».

-Β-

            Ναί, ἀδελφοί ! Ἡ δύναμη τοῦ Ἀναστάντος Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀκατανίκητη. Αἰῶνες τώρα, ἔχει χυθῆ καὶ συνεχίζει νὰ χύνεται ἄφθονο τὸ μελάνι τῶν ἀρνητῶν καὶ διωκτῶν τοῦ χριστιανισμοῦ. Κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς εἶπαν, ὅτι τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ τὸ ἔκλεψαν οἱ Ἀπόστολοι, ἄλλοι ἰσχυρίσθηκαν ὅτι ὁ Κύριος ἐλιποθύμησε στὸν Σταυρό, κι’ ὅτι στὸν τάφο συνῆλθε. Καὶ ὡρισμένοι, ἄλλα, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ πῇ κανεὶς πὼς ἀγγίζουν τὸ ὅρια τῆς φαιδρότητας καὶ τοῦ γελοίου, ὅπως ἡ θεωρία ὅτι τὸ Σῶμα ἀφαιρέθηκε ἀπὸ τὸν τάφο καὶ τὸ ἔθαψαν κάτω ἀπὸ ἕνα ρυάκι, τοῦ ὁποίου εἶχαν στρέψει τὴν ροὴ τοῦ νεροῦ προηγουμένως καὶ μετὰ τὴν ταφὴ τὸ ξανάφεραν καὶ πάλι στὴν κανονική του κοίτη, ὥστε νὰ μὴ μπορῇ νὰ βρεθῇ ὁ νέος... τάφος !

-Γ-

            Ἀλλὰ ὅσο κι’  ἄν «δούλεψε» ἡ ἀχαλίνωτη φαντασία καὶ ἡ ἀπιστία τῶν διαφόρων κατὰ καιροὺς ἀρνητῶν, ἡ Ἀνάσταση εἶναι τὸ θαῦμα τῶν θαυμάτων. Καὶ ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Νικητὴς καὶ Θριαμβευτής, ὄχι μόνο ἐναντίον τοῦ Θανάτου καὶ τοῦ Ἅδου, ἀλλὰ καὶ ὁ αἰώνιος Νικητὴς ὅλων ἐκείνων τῶν ἀπίστων, ποὺ μὲ μανία ἐπολέμησαν τὸ ὑπερφυὲς γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως. Ἀπὸ τὸν Ἰουλιανὸ τὸν Παραβάτη, ποὺ εἶπε πεθαίνοντας «νενίκηκάς με, Ναζωραῖε», μέχρι τὸν διαβόητο ἀρνητὴ τοῦ δέκατου ἔνατου αἰῶνα Ἐρνέστο Ρενάν, πού, τελικά, δὲν δυσκολεύτηκε νὰ διακηρύξῃ, ὅτι ὁ Ἰησοῦς «μένει διὰ τὴν ἀνθρωπότητα ἀνεξάντλητος πηγὴ ἠθικῶν ἀναγεννήσεων» · καὶ ἀπὸ τὴν θαυμαστὴ ἀναγέννηση τῆς χριστιανικῆς Πίστεως, ἔπειτα ἀπὸ ἑβδομήντα χρόνια πρωτοφανῶν σὲ σκληρότητα διωγμῶν στὴν ἄλλοτε Σοβιετικὴ Ἕνωση, σ’ ὁλόκληρο σχεδὸν τὸν εἰκοστὸ αἰῶνα · ἀλλὰ καὶ τοὺς θλιβεροὺς «τζιχαντιστὲς» τοῦ εἰκοστοῦ πρώτου αἰῶνα, τοῦ αἰῶνα μας δηλαδή, ποὺ κυριολεκτικὰ σφάζουν τοὺς χριστιανούς, στὴν Μέση Ἀνατολὴ καὶ στὴν Ἀφρική, καὶ μὲ θρασύτητα καὶ κομπασμὸ δείχνουν τὶς ἀπάνθρωπες πράξεις τους, διὰ μέσου τῆς τηλεοράσεως, σ’ ὁλόκληρο τὸν κόσμο, «χωρὶς περίσκεψιν, χωρὶς αἰδῶ», ὅπως λέει κι’ ὁ ποιητής.

-Δ-

            Σὲ ὅλους αὐτούς, τοὺς παλαιότερους καὶ τοὺς σύγχρονους πολέμιους τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, θὰ μπορούσαμε νὰ ἐπαναλάβουμε τὸν στίχο ἀπὸ τὸν ὑπέροχο κανόνα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου : «Μάτην φυλάττεις τὸν τάφον, κουστωδία · οὐ γὰρ καθέξει τύμβος αὐτοζωΐαν». Μάταια κοπιάζετε, μάταια πασχίζετε ν’ ἀποδείξετε μῦθο τὴν Ἀνάσταση. Ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ αἰώνιος Νικητής. Κι’ ὅταν Ἐκεῖνος θὰ ἐπανέλθῃ στὴν γῆ, κατὰ τὴν Δευτέραν Παρουσίαν Του, ὄχι βέβαια καθηλωμένος στὸν Σταυρό, ἀλλὰ καθισμένος σὲ θρόνο δόξας, Κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν, τότε καὶ σεῖς καὶ μεῖς κι’ ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα θὰ Τὸν ἀναγνωρίσῃ σὰν τροπαιοῦχο καὶ Νικητή, Καὶ «πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός» (Φιλιπ. β΄ 10-11), Γι’ αὐτό, ἀδελφοί, θάρρος, γιατὶ ὁ Χριστὸς «ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ» (Ἀποκ. στ΄ 2). «Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε · πάλιν ἐρῷ, χαίρετε» (Φιλιπ. δ΄ 4). Ἀδελφοί, ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ - ΑΛΗΘΩΣ  ΑΝΕΣΤΗ !   

Διάπυρος εὐχέτης ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

25η Μαρτίου : Δυὸ γιορτὲς ὁρόσημα γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Ἔθνος

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 9ῃ Φεβρουαρίου 2015

 Ἀριθ.  Πρωτ. 9

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  178η

ΘΕΜΑ:  25^η Μαρτίου : Δυὸ γιορτὲς ὁρόσημα γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Ἔθνος

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

            Ἡ 25^η Μαρτίου εἶναι μεγάλος σταθμὸς γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Ἔθνος. Εἶναι δυὸ γιορτές, ποὺ ὁ ὀρθόδοξος χριστιανικὸς λαός μας τὶς θεωρεῖ ἄρρηκτα συνδεδεμένες. Γιατὶ ἡ μιὰ σηματοδοτεῖ τὴν σωτηρία μας. Καὶ ἡ ἄλλη, τὴν ἀπαρχὴ τῆς λυτρώσεως τῆς Ἑλληνικῆς μας Πατρίδος ἀπὸ τὸν ἀπάνθρωπο τουρκικὸ ζυγό.

            Πράγματι !  Ὅταν ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριὴλ ἔφερε τὸ «εὐαγγέλιο», δηλαδὴ τὸ εὐχάριστο μήνυμα στὴν Παρθένο Μαριάμ, ποὺ κατοικοῦσε στὴν Ναζαρέτ, ὅτι θὰ γινόταν ἡ μητέρα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, πρόσθεσε κι’ αὐτὰ τὰ λόγια :  «Οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται, καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαυῒδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος" (Λουκᾶ α΄ 32-33). "Αὐτὸς σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν" (Ματθ. α΄ 21). Αὐτὸς θὰ σώσῃ ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες του τὸν κόσμο, ὁ ὁποῖος θὰ Τὸν πιστέψῃ ὡς Σωτῆρα καὶ θὰ γίνῃ μὲ τὴν πίστη αὐτὴ ὁ πραγματικὸς λαός Του.

-Β-

            Ἡ Παναγία μας, τὸ ἔργο τῆς σωτηρίας ποὺ θὰ ἔφερνε ὁ Μεσσίας στὴν ἀνθρωπότητα, τὸ περιγράφει περίφημα στὴν Ὠδὴ ποὺ εἶπε μετὰ τὴν συνάντησή της μὲ τὴν συγγενῆ της τὴν Ἐλισάβετ, τὴν μητέρα τοῦ Προδρόμου : Ὁ Θεὸς πάντοτε, καὶ στὸ παρελθόν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς τώρα, μὲ τὴν ἀποστολὴ τοῦ Μεσσία, ἔκανε ἔργα ἰσχυρὰ καὶ δυνατὰ μὲ τὸ παντοδύναμο χέρι Του (...). Ἔδωσε ἄφθονες τὶς πνευματικὲς δωρεὲς τῆς σωτηρίας σ'  ὅσους τὶς πόθησαν πολύ. Ἀντίθετα ὅμως ἀποδίωξε μὲ ἀδειανὰ χέρια ἀνθρώπους ποὺ εἶχαν ὑλικὰ πλούτη, καθὼς κι' ἐκείνους ποὺ εἶχαν τὴν ἰδέα ὅτι κατέχουν τὸν θησαυρὸ τῆς ἀρετῆς. (Λουκᾶ α΄ 51-53).

            Ἄς ἔχῃ δόξαν ὁ Ἅγιος Θεὸς ποὺ δὲν μᾶς ξέχασε, ἀλλὰ μᾶς θυμήθηκε καὶ θέλησε νὰ μᾶς προφυλάξῃ καὶ νὰ μᾶς σώσῃ ἀπὸ τὰ πλοκάμια τῆς ποικιλόμορφης ἁμαρτίας. Φτάνει μόνο, αὐτὸ νὰ μὴν τὸ ξεχνᾶμε ποτέ.

-Γ-

            Ἀλλὰ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος εἶπε στὴν περίφημη ὠδή Της καὶ τοῦτον τὸν προφητικὸ λόγο :   Ὁ Θεὸς "καθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσε ταπεινούς"  (Λουκᾶ α΄ 52). Δηλαδή, ἔριξε κάτω ἀπὸ τοὺς θρόνους τους ἄρχοντες κραταιοὺς καὶ δυνατούς, καὶ ἀνύψωσε ταπεινοὺς καὶ περιφρονημένους. Κι' αὐτό, ἀκριβῶς ἔγινε στὶς 25 Μαρτίου 1821. Στὴν Μονὴ τῆς Ἁγίας Λαύρας, ὅταν ὑψώθηκε τὸ Λάβαρο τῆς Ἐπαναστάσεως, οἱ Ἕλληνες, μὲ μιὰ φωνὴ καὶ μὲ μιὰ καρδιὰ εἶπαν "ἐλευθερία ἤ θάνατος". Ἀπὸ τὴν ἄσχημη ζωὴ τῆς δουλείας προτιμότερος εἶναι ὁ θάνατος  γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τὴν δουλεία τετρακοσίων ἐτῶν κάτω ἀπὸ τὸν τουρκικὸ ζυγό. Γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἄρχιζε ὁ ἀγώνας ἐκεῖνος, ὅπως ἀργότερα τὸ διεκήρυξε ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πρὸς τοὺς μαθητὲς τῶν Ἀθηνῶν, στὴ Πνύκα  : "Ὅταν ἐπιάσαμε τὰ ὅπλα εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ Πίστεως κι' ὕστερα ὑπὲρ Πατρίδος".

-Δ-

            Ἦταν βέβαια, ἄνισος ἐκεῖνος ὁ ἀγώνας. Γιατὶ μιὰ χούφτα Ἕλληνες τὰ ἔβαλαν μὲ τὴν πανίσχυρη τουρκικὴ αὐτοκρατορία. Ὅμως, στὸ τέλος, παρὰ τὶς ἀδυναμίες καὶ τὰ ἐλαττώματά τους καὶ τὸν διχασμό – τὸν αἰώνιο ἐχθρὸ τῆς φυλῆς μας - ἐνίκησαν καὶ δημιούργησαν τὴν νέα Ἑλλάδα βγαλμένη ἀπὸ τὰ ἱερὰ κόκκαλα τῶν ἀγωνιστῶν. Σ’ ὅσους ἀποροῦν πῶς ἔγινε αὐτὸ τὸ θαῦμα, ἡ ἀπάντηση εἶναι μία καὶ μοναδική : Ὁ Θεὸς «καθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσε ταπεινούς». Ὁ Θεὸς ἔδωσε τὴν δύναμη στοὺς ραγιάδες νὰ παλαίψουν καὶ στὸ τέλος νὰ νικήσουν, ὅπως καὶ ἡ Παναγία μας, ποὺ εἶχε γίνει, γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά, ἡ Ὑπέρμαχος τοῦ Ἔθνους μας Στρατηγός. Εἶναι χαρακτηριστικὴ ἡ προσευχὴ τοῦ Γέρου τοῦ Μοριᾶ στὸ ἐξωκκλήσι τῆς Παναγίας, στὸ Χρυσοβίτσι, ὅταν τὰ πράγματα εἶχαν πολὺ δυσκολέψει καὶ φαινόταν σχεδὸν ἀδύνατη ἡ ἅλωση τῆς Τριπολιτσᾶς : «Παναγία μου, βοήθησε καὶ τούτη τὴ φορὰ τοὺς Ἕλληνες νὰ ψυχωθοῦνε». Κι’ Ἐκείνη, πράγματι, τοὺς βοήθησε, τοὺς ἐμψύχωσε, καὶ σὲ λίγο ἡ τότε πρωτεύουσα τῆς Πελοποννήσου βρισκόταν στὰ χέρια τῶν ἐπαναστατημένων Ἑλλήνων.

-Ε-

            Αὐτὲς τὶς δυὸ γιορτὲς γιορτάζουμε σήμερα, ἀδελφοί μου. Καὶ πρέπει, στοὺς δύσκολους καιροὺς ποὺ περνᾶμε, νὰ φροντίζουμε ἀδιάκοπα νὰ ἀνανεώνουμε τὴν ἀγάπη μας πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἑλλάδα. Σὲ καιρούς, ποὺ ἄλλοι ἀρνοῦνται ἐπίσημα τὴν χριστιανική τους ἰδιότητα, κι’ ἄλλοι ὑπονομεύουν τὴν Ἑλληνική μας Πατρίδα, ἄς μένουμε σταθεροὶ καὶ ἀμετακίνητοι σὲ ὅσα μᾶς παρέδωσαν μὲ τόσες θυσίες οἰ πατέρες μας, ἀλλὰ καὶ στὴν σωτηρία ποὺ μᾶς χάρισε ὁ Κύριος. Κι’ ἄς μὴ ξεχνᾶμε, ὅτι ἔχουμε ἐθνικὰ θέματα ἀνοιχτά : Βόρειος Ἤπειρος, Κύπρος, Θράκη, Αἰγαῖο, μᾶς θέλουν ἄγρυπνους στὶς ἐπάλξεις τοῦ χρέους. Οἱ καιροὶ οὐ μενετοί.

            Χρόνια πολλά, ἅγια, εὐλογημένα, ἀγωνιστικά.      

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ