Χριστουγεννιάτικη Ἐγκύκλιος Σεβ. Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ.κ. Ἀνδρέου

Ἀριθ.  Πρωτ.  94

Νύκτα  Χριστουγέννων 2013

Ἐν τῷ ἱερῷ Ἐπισκοπείῳ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ   169ῃ

ΘΕΜΑ: «Εἰς τὰ ἴδια ἦλθε, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον» (Ἰωάν. α΄ ,11)

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

            Αἰῶνες περίμεναν οἱ ἄνθρωποι τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου, ὅπως ἔλεγαν οἱ σχετικὲς προφητεῖες. Κι’ ὅταν ἦλθε ὁ καιρός, ποὺ εἶχε ὁρίσει ἡ Θεία Πρόνοια, γεννήθηκε στὴν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας,  ἁπλᾶ καὶ ἀθόρυβα ὁ Μέγας Ἀναμενόμενος. Ἦταν, ὅμως, τοὐλάχιστον περίεργο, ὅτι ὁ Θεάνθρωπος Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, γεννήθηκε μέσα σ’ ἕνα στάβλο, ἀφοῦ γιὰ τὸν μνήστορα Ἰωσὴφ καὶ γιὰ τὴν Παρθένο Μαριὰμ «οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι». Δηλαδή, στὸ πανδοχεῖο τῆς Βηθλεέμ, ὅπου στάθμευσαν γιὰ νὰ περάσουν τὴν νύχτα, δὲν ὑπῆρχε γι’ αὐτοὺς τόπος, οὔτε μιὰ μικρὴ γωνιά. Καὶ βρέθηκε μόνο μιὰ σκοτεινὴ καὶ ἀνήλιαγη σπηλιά, ποὺ χρησίμευε γιὰ στάβλος τῶν ἀλόγων ζώων, γεμᾶτος βρωμιὰ καὶ ἀποπνιχτικὲς ἀναθυμιάσεις. Ἐκεῖ ἡ Παναγία «ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ» (Λουκᾶ β΄7). Ἐγέννησε, δηλαδή, τὸν πρῶτο καὶ μονογενῆ υἱό της, καὶ τὸν περιτύλιξε μὲ σπάργανα καὶ τὸν ἔβαλε μέσα στὸ παχνί, ὅπου ἔτρωγαν τὰ ζῶα τὴν τροφή τους.

-Β-

            Ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός, σχεδὸν στὸ σύνολό του, καὶ οἰ θρησκευτικοί του ἄρχοντες, ἀγνόησαν τὸν ἐρχομὸ τοῦ Μεσσία στὸν κόσμο. Μόνο οἱ ἁπλοῖ ποιμένες καὶ οἱ σοφοὶ Μάγοι ἀξιώθηκαν νὰ πληροφορηθοῦν τὸ κοσμοϊστορικὸ αὐτὸ γεγονός. Οἱ ποιμένες, ποὺ ἔμεναν ἔξω στὰ χωράφια τῆς Βηθλεὲμ καὶ φύλαγαν τὸ κοπάδι τους, παραμένοντας μὲ τὴν σειρά τους ἄγρυπνοι ὡρισμένες ὧρες τὴν νύχτα, πληροφορήθηκαν τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα ἀπὸ τὸν ἄγγελο τοῦ Θεοῦ, «ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστὸς Κύριος ἐν πόλει Δαυΐδ» (Λουκᾶ β΄ 9-11). Οἱ σοφοὶ Μάγοι, ποὺ ἦλθαν ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, ὅταν ἔφθασαν στὴν Ἱερουσαλήμ, ρώτησαν «ποῦ ἐστιν ὁ τεχθεὶς βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων ; Εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ» (Ματθ. β΄2). Ἕνα μεγάλο καὶ ὁλοφώτεινο ἀστέρι τοὺς πληροφόρησε, ὅτι ἦλθε στὸν κόσμο ὁ Σωτήρας ποὺ αἰῶνες μὲ λαχτάρα τὸν ἐπερίμεναν.

-Γ-

            Οἱ Ἰουδαῖοι, ὅμως, ἄρχοντες καὶ λαός, ἔμειναν ἀπληροφόρητοι καὶ ἀνυποψίαστοι. Τὸ γιατί, θὰ μᾶς τὸ πῇ ὁ μεγάλος προφήτης Ἡσαΐας, 800 χρόνια πρὸ Χριστοῦ : «Κύριος ἐλάλησεν · υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δὲ με ἠθέτησαν». (Ἡσ. α΄ 2). Ὁ Κύριος μίλησε καὶ εἶπε · υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ἐδόξασα, ἐκεῖνοι ὅμως μὲ ἀρνήθηκαν. Καὶ ὁ προφήτης θὰ μεταφέρῃ, στὴν συνέχεια, τὸ παράπονο τοῦ Θεοῦ : «ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Ἰσραὴλ δὲ με οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν» (Ἡσ. α΄ 3). Τὸ βῶδι γνωρίζει τὸν ἰδιοκτήτη του καὶ ὁ ὄνος γνωρίζει τὴν φάτνη, ποὺ εἶναι ἰδιοκτησία τοῦ κυρίου του · ὁ Ἰσραηλιτικὸς ὅμως λαὸς δὲν μὲ ἀναγνωρίζει ὡς κύριό του, δὲν ἔχει οὔτε στοιχειώδη κατανόηση γιὰ μένα. Ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης θὰ τὸ διατυπώσῃ μὲ τὸν δικό Του ἀπόλυτο καὶ κατηγορηματικὸ τρόπο. Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ «εἰς τὰ ἴδια ἦλθε, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον» (Ἰωάν. α΄ 11). Ἦλθε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ ἔζησε ὡς ἄνθρωπος στὴν χώρα, ἡ ὁποία σὰν γῆ τῆς ἐπαγγελίας ἦταν ξεχωρισμένη πρὸ πολλοῦ ἀπὸ τὸν Θεὸ ὡς ἰδιαίτερα δική του. Καὶ οἱ ἄνθρωποι τοῦ σπιτιοῦ του, οἱ Ἰουδαῖοι, δὲν τὸν παραδέχτηκαν, ἀλλὰ τὸν ἀρνήθηκαν σὰν ξένο καὶ ἐχθρό.

-Δ-

            Ἔχουν περάσει ἀπὸ τότε 2.000 καὶ πλέον χρόνια. Καὶ οἱ μὲν Ἰουδαῖοι, ἐκτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, ὄχι μόνο δὲν ἔχουν ἀποδεχθῆ τὸν Μεσσία Χριστό, ἀλλὰ καὶ τὸν πολεμοῦν μὲ ἀμείωτο πάθος. Μιλᾶνε συνεχῶς γιὰ τὸ περιβόητο «ὁλοκαύτωμα». Ξεχνᾶνε ὅμως, πόσους Ἑβραίους, τοὐλάχιστον ἐδῶ, στὴν Ἑλλάδα, ἔσωσαν οἱ χριστιανοὶ ἀπὸ τὴν ἐγκληματικὴ ναζιστικὴ «Γκεστάπο», μὲ μεγάλο κίνδυνο τῆς ζωῆς τους ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς κατακτητές, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς φοβερῆς ξενικῆς Κατοχῆς...

            Ὅμως καὶ οἱ μουσουλμᾶνοι πολεμᾶνε μὲ μανία τὸν Χριστό. Κι’ αὐτό, ἐνῷ σὲ διάφορες εὐρωπαϊκὲς χῶρες καί, ἰδιαίτερα, στὴν Ἑλλάδα, βρίσκουν φιλοξενία καὶ περίθαλψη, παρὰ τὴν ἀνέχεια τοῦ Ἐλληνικοῦ Λαοῦ, συνεχίζοντας, ἐν τούτοις, μὲ τὰ ποικίλα ἐγκλήματά τους νὰ προσβάλλουν τὴν Χώρα ποὺ τοὺς φιλοξενεῖ.

-Ε-

            Δὲν μιλᾶμε, βέβαια καὶ γιὰ τὶς ποικίλες αἱρέσεις, ὅπως καὶ γιὰ τὸν μασσωνισμό, ποὺ προσπαθοῦν νὰ ὑπονομεύσουν τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Πίστη μας. Εἶναι ὀλιγάνθρωπες καὶ τὸ κακὸ εἶναι μικρό, ἐφ’ ὅσον οἱ Ἕλληνες κρατᾶνε γερὰ τὴν πίστη τῶν πατέρων τους. Μιλᾶμε γιὰ ὅσους Ὀρθοδόξους εἶναι μόνο στὰ χαρτιὰ καὶ στὴν θεωρία χριστιανοί, στὴν πραγματικότητα ὅμως ζοῦν «χωρὶς Χριστοῦ», «ἐλπίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ» (Ἐφεσ. β΄ 12). Εἴτε ἔχουν ἐμπλακῆ σὲ κομματικὲς παρατάξεις, ποὺ βλέπουν  μὲ ἐχθρικὸ μάτι τὴν ἐκκλησία, εἴτε ζοῦν μιὰ ἄκρατη κοσμικὴ ζωὴ καὶ ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴν χριστιανικὴ πίστη καὶ τὴν ἀρετή. Ἔτσι, βλέπουμε μιὰ ἀντίδραση στὶς ἠθικὲς ἀξίες, ποὺ διδάσκει ἡ Ἐκκλησία , π.χ. στὸ μυστήριο τοῦ γάμου, καὶ στὴν διακήρυξη τοῦ πολιτικοῦ λεγομένου γάμου ἤ τῆς ἐλεύθερης συμβιώσεως. Ἤ βλέπουμε μιὰ σοβαρὴ χαλάρωση τῶν χρηστῶν ἠθῶν καὶ τῶν ὡραίων ἐθίμων τοῦ λαοῦ μας ἤ μιὰ ἀδιαφορία γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ Σχολεῖα καὶ ἄλλα , στὰ ὁποῖα μεθοδικὰ προχωροῦν ἐκεῖνοι ποὺ προσπαθοῦν νὰ κατεδαφίσουν  ὅ,τι καλὸ μᾶς ἄφησαν οἱ πρόγονοί μας στὰ προηγούμενα χρόνια.

-ΣΤ-

            Ἀλλὰ σήμερα, γιορτάζουμε Χριστούγεννα, τὴν «Μητρόπολη τῶν Ἑορτῶν». Ἄς τὴν χαροῦμε μὲ τὸν ἐκκλησιασμό, τὴν Θεία Κοινωνία, τὰ ἔργα τῆς ἀγάπης καὶ τῆς φιλανθρωπίας, τὴν μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς ἐπίκαιρες καὶ ὠφέλιμες σκέψεις, τὴν οἰκογενειακὴ θαλπωρή. «Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε», μᾶς καλεῖ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία. Εὔχομαι σὲ ὅλους σας χρόνια πολλά, ἅγια, εὐλογημένα. Καὶ ὁ νέος Ἐνιαυτός, στὸν ὁποῖο, μετὰ ἀπὸ λίγο, Θεοῦ θέλοντος, εἰσερχόμεθα , νὰ εἶναι γεμᾶτος ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ Κυρίου. Στὴν Κύπρο καὶ στὴν Βόρειο Ἤπειρο στέλνω τὶς θερμὲς εὐχὲς καὶ τὴν ἀγάπη μου.

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης 

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΑΤΩΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙΣΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ κ. Ν. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 14ῃ Δεκεμβρίου 2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

        

  Ἀναφορικά μέ τίς πρόσφατες δημοσιεύσεις σέ Μ.Μ.Ε., ἱστολόγια καί ἱστοχώρους, πού συσχετίζουν Ὀρθοδόξους Ἐπισκόπους μέ τόν πολιτικό χῶρο τῆς «Χρυσῆς Αὐγῆς» (ἐξ’ ἀφορμῆς δηλώσεων τοῦ ἀρχηγοῦ της κ. Νικολάου Μιχαλολιάκου), ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ ἔκανε τίς ἀκόλουθες δηλώσεις :

«Τά δημοσιευθέντα περί ″καταβολῆς ἐνοικίων τῶν γραφείων‶ τοῦ συγκεκριμένου πολιτικοῦ κόμματος, στήν Μητροπολιτική μας Περιφέρεια, εἶναι τουλάχιστον φαιδρά. Γιατί ἀφ’ ἑνός μέν τό ἐν λόγῳ πολιτικό κόμμα ΔΕΝ διατηρεῖ γραφεῖα σέ καμία πόλη ἤ χωριό τῆς Μητροπόλεώς μας, καί ἀφ’ ἑτέρου τά οἰκονομικά τῆς Μητροπόλεώς μας εἶναι τέτοια πού μόλις ἐπαρκοῦν γιά τήν συντήρηση τοῦ φιλανθρωπικοῦ της ἔργου καί τῶν εὐαγῶν Ἱδρυμάτων πού διατηρεῖ. Καί τά διατηρεῖ ἀποκλειστικά μέ τίς εἰσφορές τῶν συνεργατῶν της καί τίς δωρεές ἁπλῶν χριστιανῶν, χωρίς νά δέχεται ἐπιχορηγήσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Ε.Ε. ἤ πολιτικῶν φορέων. Μάλιστα, ὅταν πρό καιροῦ μοῦ ἔγινε πρόταση νά δεχθῶ, γιά τό ἔργο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, οἰκονομική ἐνίσχυση ἀπό τόν Πρόεδρο τῆς ″Χρυσῆς Αὐγῆς‶, ἀρνήθηκα κατηγορηματικά, διότι ἔχω πάγια ἀρχή νά μήν δέχωμαι οἱανδήποτε ἀρωγή ἀπό τά πολιτικά κόμματα τῆς χώρας μας.

Τά ὅσα ἐν προκειμένῳ, καταλογίζονται σέ Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ″βέλη νηπίων‶ καί φυσικά ″ἐκ τοῦ πονηροῦ‶. Φίλοι δικοί μας εἶναι ὅσοι εἶναι φίλοι Χριστοῦ. Καί φίλοι Χριστοῦ εἶναι ὅσοι τηροῦν τό εὐαγγέλιό Του, στήν πληρότητά του. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι μητέρα καί τροφός τοῦ Ἔθνους. Τό στήριξε, τό στηρίζει καί θά τό στηρίζει μέχρις ἐσχάτων.

Καλά καί εὐλογημένα Χριστούγεννα».

                        
(Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως)

Νέα Χειροτονία Πρεσβυτέρου ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης Ἀνδρέα

Μὲ ἰδιαίτερη λαμπρότητα ἡ Κόνιτσα γιόρτασε σήμερα 6 Δεκεμβρίου 2013, τὴν μνήμη τοῦ πολιούχου της. Στὸ πανηγυρίζοντα  Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ.κ. Ἀνδρέας, πλαισιούμενος ἀπὸ πλειάδα ἱερέων, προέβη στὴν εἰς πρεβύτερον χειροτονία τοῦ διακόνου π. Ἠλία Μάκου, παρουσίᾳ τῶν τοπικῶν ἀρχῶν καὶ πλήθους κόσμου ποὺ εἶχαν κατακλύσει τὸν Μητροπολιτικὸ Ναό, γιὰ νὰ τιμήσουν τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Νικολάου.

Ὁ π. Ἠλίας, προσφωνώντας τὸν Σεβασμιώτατο, ἐξέφρασε τὴν εὐγνωμοσύνη του πρὸς τὸν Θεὸ γιὰ τὸ χάρισμα τῆς Ἱερωσύνης ποὺ τοῦ χαρίζεται, ἀλλὰ καὶ τὸ αἴσθημα τῆς μεγάλης εὐθύνης ποὺ ἀναλαμβάνει. Ἀναφερόμενος στὸν μακαριστὸ Μητροπολίτη Σεβαστιανό, σημείωσε ὅτι ὑπῆρξε ὑπόδειγμα κληρικοῦ, καὶ σταχυολογώντας φράσεις ἀπὸ κηρύγματα τοῦ πολύκλαυστου Ἱεράρχου, τόνισε τὴν ἀναγκαιότητα καθημερινὰ νὰ  βλέπουμε πρὸς τὴν αἰωνιότητα καὶ νὰ ρυθμίζουμε τὰ τοῦ βίου μας βάσει τῆς προοπτικῆς αὐτῆς.

Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν νέο πρεσβύτερο, τόνισε τὸ μεγάλο ὕψος τῆς Ἱερωσύνης καὶ τὸν ἀγῶνα ποὺ πρέπει νὰ καταβάλλει ὁ κάθε ἄνθρωπος ποὺ καλεῖται στὸ λειτούργημα αὐτό, καθῶς καὶ τὴν ὑποχρέωση ποὺ ἔχει νὰ διαφυλάξει τὴν παρακαταθήκη ποὺ του ἐμπιστεύεται ὁ ἴδιος ὁ Κύριος. Χρησιμοποιώντας τὰ λόγια του Ἀποστόλου Παύλου, τοῦ ὑπενθύμισε ὅτι «πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» καὶ ὅτι αὐτὸς πρέπει νὰ μένει σταθερὸς «ἐν οἷς ἔμαθε καὶ ἐπιστώθη». Παράλληλά του ὑπογράμμισε ὅτι σὲ καμιὰ περίπτωση ὁ ἐργάτης τοῦ εὐαγγελίου δὲν πρέπει νὰ ἐπιδιώκει τὸν ὑλικὸ πλουτισμό, καὶ πὼς μέριμνα τοῦ ἱερέα εἶναι ἡ πνευματικὴ προκοπή, τοῦ ἰδίου καὶ τοῦ ποιμνίου ποὺ ὁ Θεὸς τοῦ ἐμπιστεύεται.

Χειροτονία Νέου Κληρικοῦ στὴν Κόνιτσα

Ἡ 1^η Δεκεμβρίου 2013 ἦταν μία μέρα μεγάλης πνευματικῆς χαρᾶς γιὰ τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία τῆς Κονίτσης. Καὶ αὐτὸ γιατὶ στὴν Ἱερατικὴ Οἰκογένεια τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης, προστέθηκε ἕνα νέο μέλος.

Στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης στὴν Κόνιτσα, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ.κ. Ἀνδρέας, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Κυριακάτικης Θείας Λειτουργίας, προέβη στὴν εἰς διάκονον χειροτονία τοῦ π. Ἠλία Μάκου, παρουσίᾳ πλήθους πιστῶν.

Ὁ π. Ἠλίας (ὁ ὁποῖος εἶναι ἔγγαμος, κατάγεται ἀπὸ τὴν Θεσπρωτία καὶ εἶναι πτυχιοῦχος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν)  στὴν προσφώνησή του πρὸς τὸν Ἐπίσκοπο, σημείωσε τὸν ἰδιαίτερο σύνδεσμό του μὲ τὴν Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης, ἀπὸ τὰ νεανικὰ του χρόνια, καὶ τὴν πνευματική του σχέση μὲ τὸν ἀείμνηστο Μητροπολίτη Σεβαστιανό. Μία πνευματικὴ σχέση, ἡ ὁποία καλλιέργησε στὴν ψυχὴ καὶ τὴν καρδιά του τὴν ἀγάπη γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν Πατρίδα, ἀλλὰ καὶ ἰσχυροποίησε μέσα του τὴν κλίση πρὸς τὴν Ἱερωσύνη.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανὴς καὶ Κονίτσης κ.κ. Ἀνδρέας, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν νέο Κληρικό, σημείωσε ἐμφατικὰ τὴν σπουδαιότητα τοῦ Ἱερατικοῦ Λειτουργήματος, καὶ τοῦ ὑπενθύμισε τὰ λόγια του Ἀποστόλου Παύλου «ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις» (Ἐφεσ. στ΄ 12). Καὶ συνεχίζοντας του τόνισε ὅτι στὸν ἀγῶνα του αὐτόν, καὶ τὸν δύσκολο δρόμο πού ἐπέλεξε, θὰ ἔχει πάντοτε σύμμαχο καὶ προστάτη τὸν Ἀρχηγὸ τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸν Κύριον Ἰησοῦ Χριστό, ἀλλὰ καὶ ἀνθρωπίνως, τὸν Ἐπίσκοπό του, τοὺς Ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεως, τὴν οἰκογένειά του, ἀλλὰ καὶ τοὺς εὐσεβεῖς Χριστιανούς.

Ἡ εἰς πρεβύτερον Χειροτονία τοῦ νέου Διακόνου, ἔχει προγραμματιστεῖ - Θεοῦ θέλοντος - γιὰ τὴν 6^η Δεκεμβρίου, στὸν πανηγυρίζοντα Ἱερὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου Κονίτσης.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 168η ΘΕΜΑ: «Ἔπος 1940-1941 : «Οἱ ἥρωες πολεμοῦν σὰν Ἕλληνες»

Ἀριθ.  Πρωτ. 93

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 7ῃ Ὀκτωβρίου 2013

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  168η

ΘΕΜΑ: «Ἔπος 1940-1941 : «Οἱ ἥρωες πολεμοῦν σὰν Ἕλληνες»

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

            Ἡ Ἑλλάδα, ἡ ἀγαπημένη Πατρίδα μας, ποὺ ἦταν, τότε, στὴν περίοδο τοῦ Μεσοπολέμου, περιφρονημένη ἀπὸ τοὺς εὐρωπαϊκούς, κυρίως, λαούς, λόγῳ τῆς ἐθνικῆς συμφορᾶς ποὺ ὑπέστη στὴν Μικρὰ Ἀσία, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐπάρατου ἐθνικοῦ διχασμοῦ, βρέθηκε, ἀναπάντεχα, στὸ ἐπίκεντρο τοῦ διεθνοῦς θαυμασμοῦ. Γιατί ; Διότι εἶπε, ἁπλᾶ καὶ ἀποφασιστικά, τὸ «ΟΧΙ» στὸ ἰταμὸ ἰταλικὸ τελεσίγραφο, μὲ τὸ ὁποῖο ὁ Μουσολίνι ζητοῦσε νὰ κατακτήσῃ τὴν Χώρα. Κανένας δὲν τὸ περίμενε. Κι’ αὐτό, ἐπειδὴ μεγάλες χῶρες, ὅπως ἡ Γαλλία, ὑπέκυψαν στὸν Ἄξονα μέσα σὲ λίγες, μόλις, μέρες, ἐνῷ ἄλλες, ὅπως γιὰ παράδειγμα ἡ Δανία, δὲν ἐπολέμησαν κἄν. Ὅμως, ἡ μικρὴ Ἑλλάδα τὸ εἶχε ἀπὸ καιρὸ ἀποφασίσει : Ἤ νὰ ζήσῃ ἐλεύθερη ἤ νὰ πεθάνῃ. Εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὸ αὐτὸ ποὺ ἔγραφε στὴν ἀνοιχτὴ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Χίτλερ ὁ ἀρθρογράφος τῆς «Καθημερινῆς» Γεώργιος Βλάχος, στὸ τέλος ἐκείνου τοῦ περιώνυμου ἄρθρου, ποὺ ἔκανε κυριολεκτικὰ πάταγο, ὅταν δημοσιεύθηκε τὸ Σάββατο, 8 Μαρτίου τοῦ 1941, καὶ ἡ «Καθημερινὴ» πούλησε πάνω ἀπὸ 300.000 φύλλα, ἀριθμὸ ρεκὸρ γιὰ τὰ δεδομένα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς : Ἡ Ἑλλάδα, ἔγραφε ὁ Γεώργιος Βλάχος, ἐὰν ἡ Γερμανία τῆς ἐπιτεθῇ (ὅπως ἔντονα ἐφημολογεῖτο) θὰ πολεμήσῃ ὅπου χρειασθῇ. «Καὶ θὰ ἀναμείνῃ τὴν ἐκ Βερολίνου ἐπιστροφὴν τοῦ δρομέως, ὁ ὁποῖος ἦλθε πρὸ πέντε ἐτῶν (1936) καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τὴν Ὀλυμπίαν τὸ φῶς, διὰ νὰ μεταβάλῃ εἰς δαυλὸν τὴν λαμπάδα καὶ φέρῃ τὴν πυρκαϊὰν εἰς τὸν μικρὸν τὴν ἔκτασιν, ἀλλὰ μέγιστον αὐτὸν τόπον ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ ἔμαθε τὸν κόσμον ὅλον νὰ ζῇ, πρέπει τώρα νὰ τὸν μάθῃ καὶ νὰ ἀποθνήσκῃ».

-Β-

            Δὲν ὑπολόγισε οὔτε στιγμὴ ἡ Ἑλλάδα νὰ συμβιβασθῇ μὲ τὶς δυνάμεις τῆς βίας καὶ τοῦ κακοῦ, τὶς ὁποῖες ἀντιπροσώπευε ὁ Ἄξονας. Ἐκεῖνες τὶς δραματικὲς ὧρες, ποὺ ἔπρεπε νὰ διαλέξῃ ἀνάμεσα στὴν ἀτίμωση καὶ στὴν ἐλευθερία, χωρὶς δισταγμὸ προτίμησε τὴν ἐλευθερία καὶ τὴν δόξα ποὺ ἀκολούθησε. Καὶ δὲν μποροῦσε νὰ γίνῃ διαφορετικά, Γιατὶ τὴν βάραινε μιὰ ἱστορία 2.500 χρόνων, μὲ τοὺς Μαραθῶνες, τὶς Σαλαμῖνες, τὶς μεγαλειώδεις ἐκστρατεῖες τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, τὶς Ἀλαμάνες, τὰ Δερβενάκια, τοὺς θρυλικοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους ... Αὐτὴ τὴν ἱστορία δὲν μποροῦσε νὰ τὴν περιφρονήσῃ καὶ νὰ τὴν ἀρνηθῇ. Ἔτσι, ὅταν τὸ «ΟΧΙ» τοῦ Ἕλληνα πρωθυπουργοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ τὸ ἔκανε δικό του καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ἐκεῖνο τὸ «ΟΧΙ» ἔγινε παιάνας, θούριο, θριαμβευτικὸ σάλπισμα, ποὺ ἀντήχησε στὰ πέρατα τῆς γῆς. Καὶ ἦταν ὁ Τσῶρτσιλ, ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Ἀγγλίας, ποὺ εἶπε τὸν ἱστορικὸ ἐκεῖνο λόγο : «Μέχρι τώρα λέγαμε, ὅτι οἱ Ἕλληνες πολεμοῦν σὰν ἥρωες. Ἀπὸ τώρα καὶ στὸ ἑξῆς θὰ λέμε, ὅτι οἱ ἥρωες πολεμοῦν σὰν Ἕλληνες».

-Γ-

            Οἱ Ἕλληνες δὲν λογάριασαν, τότε, ὅτι ζοῦσαν σὲ δικτατορικὸ καθεστώς. Τοὺς συνεπῆρε ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν Πατρίδα. Καὶ ἔγιναν μιὰ ψυχὴ καὶ μιὰ καρδιά. Οἱ φαντάροι, οἱ ναῦτες καὶ οἱ ἀεροπόροι μας ἔγραφαν λαμπρὲς σελίδες δόξης στὰ Βορειοηπειρωτικὰ βουνά, στὰ πέλαγα καὶ στοὺς αἰθέρες. Κι’ ὅταν οἱ καμπάνες τῶν ἐκκλησιῶν ἀνήγγελαν μιὰ καινούργια νίκη, πλήθη λαοῦ ἔτρεχαν στὶς Ἐκκλησίες γιὰ νὰ εὐχαριστήσουν τὸν Θεό, νὰ Τὸν δοξολογήσουν, ἀλλὰ καὶ νὰ ψάλουν τὰ νικητήρια πρὸς τὴν Παναγία, τὴν Ὑπέρμαχο τοῦ Ἔθνους μας Στρατηγό, ποὺ μὲ τὴν Σκέπη Της προστάτευε τὴν ἀγωνιζόμενη τὸν ὑπὲρ πάντων ἀγῶνα Πατρίδα μας. Ἐξ  ἄλλου, δόξα καὶ τιμὴ ἀνήκει στὶς ἡρωΐδες γυναῖκες τῆς Πίνδου, ποὺ ἀγόγγυστα ἀνέβαζαν πυρομαχικὰ καὶ τρόφιμα γιὰ τοὺς φαντάρους στὰ κακοτράχαλα βουνὰ τῆς Πίνδου, μέσα στὴν παγωνιὰ καὶ στὶς τρομερὲς χιονοθύελλες. Δίκαια, λοιπόν, ἡ Οἰκουμένη γονάτισε σ’ αὐτὸ τὸ μεγαλεῖο τῆς Ἑλληνικῆς μας Πατρίδος.

-Δ-

            Γονατίζουμε κι’ ἐμεῖς μπροστὰ στὴν Δόξα τοῦ Σαράντα. Ἐμεῖς, ποὺ παρὰ τὰ οἰκονομικὰ δεινὰ ποὺ περνοῦμε, ἀγαπᾶμε τὸν Χριστό, ἀγαπᾶμε τὴν Ἐκκλησία, ἀγαπᾶμε τὴν Ἑλλάδα μας. Ἡ ἀγάπη μας αὐτὴ ἀγκαλιάζει καὶ τοὺς Κυπρίους καὶ τοὺς Βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς. Εὐχή μας, σύντομα νὰ ἔλθῃ ἡ ἐθνική τους ἀποκατάσταση. Τὰ νειᾶτα τὰ μαθητικά, τὰ φοιτητικά, τὰ ἐργαζόμενα νειᾶτα, ὅπως καὶ τὰ στρατευμένα νειᾶτα, νὰ εἶναι στὴν πρωτοπορεία καὶ στὸν ἀγῶνα τὸν καλὸ γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν Ἑλλάδα μας.

            Χρόνια πολλά, καλά, ἅγια καὶ εὐλογημένα. Νὰ ζῇ καὶ νὰ μεγαλύνεται ἡ Ἑλλάδα μας.  

Διάπυρος πρὸς Χριστὸν εὐχέτης

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ