Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς πάντοτε ἐπίκαιρος

                                                            Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 16ῃ Αὐγούστου 2012

Ἀριθ.  Πρωτ.  55

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  158η

ΘΕΜΑ: Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς πάντοτε ἐπίκαιρος

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

            Τοὺς τελευταίους καιρούς, ἡ Ἑλλάδα μας, ἡ ἀγαπημένη μας Πατρίδα, ἐδοκίμασε μεγάλους κλυδωνισμούς. Τὰ ὑπέρογκα χρέη, τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν τὰ ἀλλεπάλληλα δάνεια, ἡ σπατάλη τοῦ δημοσίου χρήματος, ὁ ὑπέρμετρος πλουτισμὸς ἀρκετῶν ἐπιτηδείων, τὸ ξέπλυμα μαύρου χρήματος, οἱ περιβόητες "μίζες" καὶ ἄλλα παρόμοια ἀνομήματα, ὡδήγησαν τὴν Χώρα στὸ χεῖλος τῆς ἀβύσσου καὶ τῆς καταστροφῆς. Ἔπειτα οἱ περικοπές - ἀνελέητες, κατὰ κανόνα - μισθῶν καὶ συντάξεων καὶ ἐπιδομάτων, ὅπως, γιὰ παράδειγμα, ἀπὸ τοὺς ἡρωϊκοὺς πολυτέκνους, ἀλλὰ καὶ ἡ φορομπηχτικὴ μανία τῶν κυβερνώντων, ἐπροκάλεσαν τὴν ἀπόγνωση σὲ μεγάλο μέρος τοῦ λαοῦ μας, ὥστε κάποιοι συμπατριῶτες μας νὰ παρασυρθοῦν στὴν αὐτοκτονία ...

-Β-

            Πέρα, ὅμως, ἀπὸ αὐτά, σοβαρὸ πρόβλημα ὑπῆρξε καὶ ἡ λαθρομετανάστευση. Ἰδιαίτερα μεγάλος καί, πρὸ παντός, ἀνεξέλεγκτος ἀριθμὸς ἀνθρώπων ἀπὸ ξένες χῶρες, μάλιστα δὲ μουσουλμανικές, ἔχουν κατακλύσει τὴν Ἀθήνα καὶ ἀρκετὲς μεγάλες πόλεις, ὅπου ζοῦν σὲ ἄθλιες συνθῆκες. Συνακόλουθο αὐτῆς τῆς καταστάσεως εἶναι τὸ ἔγκλημα σὲ ποικίλες μορφές, οἱ κλοπές, οἱ διαρρήξεις σπιτιῶν, τραπεζῶν καὶ καταστημάτων, ἐνῷ κάποιοι ἀπὸ τοὺς λαθρομετανάστες ἀφαιροῦν καὶ τὴν ζωὴ ἡλικιωμένων ἰδίως ἀνθρώπων, προκειμένου νὰ τοὺς ληστέψουν. Τελευταῖα, παρατηρήθηκε ἔξαρση τῶν ἀνθρωποκτονιῶν καὶ τῶν ληστρικῶν ἐπιδρομῶν, ἀκόμη καὶ μέρα μεσημέρι, ὥστε οἱ ἁρμόδιοι ν' ἀνησυχήσουν σοβαρά. Ἀτυχῶς, ὅμως, καὶ οἱ τυχὸν καλὲς ἀποφάσεις καὶ φροντίδες παρασύρθηκαν στὴν δίνη τῆς παρατεταμένης προεκλογικῆς περιόδου καὶ τῶν ἀλλεπαλλήλων ἐκλογικῶν ἀναμετρήσεων. Ἀποτέλεσμα ; Ἡ Χώρα οὐσιαστικὰ νὰ μένῃ γιὰ πολὺ καιρὸ ἀκυβέρνητη.

-Γ-

            Ἀλλά, δόξα τῷ Θεῷ !  Μᾶς στέλνει γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ τὸν Ἅγιο τοῦ Γένους, τὸν Ἱερομάρτυρα Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό, ποὺ μὲ τὶς περίφημες Διδαχές του εἶναι ἐπίκαιρος περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά : "Ψυχὴ καὶ Χριστὸς σᾶς χρειάζεται", μᾶς λέει. Καὶ μᾶς παροτρύνει νὰ μὴ χάσουμε τὴν πίστη καὶ τὴν ἐλπίδα μας στὸν Χριστό, ἐπαναλαμβάνοντας τὰ

λόγια τοῦ ἱεροῦ Ψαλμωδοῦ : "Διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν" (Ψαλμ. ξε΄ 12). Μᾶς προτρέπει "νὰ βάλωμεν τὴν Δέσποινά μας τὴν Θεοτόκον μεσίτρια , νὰ μεσιτεύσῃ εἰς τὸν Χριστόν ἐπειδὴ καὶ ὁ Υἱός της εἶναι ὠργισμένος κατὰ πάνου μας ἀπὸ τὶς πολλές μας ἁμαρτίες καὶ θέλει νὰ μᾶς καταποντίσῃ. Τὶ καρτεροῦμε, ἀδελφοί μου ; Σήμερον αὔριον τὸ τέλος τοῦ κόσμου · διὰ τοῦτο φροντίζετε νὰ διορθωθῆτε" (Διδαχὴ Ζ΄). Προτείνει δὲ τὸ μοναδικὸ φάρμακο διορθώσεως τῶν κακῶν : Τὴν μετάνοια. Καὶ τονίζει μὲ γλῶσσα προφητική : Πότε θὰ μετανοήσωμεν ; Ὄχι αὔριον καὶ μεθαύριον, ἀλλὰ σήμερον, διότι ἕως αὔριον δὲν ἠξεύρομεν τὶ θὰ πάθωμεν" (Διδαχή Α΄). "Ὅθεν πρέπει καὶ ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, νὰ στοχασθῶμεν τὶ εἴμεθα, δίκαιοι ἤ ἁμαρτωλοί ; Καὶ ἀνίσως εἴμεθα δίκαιοι, καλότυχοι καὶ τρισμακάριοι. Ἀνίσως δὲ καὶ εἴμεθα ἁμαρτωλοί, πρέπει τώρα ὅπου ἔχομεν καιρὸν νὰ μετανοήσωμεν ἀπὸ τὰ κακὰ καὶ νὰ πράξωμεν τὰ καλά" (Διδαχή Δ΄).

-Δ-

            Αὐτὴν τὴν μετάνοια ἔχουμε ἀνάγκη ὅλοι ἄν θέλουμε νὰ ὀρθοποδήσουμε. Καὶ ἐδῶ καὶ στὴν Βόρειο Ἤπειρο εἶναι μεγάλη ἡ ἀνάγκη τῆς μετανοίας. Γι' αὐτὸ ἡ Μητρόπολή μας γιορτάζει καὶ φέτος τὴν μνήμη τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ, κηρύσσοντας κήρυγμα μετανοίας. Θὰ συμπροσευχηθοῦν μαζὶ μας καὶ ἄλλοι  Σεβασμιώτατοι Ἱεράρχες. Τὴν παραμονή, 23 Αὐγούστου, ἡμέρα Πέμπτη, στὶς 7 τὸ ἀπόγευμα θὰ ψαλῆ Μέγας Πανηγυρικὸς Ἑσπερινός. Στὴν συνέχεια θὰ πραγματοποιηθῆ ἡ καθιερωμένη σύντομη λιτάνευση τῆς εἰκόνος καὶ τοῦ ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου μέχρι τὴν κεντρικὴ Πλατεῖα, ὅπου καὶ θὰ ψαλῇ Δέηση καί, κατόπιν, ἐπιστροφὴ στὸν Ναό. Τὴν ἑπομένη, 24 Αὐγούστου, Παρασκευή, κυριώνυμη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς, στὶς 7.30 τὸ πρωΐ, θὰ ἀρχίσουν οἱ "καταβασίες" (δεύτερη καμπάνα), κι' ἀφοῦ ὁλοκληρωθῇ ὁ Ὄρθρος θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ πολυαρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία. Στὸ τέλος οἱ Σεβασμιώτατοι Ἀρχιερεῖς θὰ μεταβοῦν στὴν Ἱ. Μονὴν Μολυβδοσκεπάστου γιὰ νὰ τελέσουν τρισάγιο ἐπὶ τοῦ τάφου τοῦ ἀοιδίμου ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, ἐνῷ στὸ Δημαρχεῖο θὰ προσφερθῇ ὁ καθιερωμένος καφὲς γιὰ ὅσους τὸ ἐπιθυμοῦν.

            Καλὴ συνάντηση στὸν Ναό μας. Ὁ Κύριος, διὰ πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ νὰ σᾶς χαριτώνῃ καὶ εὐλογῇ. Ἰδιαίτερα νὰ εὐλογῇ τὴν Ἑλλάδα μας καὶ τὴν Βόρειο Ἤπειρο.  

Διάπυρος πρὸς Χριστὸς εὐχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

Ἀγρυπνία στὴν Ἱερὰ Μονὴ Μολυβδοσκεπάστου

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 1ῃ Αὐγούστου 2012

 Ἀριθ.  Πρωτ.  54

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  157η

ΘΕΜΑ: Ἀγρυπνία στὴν Ἱερὰ Μονὴ Μολυβδοσκεπάστου

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

            Ἕνα λαϊκὸ λόγιο λέει: "Αὔγουστε, καλέ μου μῆνα, νἄσουν δυὸ φορὲς τὸ χρόνο". Κι' αὐτό, γιατὶ ὁ Αὔγουστος εἶναι κυρίως  ἡ ἐποχὴ τῶν διακοπῶν, τῆς ἀφθονίας τῶν φρούτων καὶ τῶν ποικίλων κηπουρικῶν, τῆς ξενοιασιᾶς καὶ τῆς ἀναπαύσεως.  Ὅμως, πέρα ἀπ' αὐτά, ποὺ ὁπωσδήποτε εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ τὴν ἀνανέωση τῶν σωματικῶν δυνάμεων, ὁ Αὔγουστος ἔχει γιὰ τοὺς χριστιανοὺς μιὰ ἰδιαίτερη χάρη, ἐπειδὴ χαρακτηρίζεται καὶ εἶναι πράγματι ὁ μήνας τῆς Παναγίας.

            Οἱ κατανυκτικὲς "Παρακλήσεις", ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου, ἀλλὰ καὶ τὰ λεγόμενα "ἐννιάμερα", δηλαδὴ ἡ "ἀπόδοση" (σύμφωνα μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴ γλῶσσα) τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως, γεμίζουν ὁλόκληρο σχεδὸν τὸν ὡραῖο αὐτὸ μῆνα μὲ τροπάρια καὶ ψάλματα καὶ ἁγιογραφικὰ ἀναγνώσματα πρὸς τιμὴν τῆς Μεγαλόχαρης, ποὺ εὐφραίνουν καὶ χαροποιοῦν τὶς καρδιές.

-Β-

            Οἱ Ἐνοριακοὶ  Ναοί, τὰ ταπεινὰ ἐξωκκλήσια, οἱ σεβάσμιες Μονές, ὅλοι οἱ ἁγιασμένοι χῶροι , ποὺ μοσχομυρίζουν θυμίαμα καὶ ἁγνὸ κερί, γεμίζουν ἀπὸ ἀνθρώπους  κάθε ἡλικίας, ποὺ ἔρχονται νὰ προσευχηθοῦν καὶ νὰ καταθέσουν στὴν ἀγάπη τῆς Μεγάλης Μάνας, τὰ προβλήματα, τοὺς πόνους καὶ τὶς δυσκολίες τὶς προσωπικές, τὶς οἰκογενειακὲς καὶ τὶς κοινωνικές. Γιατὶ ὁ ἄνθρωπος δὲν ἔχει πόλεμο μόνο ἀπὸ τοὺς συνανθρώπους του, συγγενεῖς, φίλους καὶ γνωστούς. Ἔχει κυρίως, ὡς φοβερὸ "ἀντίδικο" ἐχθρὸ προαιώνιο τὸν πονηρὸ διάβολο, ὁ ὁποῖος, ὅπως βεβαιώνει ἡ Ἁγία Γραφή, εἶναι "ὁ ὄφις ὁ μέγας ... ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην" (Ἀποκ. ιβ΄ 9). Αὐτὸς ὁ ἀδυσώπητος ἐχθρός, προσπαθεῖ μὲ ποικίλους τρόπους νὰ παρασύρῃ τὸν ἄνθρωπο στὴν ἁμαρτία. Νὰ τὸν ἀπομακρύνῃ ἀπὸ τὸν Θεό, νὰ τὸν κάνῃ πολέμιο τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Εὐαγγελίου. Νὰ τοῦ σκοτίσῃ τὸν νοῦ, νὰ τὸν φέρῃ, συχνά, σὲ ἀπόγνωση καὶ σὲ φοβερὰ ἀδιέξοδα.

-Γ-

Εἶναι, ἀκριβῶς, αὐτὸ ποὺ βλέπουμε ἰδιαίτερα τοὺς τελευταίους καιροὺς μὲ κάποιους  συνανθρώπους μας, οἱ ὁποῖοι μὴ μπορῶντας νὰ ἀντέξουν τὸ βάρος τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, ὁδηγοῦνται στὴν αὐτοκτονία ...

            Πέρα, ὅμως, ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ὄχι μόνο ἡ ἀβεβαιότητα γιὰ τὸ μέλλον τῆς Πατρίδος μας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἄγνωστη ἔκβαση τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ὁμολογουμένως περιπλακῆ. Τὸ Αἰγαῖο, ἡ Θράκη, τὸ Σκοπιανό, ἡ πλήμμυρα τῶν λαθρομεταναστῶν καὶ ἡ ἀνασφάλεια ποὺ αὐτοὶ προκαλοῦν σὲ σημαντικὰ τμήματα τῆς κοινωνίας μας, ἀλλὰ γιὰ τὴν περιοχή μας ἰδιαίτερα τὸ Βορειοηπειρωτικό, εἶναι κάποια ἀπὸ τὰ θέματα ποὺ ἀπασχολοῦν καὶ προβληματίζουν - συχνὰ ἐναγώνια - ὅλους τοὺς Ἕλληνες. Τὶ θὰ γίνῃ ; Ποῦ βαδίζουμε ; Πῶς θὰ ὀρθοποδήσῃ ἡ οἰκογένεια ; Μὲ τοὺς νέους, μὲ τὴν ἀνεργία, μὲ τὴν ἐγκληματικότητα, ποὺ ἔχει ἐπικίνδυνα αὐξηθῆ, πῶς θὰ ἀντιδράσουμε ;

-Δ-

            Αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ διάφορα ἐρωτηματικὰ μᾶς ταράζουν σὰν κακοὶ ἐφιάλτες. Ὅμως, μὴ τὸ ξεχνᾶμε, ἀδελφοί μου. Ἐμεῖς, ἔχουμε τὴν Μάνα μας, τὴν Παναγία μας γιὰ νὰ ἐναποθέσουμε τὰ προβλήματά μας. Γι' αὐτὸ καὶ ἡ ἀκριτική μας Μητρόπολη ἔχει καθιερώσει - ἐδῶ καὶ 41 χρόνια  - τὴν Ἀγρυπνία στὴν Μολυβδοσκέπαστη, ὅπου μέσα στὴν ἡσυχία μιᾶς ὁλόκληρης νύχτας ἔχουμε τὴν εὐκαιρία νὰ ζητήσουμε τὴν προστασία καὶ τὶς μεσιτεῖες τῆς Θεομήτορος. Ἔτσι, τὴν παραμονή, 14 Αὐγούστου (ἡμέρα Τρίτη) στὶς 9  τὸ βράδυ ἀκριβῶς, θὰ ἀρχίσῃ ἡ Ἀγρυπνία καὶ θὰ τελειώσῃ, σὺν Θεῷ, γύρω στὶς 5.30 τὸ πρωΐ τῆς 15ης Αὐγούστου (Τετάρτη) μὲ τὴν ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία. Ἀργότερα, θὰ τελεσθῆ καὶ δεύτερη Λειτουργία (7.30 μέχρι 10.30). Ὅσοι μποροῦν, νὰ ἔλθουν νὰ συμπροσευχηθοῦμε. Ἡ Παναγία βοήθειά μας.

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

Δελτίον Τύπου: "Κύριοι, δολοφονεῖτε τὴν ἀκριτική Ἑλλάδα, κλείνοντας τὶς Ὑπηρεσίες"

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 1ῃ Αὐγούστου 2012

Ἀριθ. Πρωτ.  71

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ,

ἔκανε τὶς ἀκόλουθες Δηλώσεις :

            «Παρακολουθῶ μὲ βαθὺ πόνο ψυχῆς τὶς δραματικὲς ἐξελίξεις στὶς δύο Ἐπαρχίες Πωγωνίου καὶ Κονίτσης. Διακονῶντας τὶς ἐπαρχίες αὐτὲς ἐπὶ σαράντα πέντε (45) ὁλόκληρα χρόνια, βλέπω, ἰδίως τὸν τελευταῖο καιρό, μιὰ συρρίκνωση καὶ μιὰ φθίνουσα πορεία στὸν αἱματοβαμμένο καὶ χιλιοπροδομένο αὐτὸ τόπο.

            α) Ἤδη οἱ ΔΟΥ Δελβινακίου καὶ Κονίτσης καταργοῦνται. Ὅμως, οἱ διάφοροι καρεκλοκένταυροι τῶν Ἀθηνῶν ἔχουν ἆρά γε διερωτηθῆ πῶς θὰ ἐξυπηρετοῦνται οἱ κάτοικοι τῶν ὀρεινῶν καὶ μακρυνῶν περιοχῶν, ποὺ θὰ εἶναι ἐφεξῆς ὑποχρεωμένοι νὰ μεταβαίνουν στὰ Ἰωάννινα, ὅπου θὰ μεταφερθοῦν οἱ ἐν λόγῳ ΔΟΥ ;  Ὅλα, λοιπόν, γίνονται θυσία στὸ χρῆμα ; Κι’ ὅταν γίνωνται τόσες σπατάλες, τὶς ὁποῖες στηλιτεύει ὁ ἡμερήσιος ἀθηναϊκὸς Τύπος, σᾶς πονάει τὸ νὰ διατηρηθοῦν οἱ ΔΟΥ σὲ δύο ἀκριτικὲς περιοχές ; Κύριοι, θὰ σᾶς τὸ πῶ ξεκάθαρα : Μὲ τὴν τακτική, ποὺ ἐφαρμόζετε τελευταῖα, νὰ κλείνουν, δηλαδή, ἡ μία Ὑπηρεσία κατόπιν τῆς ἄλλης, δολοφονεῖτε τὴν ἀκριτικὴ Ἑλλάδα. Γιατὶ εἶναι σὰν νὰ μᾶς λέτε : Ἀφῆστε τὴν ὕπαιθρο χώρα κι’ ἐλᾶτε στὰ ἀστικὰ κέντρα. Πάντως, ἄν νομίζετε ὅτι μὲ τέτοια, αὐτόχρημα ἀντεθνικά, σχέδια θὰ ἀνορθώσετε τὴν Χώρα, πλανᾶσθε οἰκτροτάτην πλάνην. Ὁ λαὸς καὶ ἡ ἀδέκαστη Ἱστορία δὲν θὰ σᾶς τὸ συγχωρήσουν ποτέ.

            β) Ὅπως δὲν θὰ σᾶς συγχωρήσουν καὶ γιὰ τὸ ὅτι, μὲ τὴν μετακίνηση πλειάδων Συνοριακῶν Φρουρῶν πρὸς τὸν Ἕβρο, ἀφήνετε ἀκάλυπτη καὶ ἀφύλακτη τὴν ἀκριτική μας Ἐπαρχία στοὺς πάσης φύσεως κακοποιοὺς ἐξ Ἀλβανίας οἱ ὁποῖοι ἀνενόχλητοι πλέον θὰ μεταφέρουν ἀνεξέλεκτες ποσότητες ναρκωτικῶν, ποὺ εἶναι θανάσιμος κίνδυνος γιὰ τὴν νεολαία μας.

            Νὰ ξέρετε, ὅμως, ὅτι ὅλους ἐμᾶς, οἱ ὁποῖοι φυλᾶμε «Θερμοπῦλες», θὰ μᾶς βρίσκετε ἀπέναντί σας, γιὰ ὅ,τι εἶναι ἀντίθετο πρὸς τὸ καλῶς νοούμενο συμφέρον τῆς Πατρίδος μας καὶ τῆς ἀκριτικῆς μας Ἐπαρχίας. Μὴ σᾶς παρασύρῃ ἡ ἐφήμερη δόξα τῆς ἐξουσίας . Στὸ τέλος, ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Ἑλλάδα θὰ μένουν καὶ θὰ νικοῦν ».

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως).

Δελτίον Τύπου: «Τὸ Βορειοηπειρωτικὸ ζῇ».

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 13ῃ Μαΐου 2012

Ἀριθ. Πρωτ. 29

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

            «Τὸ Βορειοηπειρωτικὸ  ζῇ». Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα ποὺ προέκυψε ἀπὸ τὴν πολυπληθῆ συγκέντρωση, ἡ ὁποία πραγματοποιήθηκε, σήμερα, στὸ ἡρωϊκὸ Δελβινάκι γιὰ νὰ τιμηθῇ ὁ Αὐτονομιακὸς Ἀγώνας τῆς Βορείου Ἠπείρου καὶ τὸ «Πρωτόκολλο τῆς Κερκύρας» τὸ 1914. Ἡ κατανυκτικὴ ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία, τὸ ἱερὸ μνημόσυνο ὑπὲρ τῶν πεσόντων καὶ τῶν ἀγωνισθέντων σ’ ἐκεῖνο τὸν ἀγώνα, ἡ ἐμπεριστατωμένη ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, ἡ εἰρηνικὴ πορεία μέχρι τὸ Ἡρῷον τῆς κωμοπόλεως, τὸ τρισάγιο καὶ ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος, ἀνέβασαν στὰ ὕψη τὸ ἐθνικὸ φρόνημα τοῦ λαοῦ. Στὸ τέλος, ἐγκρίθηκε, διὰ βοῆς, τὸ ἀκόλουθο

Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α

« Ζητᾶμε :

1) Νὰ σταματήσῃ ἀμέσως ἡ καταπίεση τῶν κατοίκων τῆς ἡρωϊκῆς Χειμάρρας καὶ νὰ διακηρυχθῇ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ἡ Ἑλληνικότητά της.

            2) Νὰ παρέμβῃ ἡ Ἑλλάδα στὸ θέμα τῆς διδασκαλίας τῆς Ἱστορίας, ὥστε νὰ παύσουν τὰ Βορειοηπειρωτόπουλα νὰ διδάσκωνται ψεύδη καὶ ἀνακρίβειες, ὅπως, γιὰ παράδειγμα, ὅτι καὶ ἡ ἐλεύθερη Ἤπειρος ἀνήκει στὴν Ἀλβανία.

            3) Νὰ σταματήσῃ ὁ διχασμὸς τῆς Βορειοηπειρωτικῆς Ἡγεσίας, ποὺ τόσο ἀρνητικὰ ἐπιδρᾷ στὸ ἐθνικὸ αὐτὸ θέμα. Ὅσες φορὲς ὁ Ἑλληνισμὸς βρέθηκε διχασμένος, ἔχασε τὰ ἐθνικά του ζητήματα.

            4) Νὰ ἀπαιτήσῃ ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία ἀπὸ τὴν Ἀλβανία νὰ τῆς δοθοῦν ἀκριβῆ στοιχεῖα γιὰ τὴν διενεργηθεῖσα ἀπογραφή, ἡ ὁποία ἀνεβάζει τοὺς Βορειοηπειρῶτες μόλις σὲ 25.000. Παράλληλα, νὰ κινητοποιήσῃ τὴν «ΟΜΟΝΟΙΑ» γιὰ νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν δική της ἀπογραφή, ὅπως ἔχει ὑποσχεθῆ, ὥστε νὰ φανῇ ἀκριβῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἑλλήνων τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ἐπίσης νὰ παρακινήσῃ καὶ τοὺς ἐν Ἑλλάδι Βορειοηπειρῶτες, τῶν ὁποίων ἡ εὐθύνη στὸ προκείμενο θέμα εἶναι μεγάλη.

            5) Νὰ γίνῃ, χωρὶς ἀναβολή, ἡ περισυλλογὴ τῶν ὀστῶν τῶν πεσόντων ἡρώων, κατὰ τὸ Ἔπος 1940-1941, καὶ νὰ δημιουργηθῇ ὁπωσδήποτε στρατιωτικὸ μαυσωλεῖο καὶ στὴν Ἑλληνικὴ πόλη τῆς Κορυτσᾶς.   Τέλος,

            6)  Δηλώνουμε, ὅτι, πιστοὶ στὶς ὑποθῆκες τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ, θὰ συνεχίσουμε τὸν ἀγῶνα, μέχρις ὅτου ἐπιτευχθῇ ἡ ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα ».

(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως).

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 156ῃ. ΘΕΜΑ: "Πότε θὰ κάνῃ ξαστεριά" γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο.

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 1ῃ Μαΐου 2012

Ἀριθ.  Πρωτ. 28                                                                             

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  156ῃ

ΘΕΜΑ: "Πότε θὰ κάνῃ ξαστεριά" γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο.

          Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,  ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

-Α-

          Στοὺς καιρούς μας ἐπικρατεῖ ἡ σύγχυση καὶ ἡ κοινωνικὴ ἀναστάτωση. Ὅλα ἔχουν γίνει ἄνω - κάτω. Ὅλα βρίσκονται σὲ μιὰ συνεχῆ δίνη, ἀκόμη καὶ αὐτὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα, ὥστε πολλοὶ νὰ πιστεύουν -χωρὶς νὰ λαθεύουν - ὅτι πηγαίνουν ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο. Ἀφήνουμε τὸ Κυπριακό, τὴν Θράκη, τὸ Σκοπιανὸ καὶ τὸ Αἰγαῖο, κι' ἐρχόμαστε στὸ ζήτημα τῆς Βορείου Ἠπείρου. Γιὰ παράδειγμα, στὴν Ἱστορία ποὺ διδάσκεται στὰ Λύκεια τῆς Ἀλβανίας, οἱ μαθητὲς διαβάζουν κι' ἀκοῦνε τὰ ἀνιστόρητα ἐκεῖνα, ὅτι τάχα τὰ Ἰωάννινα καὶ ὁλόκληρη ἡ ἐλεύθερη Ἤπειρος εἶναι ... ἀλβανικὲς περιοχές, ποὺ κάποτε θὰ ἑνωθοῦν μὲ τὴν σημερινὴ Ἀλβανία καὶ θ' ἀποτελέσουν τὴν ... "Μεγάλη Ἀλβανία", μαζὶ καὶ μὲ τὶς περιοχὲς τῆς Φλώρινας καὶ τῆς Καστοριᾶς.

          Ὅμως, τὸ ἐξοργιστικὸ δὲν εἶναι τὸ τὶ ὑποστηρίζουν οἱ Ἀλβανοί, ἀλλὰ τὸ τὶ κάνουν οἱ ἰθύνοντες στὴν Ἑλλάδα. Γιατί, ἐπὶ τέλους, οἱ γείτονες "γράφουν" τὴν Ἱστορία στὰ μέτρα τους κι' ὅπως τοὺς ἀρέσει. Τὸ ἐξοργιστικὸ εἶναι, ὅτι οἱ ἡμέτεροι, ὅταν τοὺς θέτουν τὸ ζήτημα αὐτό, ἀπαντοῦν ὅτι τὸ ... μελετᾶνε ! Θαυμάσια δικαιολογία, γιὰ νὰ καλύπτουν τὴν ἀδράνεια καὶ τὴν ἀδυναμία τους γιὰ μιὰ δυναμικὴ ἐθνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτική. Θυμίζει τὴν στρουθοκάμηλο, ποὺ ὅταν τὴν σημαδεύουν οἱ κυνηγοί, κρύβει τὸ κεφάλι της στὴν ἄμμο, νομίζοντας ὅτι ἔτσι θὰ γλυτώσῃ ἀπὸ τὸν κίνδυνο ...

-Β-

          Ἀλλὰ στὴν Βόρειο Ἤπειρο δὲν εἶναι μόνο τὸ παραπάνω πρόβλημα. Εἶναι πολλά, Καὶ πρῶτα - πρῶτα, εἶναι ἡ διάσπαση τῆς Βορειοηπειρωτικῆς Ἡγεσίας. Ἐμεῖς τὴν ἔχουμε ἐπισημάνει ἀπὸ καιρό. Μάλιστα, στὴν περυσινὴ ἐκδήλωση στὸ Δελβινάκι, σὲ μιὰ δραματικὴ ἀποστροφὴ τῆς ὁμιλίας μας, κάνοντας λόγο γι' αὐτὸ τὸ θλιβερὸ γεγονὸς τῆς διασπάσεως, ἀναφέραμε - μεταξὺ τῶν ἄλλων - καὶ τοὺς στίχους ἀπὸ τὸν "Ὕμνον εἰς τὴν Ἐλευθερίαν" τοῦ ἐθνικοῦ μας ποιητοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ, ποὺ λένε ὅτι οἱ Ἕλληνες "ἐὰν μισοῦνται ἀνάμεσό τους δὲν τοὺς πρέπει ἐλευθεριά". Γιατί, πράγματι, τὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων, ὅσες φορὲς στὴν μακραίωνη ἱστορία του διχάστηκε, τὸ βρῆκαν συμφορὲς καὶ δεινά, πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν μπόρεσε νὰ τὰ ξεπεράσῃ. Δυστυχῶς ἡ Ἡγεσία, μέσα, ἔδειξε νὰ κωφεύῃ στὴν δραματικὴ μας ἔκκληση.  Καὶ τὸ κακὸ συνεχίζεται ἐπὶ μεγίστῃ ζημίᾳ τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ Ἑλληνισμοῦ.

-Γ-

          Πέρα ἀπὸ αὐτό, ὑπάρχουν καὶ δύο ἄλλα, ἐξ ἴσου σημαντικά, προβλήματα. Τὸ ἕνα εἶναι ἡ πολυσυζητημένη "ἀπογραφή" τοῦ πληθυσμοῦ στὴν Ἀλβανία. Τὸ ἄλλο ἀφορᾷ στὰ Κοιμητήρια γιὰ τὰ ὀστᾶ τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν καὶ Ὁπλιτῶν, ποὺ ἔπεσαν στὸν νικηφόρο πόλεμο τῆς Ἑλλάδος ἐναντίον τῆς Ἰταλίας τὸ 1940-1941.

          Γιὰ τὸ πρῶτο γράφτηκαν καὶ εἰπώθηκαν πολλά. Οἱ Ἀλβανοὶ εἶχαν βάλει σὲ ἐνέργεια πολλὲς μεθοδεύσεις, προκειμένου νὰ φανῇ ὅτι οἱ Βορειοηπειρῶτες δὲν ξεπερνοῦν τὸν ἀριθμὸ τῶν 58.000, ὅπως ὑποστήριζε ὁ ἀλήστου μνήμης  Ἐνβὲρ Χότζα. Βέβαια, τὸ καθεστὼς τοῦ κομμουνιστοῦ ἐκείνου δικτάτορα ἔπεσε ἐδῶ καὶ χρόνια, καὶ ὑποτίθεται ὅτι ἔχει ἤδη ἐγκαθιδρυθῆ δημοκρατικὸ πολίτευμα. Τὰ πράγματα, ὅμως, δείχνουν ὅτι καὶ τὰ δύο πολιτεύματα, στὴν Ἀλβανία τοῦ χθὲς καὶ τοῦ σήμερα, εἶναι δυὸ ὄψεις τοῦ ἴδιου νομίσματος. Πάντως, μέχρι στιγμῆς κανεὶς δὲν γνωρίζει ἄν καὶ τὶ ἀπέδωσε ἡ περιβόητη ἐκείνη "ἀπογραφή", τὴν ὁποία οἱ Βορειοηπειρῶτες  καταγγέλουν γιὰ νοθεία καὶ ἀπειλοῦν νὰ προσφύγουν σὲ διεθνῆ φόρα, ὥστε νὰ φανῇ ὁ ἀκριβὴς ἀριθμὸς τῶν Ἑλλήνων τῆς πολύπαθης χώρας τῆς Βορείου Ἠπείρου.

          Γιὰ τὸ δεύτερο, ἔχουν γίνει ἀρκετὲς συζητήσεις, ἀλλὰ καὶ κάποιες ἐνέργειες, ὅπως ἡ δημιουργία κοιμητηρίου στὴν περιοχὴ τῆς Κλεισούρας, ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπή, μέσα. Ἐν τούτοις, ὅμως, τὸ θέμα χρονίζει. Οἱ Ἀλβανοὶ κωλυσιεργοῦν καὶ ἀρνοῦνται πότε νὰ μὴ γίνῃ ἡ συλλογὴ τῶν ὀστῶν τῶν πεσόντων, πότε νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἑλληνικὸ κοιμητήριο στὴν Κορυτσᾶ κ.ο.κ.  Ἔτσι, ἡ Ἑλλάδα δὲν ἔχει πράξει τὸ στοιχειῶδες χρέος πρὸς τοὺς νεκροὺς ἥρωές της, ὅπως τὸ ἔπραξαν πρὸ πολλοῦ οἱ Ἰταλοὶ γιὰ τοὺς σκοτωμένους ἀξιωματικοὺς καὶ στρατιῶτες τους. Κι' αὐτὸ - ἐπειδὴ τὸ θέμα ἀπαραδέκτως ἐκκρεμεῖ - δὲν τιμᾷ τὴν Πατρίδα μας.

-Δ-

          Βέβαια, τὸ Βορειοηπειρωτικὸ ἔχει κι' ἄλλες ἀρνητικὲς παραμέτρους, ποὺ μαζὶ μὲ τὰ προαναφερθέντα δὲν προοιωνίζονται αἴσια τὴν ἔκβαση τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ θέματος. Ὁ "Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βορειοηπειρωτικοῦ Ἀγῶνος"  (ΠΑ.ΣΥ.Β.Α.) καὶ ἡ "Συντονιστικὴ Φοιτητικὴ Ἕνωση Βορειοηπειρωτικοῦ Ἀγῶνος (Σ.Φ.Ε.Β.Α.), καθὼς καὶ ἡ Μητρόπολή μας, ποὺ προσπαθεῖ νὰ βαδίζῃ στὸν δρόμο ποὺ χάραξε ὁ ἀοίδιμος ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ, παρακολουθοῦν ἄγρυπνα τὴν πορεία τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ. Γι' αὐτό, κάθε χρόνο, τὸν Μάϊο, ἡ Μητρόπολη ὀργανώνει τὶς ἐκδηλώσεις μνήμης στὸ ἡρωϊκὸ Δελβινάκι. Ἔτσι κι' ἐφέτος, τὴν Κυριακή, 13 Μαΐου 2012, τὸ πρωΐ, θὰ τελεσθῇ ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία, στὸν κεντρικὸ Ἱερὸ Ναὸ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Δελβινακίου. Στὴν συνέχεια θὰ ψαλῇ μνημόσυνο τῶν πρωτεργατῶν καὶ τῶν πεσόντων στὸν Αὐτονομιακὸ Ἀγῶνα τοῦ 1914, καθὼς καὶ τρισάγιο στὸν τάφο τοῦ Δρυϊνουπόλεως ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, ἡ εἰρηνικὴ πορεία μέχρι τὸ ἡρῶον τῆς κωμοπόλεως, ὅπου καὶ θὰ ἀναγνωσθῇ τὸ σχετικὸ Ψήφισμα. Ἡ ὅλη ἐκδήλωση θὰ κλείσῃ μὲ τὸν Ἐθνικὸ Ὕμνο.

          Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ φωνή μας φθάνει μακριὰ καί, μάλιστα, στὸν πολιτικὸ κόσμο, στοὺς πνευματικοὺς ἀνθρώπους, στὸν φοιτητόκοσμο, στοὺς ἐργαζόμενους καὶ στὸν ἀπόδημο Ἑλληνισμό. Γι' αὐτό, χρέος μας εἶναι ἡ ὁλόθυμη συμμετοχή μας στὴν ἐκδήλωση αὐτή, σύμφωνα μὲ τὸ παραπάνω πρόγραμμα. Νὰ εἴμαστε βέβαιοι, ὅτι ὁ Ἀναστὰς Κύριος, μὲ τὶς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου θὰ δώσῃ στὴν Βόρειο Ἤπειρο τὴν ἐθνική της ἀποκατάσταση. Θὰ γίνῃ κι' ἐκεῖ "ξαστεριά".

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

'Αναστάσιμος 'Εγκύκλιος 2012

Νύκτα Ἀναστάσεως 2012

Ἐν τῷ Ἱερῷ Ἐπισκοπείῳ

Ἀριθ.  Πρωτ. 19

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  155η

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

-Α-

            Δὲν εἶχε ἀκόμη φέξει καλά. Καὶ μέσα στὸ μισοσκόταδο μερικὲς γυναικεῖες μορφὲς γοργοδιάβαιναν τοὺς δρόμους τῆς Ἱερουσαλὴμ κι’ ἀνηφόριζαν πρὸς τὸν λόφο τοῦ Γολγοθᾶ. Γιατὶ ἐκεῖ κοντὰ ἦταν ὁ κῆπος τοῦ σπουδαίου ἐκείνου βουλευτοῦ, τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, ὅπου τὸ ἀπόγευμα τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς εἶχαν βιαστικὰ ἐνταφιάσει τὸν Ἰησοῦ, στὸ καινούργιο μνημεῖο τοῦ Ἰωσήφ, «ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἐτέθη» (Ἰωάν. ιθ΄ 41), στὸ ὁποῖο μέχρι τότε κανεὶς δὲν εἶχε ἐνταφιασθῆ. Καὶ νὰ τώρα, ξημερώματα τῆς Κυριακῆς, οἱ γυναῖκες ἐρχόντουσαν νὰ ἀλείψουν μὲ πολύτιμα ἀρώματα τὸ νεκρὸ Σῶμα τοῦ λατρευτοῦ τους Διδασκάλου. Ἕνα πρόβλημα εἶχαν μόνο : «τὶς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου ;» (Μάρκ. ιστ΄ 3). Δηλαδή, ποιὸς θὰ παραμερίσῃ τὴν βαρειὰ πέτρινη πλάκα ἀπὸ τὴν εἴσοδο τοῦ τάφου, ὥστε νὰ μπορέσουμε νὰ μποῦμε μέσα καὶ νὰ ἀρωματίσουμε τὸν Ἰησοῦ ;

            Οἱ Μυροφόρες, βέβαια, δὲν ἐγνώριζαν ὅτι στὸν Τάφο εἶχε ἐγκατασταθῆ στρατιωτικὴ φρουρά, ὅπως τὸ εἶχαν ζητήσει ἀπὸ τὸν Πιλᾶτο οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι, ἐπειδὴ φοβόντουσαν μήπως οἱ μαθητὲς τοῦ Ἰησοῦ κλέψουν τὸ Σῶμα Του «καὶ ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης» (Ματθ. κζ΄ 64). Καὶ θὰ εἶναι ἡ τελευταία αὐτὴ πλάνη τοῦ λαοῦ, ὅτι τάχα ἀναστήθηκε ὁ Ἰησοῦς, χειρότερη ἀπὸ τὴν πρώτη, ποὺ τὸν πίστεψαν σὰν Μεσσία, Σωτῆρα καὶ Λυτρωτή.

-Β-

            Ὅταν, ὅμως, ἔφθασαν στὸν Τάφο δὲν ὑπῆρχε ἡ φρουρά. Γιατὶ πρὶν ἀπὸ λίγο εἶχε σημειωθῆ ἰσχυρὸς σεισμός. Ἀπὸ τὸν φόβο δὲ ποὺ προκάλεσε, οἱ φρουροὶ ἔγιναν σὰν νεκροί. Κι’ ὅταν συνῆλθαν ἔφυγαν καὶ ἐγνωστοποίησαν στοὺς ἀρχιερεῖς ὅσα εἶχαν γίνει. Ὅτι, δηλαδή, ὁ τάφος εἶχε ἀνοίξει καὶ ὁ νεκρὸς δὲν βρισκόταν μέσα. Οἱ ἀρχιερεῖς τοὺς συμβούλεψαν νὰ διαδώσουν ὅτι οἱ μαθητὲς τοῦ Ἰησοῦ ἔκλεψαν τὸ Σῶμα Του ἐνῷ ἐμεῖς ἐκοιμόμασταν. Τοὺς ἔδωσαν, μάλιστα, καὶ ἀρκετὰ χρήματα καὶ τοὺς καθησύχασαν, πὼς ἄν τὸ μάθῃ ὁ Πιλᾶτος, ἐμεῖς θὰ τὸν πείσουμε ὅτι ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα καὶ θὰ σᾶς ἀπαλλάξουμε ἀπὸ κάθε ἀνησυχία. Τὸ χρῆμα, ἡ δωροδοκία καὶ τὸ ψέμα εἶναι οἱ συνηθισμένες μέθοδοι τῶν ἀνθρώπων, γιὰ νὰ διαιωνίζουν τὴν ἀπιστία τους ἀπὸ τὰ παλιὰ τὰ χρόνια μέχρι καὶ τὶς ἡμέρες μας.

-Γ-

            Ἀλλὰ ἐνῷ τὸ ψέμα τῆς δῆθεν κλοπῆς τοῦ Σώματος τοῦ Ἰησοῦ κυκλοφοροῦσε καὶ πολλοὶ τὸ ἐπίστευαν, ὁ Κύριος ἄρχισε νὰ διαγράφῃ τὴν θριαμβευτική του πορεία στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου, ὅπως τόσο παραστατικὰ τὸ λέει ὁ Ἴδιος στὸ θεόπνευστο βιβλίο τῆς «Ἀποκαλύψεως»: «ἐγὼ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων» (Ἀποκ. α΄ 17-18) : Ἐγὼ εἶμαι ὁ πρῶτος, διότι ὑπάρχω ἀϊδίως, καὶ ὁ ἔσχατος, διότι θὰ εἶμαι πάντοτε. Εἶμαι ἀκόμη ἐκεῖνος, ποὺ ζῇ διαρκῶς καὶ ἔχει τὴν ζωὴ ἀπὸ τὸν ἑαυτό του. Καὶ σταυρώθηκα καὶ πέθανα γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Καὶ ὅμως, παρὰ τὸν σταυρικὸ θάνατό μου ἀναστήθηκα καὶ ζῶ στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Εἶναι αὐτὸ ἀκριβῶς, ποὺ ἐβεβαίωσε ὁ ἄγγελος τὶς Μυροφόρες : «Ἰησοῦν τὸν ἐσταυρωμένον ζητεῖτε · οὐκ ἔστιν ὧδε · ἠγέρθη γὰρ καθὼς εἶπε. Δεῦτε ἴδετε τὸν τόπον ὅπου ἔκειτο ὁ Κύριος» (Ματθ. κη΄ 5-6) : Ζητᾶτε μὲ πόθο καὶ εὐλάβεια τὸν Ἰησοῦ τὸν Ἐσταυρωμένο. Δὲν εἶναι ἐδῶ. Διότι ἀναστήθηκε καθὼς τὸ εἶχε πῆ. Ἐλᾶτε καὶ δέστε τὸν τόπο, ὅπου εἶχε τοποθετηθῆ ὁ Κύριος.

-Δ-

            Μέσα στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων, οἱ ἄνθρωποι θὰ χωρίζωνται σὲ δυὸ παρατάξεις. Ἡ μία θὰ ἀρνῆται μὲ πεῖσμα καὶ θὰ πολεμάῃ ἐπίμονα τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἄλλη θὰ δέχεται μὲ χαρὰ τὸ μήνυμα, ὅτι ὁ Χριστὸς Ἀνέστη · καὶ θὰ ἀναμεταδίδῃ παντοῦ τὸ χαρμόσυνο καὶ ἐλπιδοφόρο μήνυμα : «Ἀληθῶς Ἀνέστη» ! Ἔχουμε ἤδη μιὰ ἀνελέητη πολεμικὴ ἐναντίον τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, στὰ Σχολεῖα. Οἱ Κληρικοὶ ἀπαγορεύεται νὰ ἔχουν πρόσβαση στὸν μαθητόκοσμο, προκειμένου νὰ τελεσθῇ τὸ Μυστήριο τῆς μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως. Οἱ μαθητὲς ἐξωθοῦνται, ἀπὸ διαφόρους κύκλους, σὲ πράξεις ἔκνομες καὶ ἐπαναστατικές. Ὁ ἐκκλησιασμός, ἡ πρωϊνὴ προσευχή, ἡ ἔπαρση τῆς Σημαίας ἔχουν ἤδη καταργηθῆ σὲ κάποια Σχολεῖα. Γενικώτερα δέ, γίνεται μιὰ συνεχὴς πολεμικὴ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, ἄλλοτε φανερὴ καὶ ἄλλοτε καμουφλαρισμένη, μὲ ἀπώτερο σκοπὸ τὴν περιθωριοποίηση τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ τὸ περίεργο εἶναι, πὼς ἐνῷ οἱ ἰθύνοντες  τῆς Πολιτείας ζητοῦν τὴν συνδρομή της στὰ συσσίτια, στὴν διανομὴ ρούχων καὶ ἄλλων ἐφοδίων σὲ πεινασμένους, ἄστεγους καί, γενικά, ἀνήμπορους συνανθρώπους μας, καὶ ἡ Ἐκκλησία προσφέρει ἕνα τεράστιο κοινωνικὸ ἔργο μὲ ἀγάπη καὶ στοργή, ὁ πόλεμος ἐναντίον της συνεχίζεται. Καὶ ἀπὸ ποιούς ; Ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἔφεραν τὴν ἐξαθλίωση στὴν Χώρα μας καὶ τὴν ὡδήγησαν στὸ χεῖλος τῆς ἀβύσσου. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ψευτοπροοδευτικοὶ μὲ τὴν ἀπιστία καὶ τὴν ἀπληστία τους ἔχουν συντελέσει στὴν ἀνησυχητικὴ αὔξηση τῆς ἐγκληματικότητας, στὴν ἀνασφάλεια τῶν πολιτῶν, στὶς ληστεῖες καὶ στὴν ἀνηθικότητα. Ὅποιος ἀρνεῖται τὸν Ἀναστάντα Χριστὸ ὁδηγεῖται καὶ ὁδηγεῖ στὸ χάος, καὶ στὴν ὑλικὴ καὶ πνευματικὴ καταστροφή.

-Ε-

            Ἀλλὰ γιὰ μᾶς, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, ὁ Χριστὸς Ἀνέστη, νικητὴς τοῦ θανάτου καὶ τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων. Τὸ λένε οἱ γλυκόλαλες καμπάνες, οἱ ἀναμμένες λαμπάδες, τὰ λαμπερὰ μάτια, τὰ χαρούμενα πρόσωπα, ὅπως τὸ λέει καὶ ὁ χαιρετισμὸς ποὺ ἀνταλλάσσουμε ὅλες αὐτὲς τὶς ἡμέρες : Χριστὸς Ἀνέστη - Ἀληθῶς Ἀνέστη, ἀλλὰ καὶ ὅπως τὸ τονίζει, πολὺ παραστατικά, ὁ χριστιανὸς ποιητὴς Ἀλέξανδρος Γκιάλας, ὁ πολὺ γνωστός μας Γ. Βερίτης : «πλάκες ποὺ στέκατε βαρειές, στὰ μνήματα καὶ στὶς καρδιές, σᾶς ἔσπασε ὁ Χριστός μου». Ναί, ἀδελφοί. Ὁ Χριστὸς μᾶς δίνει τὴν δύναμη καὶ τὸ κουράγιο ν’ ἀγωνιστοῦμε γιὰ νὰ ξεπεράσουμε τὴν θλίψη καὶ τὴν κατήφεια καὶ τὴν ἀγωνία αὐτῶν τῶν πραγματικὰ δύσκολων καιρῶν. Μόνο νὰ τοῦ ζητᾶμε καὶ νὰ τοῦ λέμε : «Πρόσθες ἡμῖν πίστιν» (Λουκᾶ ιζ΄ 5). Κύριε, πρόσθεσέ μας πίστη · καὶ μὲ τὴν χάρη σου αὔξησε τὴν πίστη ποὺ ἔχουμε, καὶ κάνε την τελειότερη, ὥστε μὲ αὐτὴ νὰ ἀνταποκριθοῦμε στὶς ὑποχρεώσεις μας καὶ νὰ ὑπερνικήσουμε τὴν σημερινὴ κρίση. Χριστὸς Ἀνέστη, λοιπόν, σὲ ὅλους σας. Χριστὸς Ἀνέστη στοὺς μαθητές, στοὺς φοιτητές, στὰ ἐργαζόμενα νειᾶτα καὶ στὰ στρατευμένα παιδιὰ τῆς Ἑλληνικῆς μας Πατρίδος. Χριστὸς Ἀνέστη σ’ ὁλόκληρο τὸν ἀπόδημο Ἑλληνισμό. Χρόνια πολλά, ἀναστάσιμα, εὐλογημένα.     

Μετὰ πολλῆς ἀγάπης ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

Ἐγκύκλιος 154η:Τότε (1821) ἀγώνας, μὲ σύμμαχο τὴν φτώχεια, γιὰ τὴν Ἑλλάδα. Σήμερα (2012), τί ;

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 19ῃ Μαρτίου 2012

Ἀριθ.  Πρωτ.  15

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  154η

ΘΕΜΑ: Τότε ἀγώνας, μὲ σύμμαχο τὴν φτώχεια, γιὰ τὴν Ἑλλάδα. Σήμερα, τί ;

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

                        Ἡ ἐθνικὴ ἐπέτειος τῆς 25ης Μαρτίου 1821 μᾶς γυρίζει 191 χρόνια πίσω. Καὶ μᾶς φέρνει στὴν Ἁγία Λαύρα, στὰ Δερβενάκια, στὸ Μανιάκι, στὴν Γραβιά, στὸ Μεσολόγγι, στὴν Χίο καὶ στὰ Ψαρά. Σὲ ὅλους ἐκείνους τοὺς θρυλικοὺς καὶ αἱματοπότιστους τόπους, ὅπου οἱ Ἕλληνες, μὲ ἐλάχιστα πολεμικὰ μέσα, τὰ ἔβαλαν μὲ τὴν πανίσχυρη τότε Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία. Καὶ τὴν ἐνίκησαν κατὰ κράτος. Μόνοι τους, μὲ τὴν Εὐρώπη ἐχθρικὴ ἀπέναντί τους, ἀφοῦ ἔτσι τὸ ἤθελε ἡ λεγόμενη «ἱερά», ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα ἀνίερη συμμαχία, ποὺ εἶχε ἐπὶ κεφαλῆς ἕνα φοβερὸ μισέλληνα, τὸν διαβόητο Μέττερνιχ.

-Β-

            Ἀξίζει νὰ δοῦμε τὶς συνθῆκες ποὺ προηγήθηκαν τῆς ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας, ἀλλὰ καὶ τὸ τὶ ἐπακολούθησε μετὰ τὸ τέλος τῆς Ἐπαναστάσεως καὶ τὴν δημιουργία τοῦ μικροῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Κάποιοι κατηγοροῦν τοὺς προκρίτους ὅτι ἐκμεταλλεύονταν τοὺς συμπατριῶτες τους καὶ ὅτι ἐπλούτιζαν σὲ βάρος τῶν ραγιάδων Ἑλλήνων. Καὶ τοὺς κληρικοὺς κατηγοροῦν, ἰδιαίτερα τοὺς ἀρχιερεῖς, ὅτι καλοπερνοῦσαν κάνοντας τὰ χατήρια τῶν Τούρκων. Γιὰ ὡρισμένα - ἐλάχιστα, πάντως, πρόσωπα - πιθανῶς νὰ ἰσχύουν αὐτοὶ οἱ χαρακτηρισμοί. Ἄλλωστε, τὶς ἀνθρώπινες κοινωνίες ποτὲ δὲν τὶς ἀποτελοῦσαν μόνον ἄγγελοι. Στὸ σύνολό τους, ὅμως, οἱ πρόκριτοι καὶ ὁ Κλῆρος καὶ τὰ Μοναστήρια τὰ ἔδωσαν ὅλα γιὰ τὸν ἱερὸ Ἀγῶνα. Κι' ὄχι μόνο χρήματα καὶ πλοῖα καὶ τροφὲς καὶ πολεμοφόδια πρόσφεραν γιὰ τὴν λευτεριά, μὰ καὶ τὴν ζωή τους κι' αὐτὰ τὰ παιδιά τους. Διαβάζουμε γιὰ τὴν Μόσχω, τὴν γυναῖκα τοῦ Λάμπρου Τζαβέλα : Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1792 ὁ Λάμπρος Τζαβέλας , ἀφοῦ παράτησε τὸν γιό του τὸν Φῶτο, ὅμηρο στὰ χέρια τοῦ Ἀλῆ πασᾶ, ἦρθε στὸ Σούλι. Ὄχι μὲ σκοπὸ νὰ τοῦ τὸ παραδώσῃ, ὅπως ξεπλάνεψε τὸν Ἀλῆ γιὰ νὰ τὸν ἐλευθερώσῃ, μὰ νὰ ξεσηκώσῃ τοὺς Σουλιῶτες  νὰ χτυπήσουν τοὺς Ἀλβανοὺς τοῦ φοβεροῦ πασᾶ τῶν Ἰωαννίνων. - Ἄϊντε, στ' ἄρματα, μικροὶ και μεγάλοι, ἄντρες καὶ γυναῖκες, εἶπε ὁ Λάμπρος, τελειώνοντας στὴ σύναξη, ποὺ εἶχαν οἱ Σουλιώτικες φάρες.  - Μὰ ὁ Φῶτος εἶναι στὰ χέρια τοῦ ἐχθροῦ, τόλμησε νὰ ξεστομίσῃ δειλὰ κάποιος Σουλιώτης. Καὶ τότε, μιὰ γυναικεία φωνὴ ἀκούστηκε μέσα στὴ σύναξη νὰ τοῦ ἀπαντάῃ: - Τὸ παιδί μου εἶναι παιδί τοῦ Σουλίου. Καὶ σὰν γλυτώσῃ τὸ Σοῦλι, γλυτώνει καὶ τὸ παιδί μου. Μὰ σὰν χαθῇ τὸ Σοῦλι, ἔ ἄς χαθῇ κι' ὁ Φῶτος μου κι' ἐγὼ  ἡ ἴδια. Ἦταν ἡ μάνα τοῦ Φώτου, ἡ Μόσχω Τζαβέλαινα.

-Γ-

            Κάποτε, ἔδωσε ὁ Θεὸς καὶ ὁ πόλεμος ἐτελείωσε. Καὶ μέσα ἀπὸ τὰ ἐρείπια καὶ τὶς στάχτες καὶ τὰ αἵματα ποὺ ἄφησε πίσω του, γεννήθηκε τὸ ἐλεύθερο, ἀλλὰ μικρό, τότε, Ἑλληνικὸ Κράτος. Εἶναι, ὅμως, χαρακτηριστικό, ὅτι ὅλοι ἤ σχεδὸν ὅλοι, ὅσοι εἶχαν πρωταγωνιστήσει στὸν ἐπικὸ ἐκεῖνο  Ἀγῶνα εἶχαν μείνει φτωχοί. Κάποιοι ἔγιναν καὶ ζητιάνοι γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν, ὅπως ὁ ἥρωας Νικηταρᾶς καὶ ἄλλοι. Ἔτσι, ὅταν ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας ἔγινε ὁ πρῶτος Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος, μιλῶντας στὴν Δ΄ Ἐθνοσυνέλευση (11 Ἰουλίου 1829, στὸ Ἄργος) εἶπε ἀνάμεσα στὰ ἄλλα καὶ αὐτά : «Ὅσοι ἐξ ὑμῶν συμμετάσχουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνουν μισθοὺς ἀναλόγους μὲτὸν βαθμὸν τοῦ ὑπουργήματός των, ἀλλ' ὅτι οἱ μισθοὶ οὗτοι πρέπει νὰ ἀναλογοῦν μὲ τὰ χρηματικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἔχει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐξουσίαν της». Καὶ τελείωσε τὴν ὁμιλία του μ' αὐτὴ τὴν βαρυσήμαντη δήλωση : «Ἀρνοῦμαι νὰ ἐγγίσω μέχρι καὶ τοῦ ὀβολοῦ τὰ δημόσια χρήματα ἐνῷ εὑρισκόμεθα ἐν μέσῳ ἐρειπίων καὶ ἀνθρώπων βυθισμένων εἰς ἐσχάτην πενίαν». «Ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ διατηρῇ ἄρχοντας μὲ ἐπιχορηγήσεις», σημειώνει χαρακτηριστικὰ ὁ ἐθνικός μας Ἱστορικὸς Κων/ντῖνος Παπαρρηγόπουλος.

-Δ-

            Σήμερα, ὅμως, ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, τὶ βλέπουμε καὶ τὶ ζοῦμε, 191 χρόνια μετὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821 ; Βλέπουμε καὶ ζοῦμε τὴν ἀγαπημένη μας Πατρίδα, τὴν Ἑλλάδα, νὰ ἔχῃ καταντήσει ὁ φτωχὸς συγγενὴς τῆς Εὐρώπης, ἡ ὁποία, «χωρὶς περίσκεψη, χωρὶς αἰδῶ», ταπεινώνει συνεχῶς τὸν Ἑλληνικὸ Λαό, τὸν ὁποῖο ἕνα μέρος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ὡδήγησε στὰ ὅρια τῆς φτώχειας καὶ τῆς κοινωνικῆς συμφορᾶς. Ἀλλὰ ἐνῷ  ὁ Λαός μας ζῇ αὐτὲς τὶς τραγικὲς καταστάσεις, ποὺ μέχρις ἑνὸς σημείου θυμίζουν τὴν φοβερὴ γερμανικὴ κατοχή (1941-1944), κάποιοι ἀπὸ τοὺς ἄρχοντες τοῦ Τόπου (Βουλευτές, Ὑπουργοὶ καὶ ἄλλοι παρατρεχάμενοι) ἀπολαμβάνουν μισθοὺς ἡγεμονικοὺς «εὐφραινόμενοι καθ' ἡμέραν λαμπρῶς», κατὰ τὴν εὐαγγελικὴ ἔκφραση, καὶ δείχνουν νὰ μὴ τοὺς πολυνοιάζει τὸ γεγονὸς ὅτι ὅπου ἐμφανίζονται γίνονται ἀντικείμενα τῆς ἔντονης λαϊκῆς ἀποδοκιμασίας. Πάντως, πιστεύουμε ὅτι θὰ ἦταν καλὸ καὶ ὠφέλιμο νὰ σκύψουν στὶς σελίδες τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως καὶ νὰ μιμηθοῦν τοὺς σεμνοὺς ἐκείνους ἥρωες, ποὺ τὰ ἔδωσαν ὅλα γιὰ τὴν Πατρίδα καὶ πολλοί - ὅπως εἴπαμε - πέθαναν στὴν «ψάθα». Νὰ μιμηθοῦν, πρὸ παντός, τὸν γενναῖο καὶ σεμνὸ Κυβερνήτη Ἰωάννη Καποδίστρια. Καὶ νὰ ἀναλογισθοῦν τὴν εὐθύνη τους γιὰ τὸ σημερινὸ κατάντημα τῆς Χώρας , ὥστε νὰ σέβωνται τὸν μόχθο καὶ τὸν ἱδρῶτα τοῦ Λαοῦ μας. Γιατὶ δὲν μπορεῖ ἕνας Βουλευτής, γιὰ παράδειγμα, νὰ παίρνῃ μηνιαῖο μισθὸ 6.000 ΕΥΡΩ, μὲ πλῆθος «ἀβάντες», κι' ἕνας μεροκαματιάρης, ἕνας πολύτεκνος, ἕνας συνταξιοῦχος νὰ ὑποχρεώνεται νὰ ζῇ μὲ «ψίχουλα» καὶ νὰ εἶναι τὸ εὔκολο θῦμα στὴν φορομπηχτικὴ μανία τῆς Πολιτείας.

-Ε-

            Ἀλλά, ἄς διώξουμε αὐτὲς τὶς μελαγχολικὲς σκέψεις. Σήμερα, «γιορτάζει ἡ Παναγιά, γιορτάζει κι' ἡ Πατρίδα». Ἄς χαροῦμε τὴν πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία, τὴν μαθητικὴ καὶ στρατιωτικὴ παρέλαση, κι' ἄς ὑψώσουμε τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδιά μας πρὸς τὰ ἄνω, πρὸς τον Ἅγιο Θεό, ἀπὸ τὸν Ὁποῖο καὶ μόνο θὰ ἔλθῃ ἡ σωτηρία καὶ ἡ ἐθνική μας λύτρωση. Ἄς σκεφθοῦμε, ἀκόμη, τοὺς Βορειοηπειρῶτες καὶ τοὺς Κυπρίους ἀδελφούς, κι' ἄς προσευχώμαστε γιὰ τὴν ἐθνική τους ἀποκατάσταση.

            Χρόνια πολλά, καλὰ καὶ ἅγια, χρόνια εὐλογημένα, γιὰ σᾶς, τὶς οἰκογένειές σας, τὰ παιδιά σας καὶ ὁλόκληρο τὸν κόσμο, Κι' ὅπως λέει ὁ στρατηγὸς Μακρυγιάννης, «ἄν θέλωμεν τὸ λίγο νὰ γένῃ μεγάλον, πρέπει νὰ λατρεύωμεν Θεόν, ν' ἀγαπᾶμε Πατρίδα · νἄχωμεν ἀρετή, καὶ τὰ παιδιά μας νὰ τὰ μαθαίνωμεν γράμματα καὶ ἠθική». Ἐπὶ δὲ τούτοις, Διατελῶ

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ